Waarom de sub-2 marathon van Sabastian Sawe wél officieel telt (en die van Kipchoge niet)

Sabastian Sawe is niet de eerste die onder de twee uur duikt, maar wel de eerste die dat officieel doet. Sawe schreef op de ochtend van 26 april 2026 geschiedenis door de finish te passeren in 1.59.30 tijdens de marathon van Londen.

De 31-jarige Keniaan werd daarmee de eerste persoon ooit die een marathon onder de twee uur liep: officieel.

Een 'onofficieel' record

Dat woord 'officieel' is hier cruciaal. Sawe is namelijk niet de eerste loper die de grens van twee uur op de marathon (42,195 kilometer) doorbreekt. Die eer komt toe aan Eliud Kipchoge, de meest gelauwerde - en volgens velen de beste - marathonloper aller tijden. In 2019 liep Kipchoge, destijds 34 jaar, een tijd van 1.59.40 tijdens de INEOS 1:59 Challenge in een park in Wenen. Op dat moment was het de snelste marathon ooit gelopen. Toch gold de prestatie niet als wereldrecord, omdat niet werd voldaan aan de standaard wedstrijdregels voor tempo-ondersteuning en verzorging.

Kipchoge werd begeleid door een wisselende groep van zeven hazen die om hem heen liepen. Het gebruik van hazen is niet verboden, maar tijdens de INEOS 1:59 Challenge werden zij elke 4,8 kilometer vervangen en liepen ze niet de volledige afstand. Volgens de regels van World Athletics moeten hazen volwaardige deelnemers zijn: ze moeten tegelijk met de andere toplopers starten, op de officiële startlijst staan, worden geregistreerd en geklokt, en bij het uitlopen van de race ook officieel worden geklasseerd.

Grenzen verleggen

Daarnaast kreeg Kipchoge drank aangereikt vanaf een fiets, terwijl atleten volgens de regels alleen verzorging mogen aannemen bij officiële posten van de organisatie. Voor Kipchoge zelf deed het ‘onofficiële’ karakter weinig af aan zijn prestatie. 'Het gaat om geschiedenis, om een nalatenschap. Het gaat erom mensen te inspireren. Het betekent veel als ik onder de twee uur loop', zei hij in aanloop naar zijn poging.

Het was overigens al zijn tweede poging om de grens van twee uur te doorbreken. Tijdens het Breaking2-project in 2017 kwam hij net tekort met 2.00.25 op een Formule 1-circuit in Monza. Net als bij de latere poging in Wenen zou ook deze prestatie niet als record hebben geteld, omdat niet aan de reguliere wedstrijdregels werd voldaan. Zowel Breaking2 als de INEOS 1:59 Challenge waren jarenlang voorbereid, waarbij wetenschappers en specialisten samenwerkten om de ideale omstandigheden te creëren: van parcours en weersomstandigheden tot tempo- en voedingsstrategie. Kipchoge verlegde daarmee de grenzen van wat lange tijd als onmogelijk werd gezien.

Inspiratie voor een nieuwe generatie

Hoewel Kipchoge’s loopbaan inmiddels op zijn einde loopt, is zijn invloed op een nieuwe generatie toplopers onmiskenbaar. Nog vóór Sawe’s recordrace in Londen werd het al waarschijnlijker dat iemand anders de eerste officiële marathon onder de twee uur zou lopen. De opkomende Keniaan Kelvin Kiptum gold lange tijd als de grootste kanshebber. 'De grens van twee uur is er om doorbroken te worden. Ik heb altijd laten zien dat het mogelijk is', zei Kipchoge in 2023, nadat Kiptum in Londen 2.01.25 liep. Hij voorspelde toen al dat Kiptum zijn officiële wereldrecord van 2.01.09 zou verbeteren.

Kiptum antwoordde met een verbluffende 2.00.35 tijdens de marathon van Chicago in 2023. Een jaar later leek hij een serieuze kanshebber om ook officieel onder de twee uur te duiken, maar in februari 2024 kwam hij tragisch om het leven bij een auto-ongeluk. Slechts vier maanden na zijn toptijd in Chicago.

Eindelijk een officiële marathon onder de twee uur

Zes en een half jaar na Kipchoge’s eerste sub-2-poging was het toneel in Londen klaar voor een officiële aanval. Het parcours in Londen voldoet aan alle eisen voor recorderkenning en volgt de regels van World Athletics, waardoor Sawe en de rest van het deelnemersveld een officiële poging kon doen. Dat betekende niet dat het eenvoudig zou worden. Wedstrijddagen brengen altijd onzekerheden met zich mee, en ideale omstandigheden zijn nooit gegarandeerd. Sawe deed vorig jaar in Berlijn al een poging, maar moest die staken door de hitte en benauwde omstandigheden.

In Londen werkte het weer wél mee. Sawe passeerde halverwege in 1.00.29 en liep een fenomenale tweede helft van 59.01, goed voor een eindtijd van 1.59.30. Daarmee verbrak hij zowel het officiële wereldrecord van Kiptum als de ‘onofficiële’ snelste tijd ooit van Kipchoge. Opmerkelijk genoeg was Sawe niet de enige die onder de twee uur bleef. De Ethiopiër Yomif Kejelcha, die tot de laatste kilometers met hem meeliep, finishte in 1.59.41, slechts één seconde boven Kipchoge’s onofficiële tijd. Het was bovendien zijn marathondebuut.

'Het laat zien dat mensen tot grootse dingen in staat zijn en dat sport een positieve kracht is', zei Kipchoge na zijn race in Wenen. 'Ik wil de sport aantrekkelijk maken, zodat iedereen kan hardlopen en we samen de wereld een stukje mooier maken.' De marathon van zondag bewees dat de ooit ‘onmogelijke’ grens van twee uur daadwerkelijk doorbroken kan worden en zelfs binnen een officiële wedstrijd. Sawe deed het. Kejelcha deed het. En ook Jacob Kiplimo kwam met 2.00.28 bijzonder dicht in de buurt.

Wat de discussie over officiële en onofficiële prestaties ook moge zijn, één ding staat vast: Sabastian Sawe heeft de snelste marathon ooit gelopen.

De vraag is alleen: hoe lang blijft dat officiële record staan?

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?