Staat het moeilijkst te breken record in de atletiek op omvallen? Josh Kerr gaat de uitdaging aan

De Schotse loper Josh Kerr, voormalig wereldkampioen 1500 meter, gaat deze zomer voor een van de moeilijkste wereldrecords in de atletiek: die op de Engelse Mijl. Op 18 juli, tijdens de London Diamond League, wil Kerr de legendarische 3:43.13 van Hicham El Guerrouj uit de boeken lopen.

Record uit de vorige eeuw

Het is een tijd die al sinds 1999 staat. Daarmee is het een van de langst staande wereldrecords in het hardlopen voor mannen. De tijd heeft meerdere generaties lopers overleefd en dat maakt deze poging extra bijzonder. Daarbij is de mijl een van de meest roemruchte afstanden in de atletiek, zeker onder Britten. Wie het over de mijl heeft, komt automatisch uit bij Roger Bannister , die in 1954 als eerste onder de vier minuten dook en daarmee het onmogelijke mogelijk maakte. Maar ook Hicham El Guerrouj, die decennia later de grens opnieuw verlegde naar een niveau waar zelfs de huidige generatie nog altijd tegenaan kijkt.

Josh Kerr wil daar nu zijn naam naast zetten en schuwt daarbij niet om de spotlights te zoeken: ‘Het is een van de belangrijkste records in de atletiek,’ zei hij eerder dit voorjaar. ‘Ik ben niet van plan om dit stilletjes te doen. Dit verdient meer.’

Project 222

Onder de naam Project 222 werkt Kerr samen met Brooks aan een poging om de mijl in 222 seconden - oftewel 3 minuut 42 - te lopen. Dat betekent vier rondjes van 55.5 seconden achter elkaar.

Het plan is bewust opgezet als een ‘echte’ recordpoging. Geen geregisseerde race onder kunstmatig gecreëerde optimale omstandigheden, maar gewoon een Diamond League-wedstrijd met concurrentie, hazen en officiële goedkeuring van World Athletics. Daarmee onderscheidt het project zich van eerdere pogingen zoals Breaking2 van Eliud Kipchoge of de recente sub-4 poging van Faith Kipyegon, die niet telden als officiële wereldrecords.

‘Dit is geen record dat je kunt stelen,’ zei hij daarover. ‘Het heeft de tand des tijds doorstaan en daar heb ik veel respect voor.’

Waarom juist nu?

Het moment is niet toevallig gekozen. In 2026 zijn er geen Olympische Spelen of wereldkampioenschappen in de buitenlucht. Voor veel atleten een ‘tussenjaar’, en daarom voor Kerr juist de kans om op zo'n bijzonder doel te richten. Hij won al zilver en brons op de Olympische Spelen. Hij werd al eens wereldkampioen over 1500 meter en bij de WK Indoor in Polen dit jaar werd hij wereldkampioen over 3000 meter.

In een gesprek met onze collega’s van Runner’s World UK gaf hij aan dat die recente titel meer was dan alleen een medaille: ‘Ik wilde dat het een verhaal van veerkracht was. Je kunt jezelf laten breken, of je kunt eruit halen wat erin zit.’

Zijn persoonlijke record op de mijl staat op 3:45.34 - nog ruim twee seconden boven het wereldrecord, maar in deze discipline is dat minder onoverbrugbaar dan het klinkt. Zeker omdat de absolute wereldtop steeds dichterbij komt. De Noor Jakob Ingebrigtsen liep al 3:43.73 en ook de Amerikaan Yared Nuguse dook onder de 3:44. Het record leeft weer.

Technologische wapenwedloop

Zoals bij elke moderne recordpoging speelt materiaal een steeds grotere rol. De marathon onder de 2 uur betekende de doorbraak van carbonschoenen, Faith Kipyegon had een speciaal speedsuit en ook Kerr haalt alle legale snufjes uit de kast om alles eruit te halen. Zijn sponsor Brooks ontwikkelt voor Kerr een volledig gepersonaliseerde spikes en een speedsuit, afgestemd op zijn loopstijl, pasfrequentie en kracht.

Dat gaat verder dan alleen een lichte schoen. Er wordt gekeken naar energieverlies in de afzet, stabiliteit bij hoge snelheid en zelfs hoe het bovenwerk reageert op de krachten die vrijkomen bij rondes van 55 seconden.

Het doet denken aan de technologische wapenwedloop die we de laatste jaren in de marathonschoenen zien. Alleen is de marge hier nog kleiner: een fractie van een procent kan het verschil zijn tussen geschiedenis schrijven of net tekortkomen. Toch wil Kerr het nadrukkelijk ‘zuiver’ houden. Geen illegale schoenen, geen aangepaste omstandigheden.

‘Het moest een legale poging zijn. Dat was voor mij niet onderhandelbaar,’ zei hij daarover. ‘En het moest in het Verenigd Koninkrijk zijn.’

De erfenis van de mijl

De Mijl is - zeker in de Angelsaksische wereld - een belangrijke afstand. Kort genoeg om explosief te zijn, lang genoeg om tactiek en uithoudingsvermogen te vragen. Vier rondes waarin alles samenkomt. Het is ook een afstand die altijd meer is geweest dan alleen een tijd. Bannister brak een mentale barrière. El Guerrouj perfectioneerde het onderdeel. En nu probeert Kerr het record weer relevant te maken voor een nieuwe generatie.

Ook de marathon lonkt voor Kerr

Opvallend genoeg kijkt Kerr al verder dan de baan. In gesprek met Runner’s World UK liet hij weinig twijfel bestaan over zijn ambities op de lange afstand. Eerder had hij het al over hazen bij een marathon, maar nu reikt zijn ambitie nog verder: ‘Ik wil niet alleen een marathon pacen, ik wil er eentje winnen,’ zei hij. ‘Ik denk dat ik daartoe in staat ben.’

Dat klinkt ambitieus, misschien zelfs een tikje overmoedig voor een middenafstandsloper. Maar het past bij hoe Kerr naar zijn sport kijkt. Voor hem is hardlopen geen verzameling losse afstanden, maar één groot probleem dat opgelost moet worden. Hij heeft dan ook al een tijd van 1.01.51 staan op de halve marathon.  ‘De marathon is meer dan twee uur lang problemen oplossen,’ zei hij. ‘Nu krijg ik daar drie tot zeven minuten voor. Ik ben geobsedeerd door de marathon. De verhalen, de training, alles eromheen.’

Dat is voor later, voor Kerr lonkt nu een plaatsje in de geschiedenisboeken op 18 juli in Londen. Denk jij dat hij het gaat halen? Laat het weten in de comments.

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?