Rivaal Broeders-Bol steelt show in futuristisch pak: zo werkt speedsuit Hodgkinson

21 september 2026 om 07:52

Update: 21 september 2026 om 08:20

Bram Ribbers

Redacteur

Bram is hardloper en triatleet. Hij schrijft veel over nieuws en spullen.

Een volledig zwart pak, lange mouwen, lange pijpen, een zonnebril en zelfs een capuchon. Keely Hodgkinson was vrijdagavond nauwelijks te missen tijdens Athlos in Londen. De olympisch kampioene won de 800 meter overtuigend in 1.56,40, maar na afloop ging het minstens zo veel over haar kleding.

Het opvallende pak was geen verkleedpartij: Nike ontwikkelde het speciaal om Hodgkinson zo aerodynamisch mogelijk over de baan te laten lopen. De Britse verscheen in het StoneX Stadium in een pak dat ergens tussen een schaatspak, een ninjakostuum en een outfit uit een superheldenfilm in zat. Achter het uiterlijk zat volgens Nike zes maanden aan ontwikkeling. Het merk noemt het een one-of-one speed suit: een handgemaakt exemplaar dat precies op het lichaam en de loopbeweging van Hodgkinson is afgestemd. Voorlopig hoef je dus niet op internet te zoeken waar je hem kan shoppen. Het pak is niet te koop en is uitsluitend voor Hodgkinson gemaakt.

Wel capuchon, maar met ruimte voor paardenstaart

Het pak heeft een open rug en ruimte voor een paardenstaart

Het pak is ontworpen om de luchtweerstand rond het lichaam van een atleet te verkleinen. Daarom sluit alles strak aan en is er nauwelijks huid of losbewegend haar dat de luchtstroom kan verstoren. De capuchon moet die luchtweerstand rond haar hoofd verminderen. Opvallend is dat er nog wel een opening is voor haar paardenstaart, die wilde ze niet opsluiten onder een capuchon omdat ze zich met staart beter voelt.

Nike maakte daarom een opening achter in de capuchon waar haar haar precies doorheen past. Aan de zijkanten zitten kleine openingen voor de pootjes van haar zonnebril. Zo kan de stof strak tegen haar hoofd blijven liggen. De grote openingen op haar rug en onder haar armen zijn er om te voorkomen dat Hodgkinson oververhit raakt. De 800 meter duurt nog geen twee minuten, maar vraagt bijna maximale inspanning. Het pak moet daarom een compromis zijn tussen aerodynamica, bewegingsvrijheid en warmteafvoer. ‘In dit pak voel ik me snel, vrij, comfortabel en krachtig’, zegt Hodgkinson in het persbericht van Nike.

Kleine ‘tornado’s’ moeten de luchtweerstand verminderen

De 3D-geprinte 'vortex generators' op Hodgkinsons pak

Wie het pak van dichtbij bekijkt, ziet honderden kleine gekleurde uitsteeksels. Nike noemt deze driehoekige deeltjes vortex generators. Ze zijn in 3D geprint en zitten onder meer op haar schouders, armen, bovenlichaam, bovenbenen en capuchon.

Die uitsteeksels moeten kleine luchtwervelingen veroorzaken. Daardoor blijft de luchtstroom langer langs het lichaam lopen en ontstaat achter Hodgkinson een kleinere lagedrukzone. Simpel gezegd: ze hoeft minder energie te gebruiken om zichzelf door de lucht te verplaatsen.

De vorm, richting en grootte van die deeltjes verschillen per plek op het lichaam. Ook bij de knieën is over de pasvorm nagedacht. De stof moet tijdens maximale buiging glad blijven liggen en niet gaan plooien. Iedere rimpel kan de luchtstroom immers weer verstoren.

Nike spreekt zelf over het grootste aerodynamische voordeel dat het merk met dit pak kan bieden. Hoeveel honderdsten Hodgkinson er daadwerkelijk mee wint, vertelt het bedrijf alleen niet. Er zijn geen onafhankelijke testresultaten of concrete cijfers over de tijdwinst gepubliceerd. Dat het er snel uitziet, staat daarmee vast. Hoeveel sneller ze er echt van loopt, blijft voorlopig vooral een claim van Nike.

Cathy Freeman liep in 2000 al met een capuchon

Hoe futuristisch het pak ook oogt, helemaal nieuw is het idee niet. Tijdens de Olympische Spelen van Sydney in 2000 liep de Australische Cathy Freeman de 400 meter in een vergelijkbaar, volledig bedekkend Nike-pak met capuchon. Freeman won in eigen land olympisch goud in 49,11 en haar Swift Suit werd een van de bekendste atletiekoutfits ooit.

Nike ontwikkelde dat pak volgens dezelfde basisgedachte: op verschillende delen van het lichaam zijn andere materialen en structuren nodig om de lucht zo efficiënt mogelijk langs de atleet te leiden. De kennis uit dat project werd later onder meer gebruikt voor schaatspakken en de kleding rond Nike’s Breaking2-project met Eliud Kipchoge.

In 2025 verscheen opnieuw zo’n experimenteel hardlooppak. Faith Kipyegon droeg tijdens haar speciale Breaking4-poging een Nike Fly Suit. Ze probeerde als eerste vrouw de mijl binnen vier minuten te lopen. Dat lukte niet, maar met 4.06,42 liep ze wel sneller dan haar officiële wereldrecord. De prestatie was door de gebruikte hazen en andere hulpmiddelen niet gelidg voor een wereldrecord.

Ook Kipyegons pak bevatte kleine aerodynamische uitstulpingen. De gekleurde driehoekjes op het pak van Hodgkinson zijn daar in feite een volgende generatie van. Nike trekt zo een duidelijke lijn van Freeman via Kipyegon naar Hodgkinson: steeds meer van het lichaam bedekken en de luchtstroom tot op de vierkante centimeter proberen te sturen. In een uitgebreide uitleg over het ontwerp noemt Nike het pak dan ook het nieuwste hoofdstuk in een ontwikkeling die al tientallen jaren loopt.

Wel winst, maar geen uitzonderlijk snelle tijd

Hodgkinson won bij Athlos met overmacht. Haar 1.56,40 was 2,35 seconden sneller dan de 1.58,75 van de Zwitserse Valentina Rosamilia. Renelle Lamote werd derde in 2.00,15.

Dat is geen tijd waar haar concurrente Femke Broeders-Bol nachten van wakker zal liggen. Hodgkinson liep dit seizoen al 1.54,33 en trof in Londen niet haar belangrijkste concurrenten Audrey Werro en Femke Broeders-Bol. Het was vooral een dominante overwinning in een minder sterk bezette wedstrijd, geen tijd waarmee het wereldrecord plotseling dichtbij kwam.

Hodgkinson kreeg voor haar overwinning 65.000 dollar en een speciaal ontworpen Athlos-kroon. Het pak leverde ondertussen waarschijnlijk minstens zoveel publiciteit op als de overwinning zelf.

Lieke Klaver vierde in sterke 400 meter

Lieke Klaver was de enige Nederlandse atlete die vrijdagavond bij Athlos in actie kwam. Zij eindigde als vierde op de 400 meter in 49,66. Daarmee bleef ze slechts acht honderdsten boven haar persoonlijk record van 49,58.

De overwinning ging naar olympisch kampioene Marileidy Paulino in 48,73. Zij moest tot de finish doorlopen, want Henriette Jæger werd tweede in 48,78. De Noorse verbeterde daarmee haar nationale record en bleef slechts vijf honderdsten achter Paulino. Nickisha Pryce eindigde in 49,39 als derde.

Verder won Sha’Carri Richardson de 100 meter in 10,80, pakte Gabby Thomas de 200 meter in 22,13 en versloeg Alaysha Johnson Tobi Amusan met 12,50 tegen 12,51 op de 100 meter horden. De spannendste finish kwam op de mijl: Klaudia Kazimierska won in 4.19,43, slechts elf honderdsten voor Georgia Hunter Bell. Alle uitslagen staan op de officiële website van Athlos.