Topschaatser Sanne in 't Hof droomt van Golden Trail: 'Dat wil ik echt nog doen'

Sanne in ‘t Hof (27) ging als amateur naar de vorige Spelen. Met haar zevende plek daar verdiende ze een A-status als topsporter. Inmiddels schaatst ze voor Team Essent.

Op het Olympisch Kwalificatie Toernooi wist In 't Hof zich helaas niet te plaatsen. Het verdriet was voelbaar. Dit weekend staat ze gewoon aan de start van het EK Schaatsen in Polen. Om 20.16 uur schaatst ze in zesde rit van de 3.000 meter tegen de Italiaanse Linda Rossi. Hieronder het interview dat Runner's World met Sanne had begin december.

Geen makkelijke route

De drukte van het olympische seizoen is voelbaar, maar daar zal je Sanne in ‘t Hof niet over horen klagen. Dit is haar leven, zegt ze, en soms weet ze niet eens meer waar thuis precies is. ‘Ik heb een appartement in Heerenveen, maar daar kom ik amper. Mijn familie woont in Deventer, daar kan ik lekker fietsen op de Holterberg. Het voelt veel meer als thuis dan hier.’ De voorbije maanden bestonden uit trainingskampen in Spanje, World Cups in Salt Lake City en Calgary en tot aan de Spelen vanaf nu moet ze nog naar Noorwegen, Polen, Duitsland en een paar keer Heerenveen. Het hoort erbij, maar ze draagt de onrust met zich mee. Toch is het precies die ongepolijste route die haar heeft gevormd tot wie ze nu is.

Haar weg naar de top was er een van vallen en opstaan: blessures, financiële onzekerheid, baantjes ernaast als pakketbezorger, serveerster in een sushirestaurant en prikker bij een vaccinatielocatie in coronatijd. Geen gebaande paden, geen gespreid bedje. ‘De route was niet makkelijk. Je denkt soms: zat ik maar bij een ploeg, had ik maar die zekerheid. Nu ben ik heel blij met de ervaring die ik heb opgedaan. Ik heb veel mensen leren kennen en vooral mezelf. Ik weet nu wie ik ben en wat ik nodig heb. Je hoeft niet mee in bepaalde standaarden als je daar niet in past. Dat was een wijze les, zowel als topsporter als mens.’

Van amateur naar A-status

Sinds Beijing is schaatsen fulltime haar werk. Maar de grote omslag bleef uit, juist omdat het pad dat ze zelf had uitgevonden al bij haar paste. ‘Er is eigenlijk niet eens zoveel veranderd’, vertelt ze. ‘Ik merkte dat de weg die ik daarvoor was ingeslagen voor mij werkte. Ik moest mentaal bezig blijven. Alleen trainen en verder niks doen werkt gewoon niet voor mij.’

Ze wilde zich verder ontwikkelen en besloot te kijken welke stappen nodig waren om in Milaan niet alleen mee te doen, maar ook echt mee te kunnen strijden. De oplossing vond ze buiten Nederland. Via trainer Bjarne Rykkje kwam ze bij de Noren terecht. De hoogtestages, de bergen, de ritmes: het voelde als thuiskomen in een trainingsfilosofie die aansloot bij wie ze is. ‘Het trainen met de Noren deed me goed. Als ik doe waar ik blij van word, dan slaan de trainingen beter aan.’

Daarmee viel een belangrijk puzzelstuk op zijn plek. Sanne presteert het beste wanneer ze ruimte ervaart. Na Noorwegen volgde Team Gold, een internationale ploeg met Japanners en Chinezen. De cultuur, de planning, de individuele aanpak: het was totaal anders dan alles wat ze kende. ‘Dat was weer een nieuwe uitdaging. Ik heb zelfs vier weken in mijn eentje boven op een berg in Livigno gezeten. Ik hou daarvan, maar voor een ander werkt dat misschien niet. Toch ben ik dat in mijn eentje aangegaan.’

Energievretend

Hoe waardevol de ervaringen ook waren, op een gegeven moment werd het te veel. De constante druk van alleen reizen, zelf sponsoren regelen, hotels boeken, vluchten plannen. Het vrat energie. Op een bepaald moment voelde ze dat ze mentaal én fysiek leegliep. ‘Ik was alles tegelijk aan het doen. Sporter, manager, logistiek. Het werd te veel, het brak me op. Ik dacht bij mezelf: zo ga ik geen olympisch kampioen worden.’

Ze wilde excelleren in schaatsen en niet schaatsen in Excel. Er moest iets veranderen en dus klopte ze aan bij Essent, het team van Sven Kramer en coach Jac Orie. Ze benaderde zelf de ploeg en vond precies wat ze nodig had: structuur, stabiliteit en een groep sterke mannen om mee te trainen. ‘Als alles voor me geregeld wordt, kan ik me focussen op schaatsen. Ik word beter door met die jongens te trainen.’

Hardlopen als geheime kracht

Opmerkelijk in haar trainingspakket: Sanne loopt veel hard. Meer dan de meeste schaatsers. En niet omdat het ‘erbij hoort’, maar omdat het haar beter maakt. ‘Fietsen is zo eentonig. Ik merkte dat ik er loom van werd. Hardlopen geeft me een andere prikkel. Dat excentrische aspect… daar word ik echt sterk van. Het geeft me precies de combinatie van kracht en uithoudingsvermogen die ik zocht.’ Ze doet rustige duurlopen, maar ook VO2 max-blokken, intervallen en sprints. Alles. En wetenschapper Orie staat er volledig achter. ‘Jac weet wat het mij brengt. Hij ziet dat elke schaatser iets anders nodig heeft. Soms mag ik gewoon een twee uur durende fietstraining vervangen door een duurloop.’

Op Instagram deelt ze haar liefde voor de bergen. Van het Zwitserse Lauterbrunnen, Alberta in Canada tot aan de Dolomieten in Italië. Haar zomers zijn eigenlijk geen vakanties, maar hoogtestages in vermomming. ‘In de bergen heb je een gevoel van vrijheid. We krijgen twee weken vrij en hoeven niet per se in Nederland te zijn. Ik vind het heerlijk om dan daar te trainen. Een bergwandeling van vier uur? Dat mag ik soms gewoon doen in plaats van fietsen.’

Ze droomt van de Golden Trail World Series en had zich al bijna twee keer ingeschreven. ‘Ik vind trailrunnen superleuk. Dat wil ik echt nog een keer doen.’

Je leest nu een deel van het interview met Sanne in 't Hof. Het volledige interview is te vinden in de nieuwste Runner's World.

KOOP HET NIEUWE NUMMER HIER

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?