Waarom dragen vrouwelijke topatleten korte en strakke wedstrijdkleding?

Update: 22 juli 2026 om 10:35
Praat mee!
Redacteur
Redacteur met een passie voor hardlopen. Schrijft over training, voeding, gezondheid, blessures en HYROX.

© Getty Images

Waarom dragen topatletes zo weinig kleding?

De nieuwe Europese richtlijnen voor cameravoering bij vrouwenatletiek maakten deze week veel los. Niet alleen over de camerastandpunten zelf, maar ook over de kleding van vrouwelijke atleten. Onder onze berichtgeving op Instagram ging het opvallend vaak over racebriefs, korte tops en strakke wedstrijdkleding.

Laten we vooropstellen: geen enkele atleet hoeft uit te leggen waarom zij een bepaalde outfit draagt. Iedereen moet vooral kunnen sporten in de kleding waarin hij of zij zich prettig voelt. Toch zit er achter veel wedstrijdkleding wel degelijk een praktische gedachte. Daarom vroegen we twee Nederlandse topsprintsters hoe zij hun wedstrijdoutfit kiezen.

Waarom kiezen zoveel topatletes voor een racebrief? Wij vroegen het ze zelf

Bij sprint draait alles om honderdsten van seconden. Daarom is de keuze voor een wedstrijdoutfit veel meer dan een kwestie van smaak. Voor oud-topsprintster Laura de Witte stond één ding altijd voorop: de kleding moest haar helpen zo goed mogelijk te presteren.

Laura de Witte: 'Wijde kleding belemmerde mij tijdens het sprinten'

De Witte koos haar wedstrijdkleding altijd op basis van één criterium. 'Ik koos mijn wedstrijdoutfit altijd op basis van hoe ik me erin voelde. Het liefst liep ik in strakke kleding, simpelweg omdat ik me daarin het snelst kon bewegen. Wijde kleding belemmerde mij tijdens het sprinten.'

Demi van den Wildenberg: 'Ik draag zelf liever geen short, omdat die tijdens het sprinten kan opstropen'

Ook sprintster Demi van den Wildenberg kijkt eerst naar de praktische kant. Als Adidas-atlete krijgt ze verschillende outfits toegestuurd, variërend van een racebrief en top tot een short of zelfs een bodysuit. 'Comfort is het allerbelangrijkste. Daarnaast moet de kleding goed op zijn plek blijven zitten. Ik draag zelf liever geen short, omdat die tijdens het sprinten kan opstropen. Daar ga ik me aan irriteren en dat wil je tijdens een wedstrijd juist voorkomen. Ook speelt aerodynamica mee. Minder losse stof zorgt voor minder luchtweerstand. Het is dus echt functioneel en gericht op prestaties.'

Dat een outfit er mooi uitziet, vindt ze uiteraard leuk meegenomen. 'Natuurlijk is het fijn als een outfit er leuk uitziet en dat geeft ook zelfvertrouwen. Maar uiteindelijk kies ik voor wat het beste werkt.'

De keuze is groter dan veel mensen denken

Dat vrouwelijke atleten verplicht in een racebrief lopen, klopt dus niet. Tegenwoordig bieden veel merken verschillende wedstrijdopties aan, zoals een racebrief, een short, een langere tight of een bodysuit. Welke outfit een atleet kiest, is afhankelijk van persoonlijke voorkeur, het onderdeel én wat voor diegene het prettigst voelt.

Ook de Atletiekunie laat weten dat functionaliteit vooropstaat bij de ontwikkeling van de nationale wedstrijdkleding. Daarbij hebben bonden niet onbeperkt keuze. World Athletics stelt eisen aan onder meer het ontwerp, kleurgebruik en de plaatsing van bepaalde elementen, waardoor de speelruimte voor variatie relatief klein is.

'Door de camera's koos ik juist vaker voor een short'

Opvallend genoeg zorgde de manier waarop wedstrijden werden gefilmd er bij Laura de Witte juist voor dat ze haar kledingkeuze veranderde. 'Vroeger liep ik vaker in een racebrief, maar de laatste jaren van mijn carrière juist zoveel mogelijk in shorts. Dat veranderde omdat ik me bewuster werd van mijn lichaam en van wat de buitenwereld kon zien of vastleggen. Ik voelde me minder comfortabel in een racebrief, terwijl ik die tijdens trainingen nog gewoon droeg.'

'Ik heb vaak foto's en video's gezien waarvan ik dacht: die hadden helemaal niet gemaakt of gedeeld hoeven worden.'

Ze noemt dat één van de redenen waarom ze de nieuwe Europese richtlijnen voor cameravoering een goede ontwikkeling vindt. 'Het is jammer dat zulke regels nodig zijn. Maar de afgelopen jaren heb ik vaak foto's en video's gezien waarvan ik dacht: die hadden helemaal niet gemaakt of gedeeld hoeven worden. Ik ben me anders gaan kleden, mede doordat ik me bewust werd van wat voor foto's er gemaakt werden. Daarnaast zijn er ook heel vaak opmerkingen gemaakt over mijn lichaam en hoe dat eruitzag.' Ik vind dat een fotograaf of cameraman verantwoordelijkheid draagt voor wat uiteindelijk aan het publiek wordt getoond.'

Ook regisseurs kijken anders naar cameravoering

De nieuwe richtlijnen zijn niet alleen bedoeld voor cameraploegen op de atletiekbaan, maar ook voor regisseurs die bepalen welke beelden uiteindelijk op televisie komen. In een reactie bij de NOS legt een sportregisseur uit dat het uitgangspunt simpel is: de sport moet centraal staan, niet het lichaam van de atleet.

Zo krijgen cameramensen het advies om bij onderdelen als polsstokhoogspringen voldoende afstand te houden en niet onnodig in te zoomen op momenten die niets toevoegen aan de sportieve prestatie. Ook na de finish, wanneer loopsters uitgeput vooroverbuigen of op de baan zitten, kunnen bepaalde camerastandpunten beter worden vermeden. Volgens de regisseur zijn vergelijkbare aanpassingen in andere sporten al eerder doorgevoerd. Zo worden bij vrouwenhockey bepaalde lage camerastandpunten tijdens een strafcorner al niet meer gebruikt om ongewenste beelden te voorkomen.

De focus moet weer op de sport liggen

Volgens Van den Wildenberg bestaat er nog altijd een hardnekkig misverstand over wedstrijdkleding. 'Veel mensen denken dat vrouwelijke atleten zich zo kleden voor het uiterlijk. Maar uiteindelijk wil je als atleet gewoon zo goed mogelijk presteren. Dan kies je voor de kleding waarin jij je het prettigst voelt.'

Ook onze hoofdredacteur Liselot Bouman reageert: ‘Dat is misschien wel de belangrijkste conclusie van deze hele discussie. De nieuwe Europese richtlijnen gaan namelijk niet over wat vrouwelijke atleten wel of niet mogen dragen. Ze gaan over hoe sporters in beeld worden gebracht. Of een atlete nu kiest voor een racebrief, een short, een langere tight of een bodysuit: die keuze is persoonlijk en vaak vooral functioneel. De aandacht zou uiteindelijk moeten uitgaan naar waar atletiek om draait.’

Praat mee

Begrijp je na de uitleg van Laura de Witte en Demi van den Wildenberg beter waarom veel topsprintsters voor strakke wedstrijdkleding kiezen? Laat het ons weten in de reacties onder dit artikel.

Volg je Runner's World al op InstagramTikTokStrava en Facebook?