Waarom heeft Strava eigenlijk een aparte Local Legend voor vrouwen?

Ik vind het heerlijk om op Strava achter Local Legends aan te jagen. Maar de vrouwencategorie voelt als een troostprijs.

Dit artikel verscheen oorspronkelijk bij Runner’s World US en is geschreven door Lauren Wingenroth. 

Sommige hardlopers hebben altijd een wedstrijd op de kalender nodig om richting te geven aan hun training. Zelf zak ik ook snel een beetje weg wanneer ik geen hardloopdoel heb. Maar ik heb daar geen wedstrijd voor nodig, want ik heb Strava-segmenten.

Natuurlijk heb ik vaak genoeg op segmenten gejaagd. Voor wie niet net zo verslaafd is aan Strava als ik: daarbij plan je je training zo dat je op het klassement van een bepaald segment terechtkomt. Daarvoor moet je een van de tien snelste tijden lopen. Toch jaag ik liever op een andere Strava-prestatie. Eentje die minder draait om snelheid en meer om pure toewijding: de Local Legend.

Dat is het ‘lauwerkransje’ dat wordt toegekend aan de hardloper die een segment in de afgelopen negentig dagen het vaakst heeft afgelegd.

Het geeft me een trots gevoel dat ik de segmenten in mijn eigen buurt in handen heb. Ik houd ze dan ook nauwlettend in de gaten om te voorkomen dat iemand me voorbijgaat. Ook beleef ik een bijna ongezond genoegen aan het veroveren van een Local Legend wanneer ik op reis ben en een verwaarloosd segment tegenkom. Ik schaam me er absoluut niet voor om zo’n segment een paar keer extra te lopen om die titel binnen te harken.

En dan is er nog de spanning van het mailtje waarin staat dat je een Local Legend bent geworden én het besef dat iemand anders op datzelfde moment bericht heeft gekregen dat diegene van de troon is gestoten.

Dat klassementen voor de snelste tijden worden onderverdeeld op basis van gender, snap ik. Naast het algemene klassement voor alle sporters bestaat er een afzonderlijke ranglijst voor vrouwen. Maar de manier waarop Strava met Local Legends omgaat, heeft me altijd verbaasd.

Er is één algemene Local Legend: de persoon die het segment vaker heeft afgelegd dan welke andere sporter ook. Daarvan heb ik er een paar in mijn Strava-prijzenkast staan. Op andere segmenten ben ik alleen de Local Legend bij de vrouwen. Voor mannen bestaat geen vergelijkbare aparte onderscheiding.

Als vrouwen hun eigen Local Legend-status krijgen, waarom mannen dan niet? En waarom moeten Local Legends überhaupt op basis van gender worden ingedeeld?

Ik vroeg Strava om uitleg. Het bedrijf reageerde als volgt: ‘Het oorspronkelijke doel van de Local Legends-functie was om een nieuwe vorm van competitie op segmenten mogelijk te maken voor een groeiende groep gebruikers. We blijven onze segmentklassementen beoordelen en aanpassen wanneer de behoeften van gebruikers veranderen.’

Veel duidelijker wordt het daar niet van. Het antwoord suggereert wel dat er goede bedoelingen achter de aparte status voor vrouwen zaten. Misschien werd het gezien als een manier om vrouwen meer bij de functie te betrekken of hun prestaties extra onder de aandacht te brengen.

Op mij komt het vooral een beetje neerbuigend over. Bovendien voelt het volkomen overbodig. Local Legends draait immers veel meer om hoeveel je loopt dan om hoe snel je loopt. Sommige cijfers uit de hardloopwereld wijzen er zelfs op dat vrouwen inmiddels meer lopen dan mannen.

Zo bestaat de meerderheid van de deelnemers aan hardloopwedstrijden op de weg uit vrouwen, zoals al jaren het geval is. Ook qua volume doen vrouwen niet onder voor mannen. Kijk maar naar de recente voorbeelden van vrouwen die ultramarathons wonnen in het algemeen klassement, of naar onderzoek waaruit blijkt dat het prestatieverschil tussen mannen en vrouwen kleiner wordt naarmate wedstrijden langer worden.

Maar misschien ligt het toch ingewikkelder. Mogelijk hebben mannen op bepaalde vlakken wel degelijk een voordeel.

Volgens de Global Runner Survey 2025 van Running USA omschrijft 30,1 procent van de mannen zichzelf als ‘competitief’, tegenover 16,3 procent van de vrouwen. Daardoor zouden mannen eerder geneigd kunnen zijn om actief achter een Local Legend aan te jagen.

Mannen lopen ook vaker alleen: 80,4 procent tegenover 70,5 procent van de vrouwen. Dat maakt het waarschijnlijk makkelijker om een Local Legend te behouden dan wanneer je vaker met een loopgroep of vereniging loopt, zoals vrouwen doorgaans doen.

Vrouwen zijn vanzelfsprekend prima in staat om langere afstanden te lopen, maar hebben vaker een voorkeur voor de 10 kilometer en de halve marathon. Van de mannen noemt 19,19 procent de marathon als favoriete afstand, tegenover 12,6 procent van de vrouwen.

Daarnaast bestaat er zoiets als de vrijetijdskloof tussen mannen en vrouwen. Vrouwen hebben gemiddeld 13 procent minder vrije tijd voor activiteiten zoals hardlopen. Dat komt onder meer door de ongelijke verdeling van huishoudelijke taken, de zorg voor kinderen en de mantelzorg voor ouder wordende familieleden.

Snellere lopers kunnen bovendien in dezelfde tijd makkelijker meer kilometers afleggen. Ook dat zou mannen een voordeel kunnen geven in de strijd om Local Legends.

Misschien vindt Strava daarom dat een aparte Local Legend-status voor vrouwen nog altijd gerechtvaardigd is. Zelf ervaar ik die als neerbuigend, maar ik kan me voorstellen dat andere vrouwen er wel waarde aan hechten. Ik wil niemand een behaalde onderscheiding afnemen. Bovendien vermoed ik dat Strava niet zit te wachten op de boze mails die zo’n beslissing zou opleveren.

De eenvoudigste oplossing is misschien om ook mannen hun eigen Local Legend-status te geven. Toch blijf ik ermee zitten dat nóg meer categorieën op basis van gender een zeldzame mogelijkheid wegnemen om sporters tegen elkaar te laten strijden op een speelveld waarop gender en snelheid nauwelijks een rol spelen.

Voor non-binaire hardlopers kan zo’n competitie zonder gendercategorieën extra betekenisvol zijn. Zij moeten tijdens wedstrijden immers nog vaak uitkomen in een categorie die niet aansluit bij hun identiteit.

Voorlopig blijf ik mijn Local Legends bewonderen en achter nieuwe titels aan jagen, ook al voelt de helft van de lauwerkransen in mijn prijzenkast als een troostprijs. En ik zal extra trots zijn wanneer ik weet dat een man zojuist een melding heeft gekregen dat ik zijn kroon heb afgepakt.

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?