Het ‘wapen’ van Josh Kerr en de andere details achter zijn wereldrecord

De Brit Josh Kerr schreef afgelopen zaterdag geschiedenis tijdens de Diamond League in Londen door het wereldrecord op de Engelse mijl te breken dat al stond sinds 1999. Daarbij liet hij met een reeks technische hulpmiddelen zo weinig mogelijk aan het toeval over. 

Van spikes die dienden als zijn ‘wapen’ tot een speciale hoogtekamer en van een aerodynamisch pak tot één sessie die hem overtuigde dat het wereldrecord haalbaar is. Dit is wat er allemaal aan te pas kwam om 0,47 seconden van het wereldrecord te schaven.

In tegenstelling tot eerdere groots aangekondigde wereldrecordpogingen als INEOS 1:59 Challenge met Eliud Kipchoge en Project4 met Faith Kipyegon, gaat deze poging onder de naam Project 222 wel de boeken in als een officieel wereldrecord. De tijd werd in een reguliere Diamond League-wedstrijd gelopen en voldoet aan alle regels van World Athletics. We kunnen er dus vanuit gaan dat deze tijd gewoon erkend zal worden als wereldrecord. Wat deze snufjes vooral laten zien is hoeveel de techniek vooruit is gegaan in 27 jaar tijd.

© Brooks Running

De Brooks Hyperion 222 heeft opvallend veel demping, 4 vaste spikepunten en is speciaal ontwikkeld voor dit wereldrecord

‘Wapen’ aan je voeten

Josh Kerr liep zijn wereldrecord op de speciaal voor hem ontwikkelde Brooks Hyperion 222, vernoemd naar het aantal seconden dat hij nodig had voor zijn toptijd. De schoen is speciaal ontwikkeld om een constant tempo te lopen van 55,3 seconden per rondje of 13,84 seconden per 100 meter - dat is 26 km/u of 2.18,3 min/km gemiddeld. 

'Het is een wapen voor hem om 4 ronden te lopen op hoog tempo en met een hoge pasfrequentie,’ vertelt Danny Orr van Brooks. ‘Rustig hardlopen of versnellen gaat vreselijk voelen in deze schoen.’ De schoen heeft een agressieve rockervorm waardoor het zou voelen alsof je de hele tijd heuvelaf loopt. ‘De schoen is veel stijver dan we ooit hebben gemaakt.’ Dat heeft te maken met het feit dat Kerr een enorm krachtige pas heeft. ‘Zijn vermogen om kracht te genereren is veel hoger dan andere atleten waar we mee hebben gewerkt.’

De spike is dan ook niet op de markt verkrijgbaar, ook is bijvoorbeeld het gewicht van de schoen onbekend. Wat wel opvalt ten opzichte van andere schoenen is dat hij een relatief hoge stack heeft, waardoor het schuim in de schoen waarschijnlijk een grotere rol speelt. De schoen staat op de lijst van goedgekeurde schoenen van World Athletics.

© Brooks Running

Kerr's pak was speciaal op maat gemaakt en zoekt de ideale balans tussen comfort, verkoeling en aerodynamica

Snelpak voor aerodynamica en verkoeling

Daarnaast liep Kerr in een speciaal ontwikkeld snelpak. Het interessante aan een afstand als de mijl is dat je rekening moet houden met zowel aerodynamica als koeling. In een marathon is vooral koeling belangrijk en in de sprint speelt vooral luchtweerstand een rol. In de mijl heb je met allebei rekening te houden. Daarom koos hij voor een pak uit twee verschillende stoffen met lasergesneden ventilatiegaatjes.

Hoeveel zo’n pak oplevert is lastig te zeggen. Waarschijnlijk was het pak aerodynamischer en beter ventilerend dan de kleding waarin Hicham El Guerrouj in 1999 liep, maar hoeveel tijd dat opleverde is niet bekend, maar bij een wereldrecord als dit telt iedere fractie van een seconde. Bij Project4 liep Faith Kipyegon bijvoorbeeld in een pak dat de voorkeur gaf aan aerodynamica - zij haalde uiteindelijk niet haar doeltijd - bij Kerr was meer ventilatie nodig omdat de Brit het record per se op Britse grond wilde lopen en daarom deze Diamond League halverwege juli koos.

De snelste 1200 meter ooit als training

Zoals marathonlopers vaak een 35 kilometer lopen - of een duurloop van 3 uur - als bevestiging dat hun doel haalbaar is, koos Kerr voor een 1200 meter sneller dan zijn doeltempo als bevestiging. Toen bij de persconferentie op vrijdag werd gevraagd of er een specifieke training was die hem deed geloven dat het record haalbaar was, antwoordde hij: ‘Ik geloof dat jullie om 6 of 7 uur vanavond een klein inkijkje krijgen.’

En inderdaad: op zijn YouTube-kanaal ging een video live waarin de kijker wordt meegenomen in hoe Kerr een 1200 meter loopt met zijn Brooks-teamgenoot Brannon Kidder tijdens zijn trainingskamp op 1600 meter hoogte. De eerste 2 ronden gingen op recordtempo van 55 seconden per ronde, de laatste ronde ging in een verbluffende 51,88 seconden. Dat is 2.42,45, onofficieel de snelste 1200 meter ooit. Hij heeft dus nog een minuut over voor die laatste 409 meter. ‘Denk je dat ik geen rondje van 60 seconden meer kan?’ vraagt hij lachend aan de camera.

12 uur per dag in de slaapkamer

Niet alleen zijn belangrijkste training was op relatieve hoogte. Kerr woont en traint op ongeveer 1600 meter hoogte in Albuquerque, maar zoekt tijdens zijn slaap een sterkere hoogteprikkel. Daarom is de hoeveelheid zuurstof in zijn slaapkamer verlaagd, zodat dit overeenkomt met een hoogte van 2500 meter. Kerr gaat ‘s avonds voor 8 uur zijn slaapkamer in en komt daar pas om 6 uur ‘s ochtends uit. In de middag gaat hij even terug voor een dutje. Daardoor zit hij zo’n 12 uur per dat in zijn zuurstofarme slaapkamer.

Tempomakers en lichtjes in de baan

Kerr kreeg tijdens de race hulp van twee tempomakers. Kidder passeerde 400 meter in 54,75 en 800 meter in 1.50,63. Daarna nam Žan Rudolf het tempo nog ongeveer 200 meter voor zijn rekening. Naast de baan liep de Wavelight mee: ledverlichting die vooraf op het gewenste eindtempo was ingesteld. Kerr had gevraagd om een schema richting 3.42,99. Daardoor kon hij voortdurend zien of hij voor of achter het benodigde tempo liep.

Ook deze hulpmiddelen zijn toegestaan. Tempomakers zijn al decennialang gebruikelijk bij recordpogingen en Wavelight wordt tijdens officiële atletiekwedstrijden ingezet. Na het vertrek van de laatste tempomaker moest Kerr het bovendien zelf afmaken. Ondanks het hoge aanvangstempo toonde Kerr nauwelijks verval: hij passeerde 1200 meter in 2.46,39 en 1500 meter in 3.27,62.

Technologie of hard werk

Hoeveel verschil zijn spikes, pak, hoogtekamer en tempomakers precies hebben gemaakt, is onmogelijk in cijfers uit te drukken. Wat we wel weten: die hulpmiddelen werken alleen bij een atleet die zijn hele leven rond één topprestatie inricht. Kerr loopt gemiddeld meer dan 100 kilometer per week en tikt regelmatig meer dan 25 kilometer op een dag aan. Dat is enorm veel voor iemand die in de wedstrijd zelden meer dan 3 kilometer loopt. Hij doet zo’n 3 zware trainingsdagen per week, 2 keer krachttraining en 1 rustdag. Ook krijgt hij 3 à 4 keer per week fysiotherapie en maakt gebruik van plyometrische oefeningen, mobiliteitstraining, sauna’s, ijsbaden en middagdutjes om de volgende training weer aan te kunnen. Hij probeert iedere nacht negen uur te slapen en mist door dat strakke regime regelmatig verjaardagen, bruiloften en tijd met zijn familie in het Verenigd Koninkrijk.

De techniek heeft Kerr vast en zeker een handje geholpen om niets aan het toeval over te laten, maar uiteindelijk is dit wereldrecord vooral het resultaat van jarenlang keihard trainen en vrijwel alles daarvoor opzijzetten. Of zoals Brooks Beasts-hoofdcoach Danny Mackey benadrukt: 'Project 222 was voor Josh veel meer dan een getal; het was een dagelijkse toewijding. Dit is de bekroning van jarenlang hard werken en een droom die werkelijkheid is geworden.'

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?