Van onverwachte winst tot langverwachte medaille: verhalen achter RUN Winschoten

Een loper die dit jaar eigenlijk een ander doel heeft, een vrouw die niet eens van de overwinning durfde te dromen en een 44-jarige die eindelijk een NK-medaille haalde: de vijftigste RUN Winschoten leverde drie Nederlands kampioenen op die allemaal door dezelfde versierde straten liepen. Maurice Kram werd Nederlands kampioen op de 100 kilometer, Ruben van Zeijl pakte de titel op de 50 kilometer en Marieke Tettero won de open vrouwenwedstrijd over 100 kilometer. Runner’s World sprak hen maandag na de wedstrijd.

De jubilerende wedstrijd bestaat uit rondes van tien kilometer door Winschoten. Voor Kram waren het er tien, voor Van Zeijl vijf. Tettero had aan het einde van haar tiende ronde niet alleen de overwinning binnen, maar ook een tijd onder de tien uur: 9.56.12. Een belangrijke nuance: bij de vrouwen werd op de 100 kilometer dit jaar geen NK-titel uitgereikt, omdat er te weinig deelneemsters waren. Tettero won de wedstrijd, maar werd dus geen Nederlands kampioene.

Marieke Tettero durfde niet te dromen van de overwinning

Bij de vrouwen won Marieke Tettero met een zinderende tijd van 9:56, onder die magische grens van tien uur. Zij durfde zelf niet te dromen van een overwinning.‘Ik keek van tevoren veel naar de uitslagen en zag vaak die zeven of acht uur. Dan dacht ik: daar ben ik nog helemaal niet klaar voor. Dus nee, het idee om voor de winst te gaan, had ik absoluut niet.’ Maar die winst was al snel voor haar weggelegd, al vanaf kilometer 30 had ze de nummer twee ruim achter zich gelaten. ‘Ik vroeg aan de fietser hoever ze achter me liep en toen hij me vertelde dat ze 40 minuten achter me liep begreep ik wel dat er iets heel geks moest gebeuren, wilden zij me nog inhalen’.

En zo liep ze door de straten van Winschoten zichzelf als eerste vrouw naar de finish. ‘Die wijken waren helemaal versierd en mensen stonden buiten met tafels en stoelen om je aan te moedigen en ze sleepten je er helemaal doorheen. En dat ik dan die finish binnen kom en door het lint mag lopen, dat ga ik nooit meer vergeten.’ Of ze de finishlijn ging halen was voor Marieke eigenlijk geen vraag, ze wilde koste wat het kost deze race uitlopen. ‘Daar kwam ik ook voor, dus ik wilde gewoon alles eruit halen!’. En die overwinning smaakt haar zoet, ze is helemaal om en denkt alweer aan haar volgende uitdagingen. ‘Die ultra’s zijn echt mijn ding en daar ga ik zeker in verder. Want die 100 kilometer was zeker niet makkelijk, maar het ging heel erg goed, dus dat maakt me benieuwd naar meer’. Waar ze vooraf nog dacht dat die winst ver buiten haar bereik lag, smaakt de 100 kilometer nu duidelijk naar meer. Marieke Tettero is voorlopig nog lang niet klaar met de ultra’s.

Op de 50 kilometer was er wél een vrouwen-NK. Daar werd Arenda Könnecke kampioene in 4.17.46. Zo kende de vijftigste RUN drie Nederlandse kampioenen en daarnaast een winnares die zonder NK-titel toch onder de tien uur dook.

Maurice Kram: Nederlandse titel op weg naar een groter doel

Bij Maurice Kram is het bijna misleidend om zijn overwinning een uitstapje te noemen. De loper uit Roden liep eerder dit jaar de marathon van Boston en de 160 kilometer lange Val d’Aran-trail, met meer dan tienduizend hoogtemeters, 'volgens mij is die zwaarder dan de UTMB'. Toch had hij nog nooit een vlakke 100 kilometer als snelle wedstrijd gelopen. In Winschoten deed hij dat in 7.16.56: gemiddeld 4.22 per kilometer.

Dat terwijl zijn hoofddoel dit najaar ergens anders ligt. ‘Dat is het WK Backyard Ultra in oktober’, vertelt hij. Bij zo’n wedstrijd start ieder uur een ronde van ongeveer 6,7 kilometer. Kram had 38 rondes staan, maar zakte vlak voor de kwalificatiedeadline uit de Nederlandse top vijftien. 'Ik kwam net terug van vakantie, maar wilde me vlak voor de kwalificatiedeadline toch nog terug het team in lopen, dus halverwege augustus heb ik zonder support 40 ronden gedaan.' Voor de snelle rekenaars: dat is 268 kilometer. 'Dat zorgde ervoor dat ik niet heel specifiek kon trainen, maar ik hoopte dat ik goed genoeg zou zijn om hier mee te kunnen strijden.’

Strijden met anderen hoefde hij nauwelijks. ‘Ik lag na honderd meter op kop en heb daarna eigenlijk honderd kilometer solo gelopen.’ Na 30 kilometer had hij anderhalve minuut voorsprong. 'Ik keek eigenlijk nergens naar. Het rondje kende ik al van andere jaren, toen ik de estafette deed. Voor de rest hoefde ik alleen maar mijn rondetijden in de gaten te houden en iedere 20 minuten kreeg ik van mijn horloge een melding dat ik een gelletje moest nemen. Zo nam ik 90 gram koolhydraten per uur.'

Toch bleek zijn schema van 41 minuten (4.07 min/km)  per ronde iets te ambitieus. 'Na 60 kilometer zakte het tempo in. Het is niet zozeer instorten, maar meer gecontroleerd vertragen. Je loopt je ronden in 42, dan 43 en uiteindelijk zelfs 50 minuten. Gelukkig had ik toen al een ruime voorsprong op de nummer 2, maar ik moest vooral niet gaan wandelen. Ik heb me één keer verslikt in een gelletje, maar voor de rest heb ik het aardig binnengehouden.'

Zijn marathon-PR van 2.32.40 laat zien dat Kram ook op kortere lange afstanden snelheid heeft. Toch trekt de natuur hem op dit moment meer dan opnieuw een snelle wegmarathon najagen. ‘Op de marathon weet ik ongeveer waar mijn limiet ligt. Momenteel trekken de trails en de natuur me meer. Ik heb dit jaar al meer dan 5000 kilometer gelopen. Het fijne aan zo fit zijn is dat je keuze hebt wat je gaat doen’. De 100 kilometer veranderde weinig aan zijn plannen voor de komende weken. ‘Ik heb gisteren alweer een klein rondje hardgelopen. We trainen lekker door.’

Ruben van Zeijl: op zijn 44ste eindelijk die NK-medaille (en mogelijk een Nederlands record)

Ruben van Zeijl had juist wél een heel specifiek doel in Winschoten. De Nootdorper deed jarenlang aan triatlon op behoorlijk niveau, maar een nationale medaille zat er nooit in. Nu hij 44 is, vroeg hij zich af of die kans nog ergens bestond. ‘Ik was toch een beetje op zoek: zijn er nog kansen om wat te halen? Is dat realistisch?’ Hij vond zijn antwoord op de 50 kilometer.

Van Zeijl finishte in 3.25.30 als tweede in het algemeen klassement, achter de Oekraïner Oleg Yakymenko (3.07.35). Omdat Yakymenko niet voor het NK uitkwam, werd Van Zeijl Nederlands kampioen. Zijn gemiddelde tempo was 4.07 per kilometer. Van Zeijl zelf noemt het geen uitzonderlijk scherpe NK-tijd. ‘Ik had eigenlijk niet verwacht dat ik met deze tijd op het podium zou eindigen, laat staan Nederlands kampioen worden.’ Vorig jaar zag hij dat er voor een podiumplaats ongeveer 3.20 uur nodig was. ‘Maar wie er niet zijn, kun je ook niet verslaan.’

Zijn voorbereiding speelde zich voor een groot deel níét op de weg af. Van Zeijl liep in april de marathon van Rotterdam,'maar om van april tot september alleen maar op de weg te trainen, dat werkte niet echt motiverend.' Sinds 2024 trekt hij steeds vaker de bergen in. ‘Vooral skyrunning vind ik een prachtige sport. Je loopt over bergkammen, als het ware over het dak van de Alpen. Voor mij is dat de ultieme sportbeleving. Afgelopen zomer liep hij vier trails van ongeveer vijftig kilometer. Het fijne aan zulke wedstrijden is dat de eindtijd minder belangrijk is. Tegelijkertijd bouw je veel duurvermogen op, doordat je zoveel uren op de benen staat.’  

© Aangeleverd beeld

Vijf keer hetzelfde rondje lopen leek daarmee een flinke omschakeling. ‘Dat klinkt misschien een beetje saai, maar dat bleek het helemaal niet te zijn. Winschoten is echt een groot dorpsfeest.. Overal zitten mensen in hun voortuin en rond elf uur gaan de eerste barbecues al aan en komt de geur van gebakken hamburgers je al tegemoet. Ondertussen word je overal aangemoedigd en staan kinderen langs de kant klaar met sponzen.’

De titel kreeg nog een merkwaardig staartje. Volgens de lijst Nederlandse records van Atletiekunie staat het officieel geratificeerde Nederlandse record op de 50 kilometer bij de mannen op 4.44.49. Dat is veel langzamer dan de tijden waarmee het NK recent werd gewonnen. Het verschil komt doordat een wedstrijdtijd niet automatisch als nationaal record wordt erkend: daarvoor moet aan een apart protocol worden voldaan. Van Zeijl belde de bond toen hij die tijd online vond. 'Dat bleek inderdaad het record te zijn, waarop ik vroeg wat er nodig was om het record aan te scherpen. Blijkbaar moet je voor een record onder andere met foto's van je schoenen aantonen dat je op toegestane schoenen liep en moet je vooraf al een dopingcontrole aanvragen.' Die dopingcontrole vond uiteindelijk thuis plaats. 'Alleen mijn urine was te waterig omdat ik teveel had gedronken, dus na veel kwark met noten en fruit en een extra eiwitshake was het eindelijk gekleurd genoeg.' Of zijn tijd officieel een Nederlands record wordt, is nog niet bekend. De uitslag van de controle en de beoordeling van zijn aanvraag moeten eerst worden afgewacht.

Een paar minuten sneller had hij achteraf liever gelopen. Voor de medaille maakt het hem weinig uit. ‘Als ik al op het podium had gestaan, hadden die vijf minuten me niets uitgemaakt.’ Wellicht dat hij volgend jaar nog op zoek gaat naar een snellere tijd. 'Eigenlijk zou ik op dit hoogtepunt moeten stoppen, maar dat ga ik zeker niet doen.’

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?