Nick loopt in recordtijd van Hoek van Holland naar Nice: ‘Ik hoefde alleen nog maar te lopen’

Na ruim 2.210 kilometer en meer dan 72.000 hoogtemeters bereikte Nick Leeuwenhoek de Middellandse Zee via het langeafstandswandelpad GR5 - dat van Hoek van Holland naar Nice loopt - in de Fastest Known Time van 27 dagen, 13 uur en 56 minuten.

Onderweg dronk hij op één dag veertien liter, sliep zijn crew met de camper bij bushaltes en deed hij vrijwel niets aan zijn voeten. Nu kondigt hij zijn pensioen aan. Al staat de volgende ultrawedstrijd gewoon in de agenda.

Liever liggen dan scheren

De ochtend nadat Nick Leeuwenhoek de volledige GR5 heeft afgelegd, ziet hij er alweer opvallend fris uit. Hij heeft gedoucht, schone kleren aangetrokken en de baard afgeschoren die hij in de voorgaande 28 dagen had laten groeien. Hoewel de tondeuse in de camper lag, besloot hij zich de tijd te besparen en de baard te laten staan. ‘Dan ging ik liever liggen.’

Ook zijn lichaam voelt naar omstandigheden verrassend goed. Dat hij niet meer hoeft te lopen, noemt hij een opluchting. Maar wanneer het echt zou moeten, denkt hij nog best een dag verder te kunnen. ‘Onder dwang zou het me nog wel een dagje lukken.’

Fastest Known Time

Een dag eerder, op donderdagavond om 20.16 uur, bereikte Leeuwenhoek het strand van Nice. Daarmee voltooide hij de ruim 2.150 kilometer lange GR5 vanuit Hoek van Holland in iets meer dan 27,5 dag. Ruim twee dagen sneller dan de snelst bekende tijd op deze route (Fastest Known Time (FKT)) van de Fransman Mickaël Berthon.

De nieuwe tijd is nog officieus. Leeuwenhoek moet zijn gps-data en andere informatie indienen bij Fastest Known Time, waarna wordt gecontroleerd of hij de juiste route heeft gevolgd. 'Bij een route als deze is dat altijd even goed kijken, want die route wordt ook voortdurend aangepast. Dan is het steeds kiezen of je de lijn van de vorige FKT volgt of van de officiële route. Daar hebben we een balans in gevonden. Uiteindelijk liep ik 50 kilometer meer dan het vorige record. Maar als ik alle nieuwe omleidingen had meegenomen, had daar zomaar driehonderd kilometer bij kunnen komen.’

Met hulp van de recordhouder

Van een echte concurrentiestrijd om de titel FKT was geen sprake. Integendeel: 'ik was aan het vrijwilligen bij de Legends Trail in België en toen sprak ik hem aan van: "Ik ben van plan jouw record te verbeteren. Wat vind je daarvan?" En hij was hartstikke enthousiast. Hij had ook op de site van Fastest Known Times gezet dat hij heel erg hoopte dat iemand zijn tijd nog zou verbeteren. Hij deelde zijn routegegevens, dagafstanden en aanpak. In de maanden voorafgaand hebben we aardig wat berichtjes uitgewisseld via Instagram.'

'Ik wist bijvoorbeeld dat er al drie eerdere pogingen waren gedaan in de voorbije vier jaar om deze tijd te breken, maar die zijn allemaal gestrand voor het Meer van Genève,' zegt Nick. Na het meer volgen nog zo'n 500 kilometer door de Alpen. 'Mickaël komt uit de Alpenregio. Hij zou eigenlijk nog een stukje meelopen, maar dat is er niet van gekomen. Ik wist dat hij daar in het voordeel zou zijn. Er zijn er maar weinig die een Alp op kunnen rennen en daar ben ik er zeker niet een van. Dus ik moest marge pakken in het eerste, vlakkere deel. Van Hoek van Holland tot Maastricht heb ik alles hardgelopen en kon ik ook dagen maken van 90 kilometer.'

‘Ik hoefde alleen nog maar te lopen’

Die lange dagen kon Nick maken doordat hij zich met weinig anders bezig hoefde te houden dan met lopen. 'Ik krijg wel die FKT op mijn naam, maar dit is echt een teamprestatie. Zonder mijn crew had ik het nooit gered. De eerste weken ging mijn vader mee. Daarna had ik mijn loopvrienden Gaston, Sandy en Allard mee. Die wisten precies weten wat ik nodig heb. Ze doen de boodschappen, de was, ze zoeken uit waar we heen moeten. Ik hoefde eigenlijk alleen nog te lopen,' vertelt Nick dankbaar.

'De fijnste momenten op een dag waren toch wel wanneer je terugkomt bij de camper. Ik leg mijn tas neer. Ik ga zitten. Ik krijg het eten en het drinken wat ik nodig heb en tegen de tijd dat ik zeg: "ik ga weer," dan was mijn tas ingepakt met de spullen die ik nodig had. Daar hoefde ik niet over na te denken. Zij wisten precies wat er nodig is, ook qua eten. Op een gegeven moment gaan je tong en keel kapot door het ademhalen als je zoveel loopt. Vooral specerijen en pittige dingen worden dan moeilijk om te eten. Nou, dan wordt het eten heel flauw gemaakt. Dan eet ik bijvoorbeeld noedels met pindakaas en een beetje bouillon. Eigenlijk is het gewoon hele flauwe drab wat je te eten krijgt, maar voor mij is het heerlijk op zo'n moment.'

© Nick Leeuwenhoek

Volgens zijn Garmin verbrandde hij tijdens zijn tocht meer dan 188 duizend kilocalorieën

Flauwe drab en twee éclairs per dag

Ook voor onderweg hoefde Nick nauwelijks na te denken. 'Ik heb mijn racevest bij me met een tracker en daar deden ze het eten en drinken in. Met andere loopjes zou ik alleen voor 'normaal' eten kiezen, maar omdat ik voor 28 dagen zoveel zou moeten eten heb ik ervoor gekozen om ook met gels en sportdrank te werken, maar ook nog steeds gewoon Snickers, Twix, snoepjes, worstjes, kaakjes, koekjes, zelfs beef jerky voor het zout. Ter motivatie kreeg ik chocoladecakejes, fruitcakejes of andere verrassingskoekjes als kleine moraalopstekertjes.'

De grootste moraalopstekers waren waarschijnlijk de Franse éclairs. 'Ik ben een keer met een maatje éclairs gaan eten bij een bakkerij en daar ging ik heel goed op, dus dat zijn we erin gaan houden. Als ik ga lopen, dan eet ik éclairs. Dat hoefde ik maar één keer te zeggen voor dit project en iedere dag werden er minimaal twee éclairs gehaald. Ik geloof dat het record tien op een dag was. Bij de eerste stop altijd een bakkie koffie en een éclair als brandstof. Je ziet dan van Noord naar Zuid de éclair veranderen van vorm, glazuur, vulling, alles. Iedere regio heeft een eigen éclair.' Het materiaal voor een éclairgids is er inmiddels. Net als dat voor een fotoboek vol foutgeparkeerde campers..

Kamperen op de bushalte

Om onnodige meters te voorkomen, werd de camper zo dicht mogelijk bij de route gezet. 'Je hebt de tijd niet om een camping te zoeken, dus je zet hem gewoon ergens neer, waar je zo min mogelijk in de weg staat. Dan kom je om 11 uur 's avonds aan en dan staat ie bij een bushalte of een brandkraan en dan ben je om 6 uur 's ochtends weer vertrokken. Alleen de planning was niet altijd even strak, dus we hebben ook een ochtend gehad dat we bij de bushalte stonden en dat de eerste lijnbus al stond te toeteren.' Toch leverde het creatieve kamperen weinig gedoe op. 'De truc is motorkap open, alarmlichten aan en doen alsof je pech hebt.'

© Nick Leeuwenhoek

© Nick Leeuwenhoek

© Nick Leeuwenhoek

© Nick Leeuwenhoek

Veertien liter op één dag

Naast de afstand en hoogtemeters vormde ook de temperatuur een uitdaging. Op de warmste dagen, toen Nick in Luxemburg en de Vogezen liep ging er meer dan veertien liter water doorheen. 'Daar kwamen cola, ginger ale, sportdrank en andere dranken nog bij.'

Zijn dagindeling werd om de temperatuur heen gebouwd. 'Dan probeer je om half vijf te vertrekken en loop je tot na de middag door. Dan gaat het tempo er wel langzaam uit door de hitte.' Op het heetst van de dag wordt er niet gelopen, maar geslapen. 'Of in ieder geval doe je een poging daartoe. Om 6 uur 's avonds vertrok ik weer. Vanaf dan koelt het af en kun je weer langzaam tempo maken tot middernacht.'

In totaal sliep hij zo'n vier tot zes uur per nacht. 'Ik denk dat ik het daarmee nog relatief luxe had. Je merkt wel dat je soms wat chagrijnig wordt, maar ik kan best goed zonder slaap.'

‘Wat doe je aan je voeten?’ ‘Helemaal niets’

Opvallend genoeg hield zijn lichaam zich lange tijd goed. Zijn grootste problemen ontstonden pas in de laatste dagen, bij zijn voeten. Op dag 27 werd hij wakker met zoveel pijn dat hij nauwelijks op de vloer kon staan. ‘Ik wilde mijn bed uitstappen, maar kon eigenlijk helemaal geen contact maken met de grond. Dan wordt het wel spannend. Je moet nog twee dagen, maar je wilt je voeten niet neerzetten.’

Hij nam paracetamol, smeerde Voltaren-gel en trok voorzichtig zijn schoenen aan. 'Die pijn kon ik er aardig uitlopen. Eigenlijk wilden we de laatste dag nog een stop maken vanwege de hitte, maar je bent dan al zo dichtbij dat je die vier uur uit wil sparen, dus ik liep door om het momentum te houden.'

Tot dat moment had hij slechts twee blaren gehad. 'Daar heb ik een tapeje op gedaan en dat is wel ongeveer mijn voetverzorging. Verder doe ik er eigenlijk weinig aan. Ik gebruik teensokken en met de juiste sok-schoencombinatie werkt dat voor mij. Ik denk dat mijn voeten door de jaren heen zo sterk zijn geworden dat ik er weinig aan hoef te doen.' In totaal gingen er 4 paar schoenen doorheen. 'Het eerste deel in Nederland liep ik op wegschoenen, daarnaast had ik twee paar trailschoenen en één instap-trailschoen. Daarvan zijn er nu twee helemaal op, waarbij ook de zool al loslaat.'

© Nick Leeuwenhoek

© Nick Leeuwenhoek

© Nick Leeuwenhoek

© Nick Leeuwenhoek

Pensioen en WK Backyard Ultra

Op de vraag of deze FKT naar meer smaakt, is hij heel resoluut. 'Ik ben sinds gisteravond kwart over acht met pensioen,' lacht de 38-jarige ultraloper.  'Onderweg begon mijn crew al over "volgende keer dit en volgende keer dat,' maar ik ga eerst even vakantie vieren hier met een ijskoffietje in Zuid-Frankrijk. Ik heb het ook wel even gezien met zoetigheid en snoepen.'

Hij zou een FKT-poging dan ook niet aanraden aan anderen. 'Als je gek genoeg bent, zou ik het vooral eens proberen. Maar als mijn eerlijke mening vraagt: ga lekker hiken. Dan heb je alle tijd om te genieten van al het mooie wat je tegenkomt onderweg. Want daar had ik nu niet de tijd voor. Je komt hier prachtige meren tegen, mooie weilanden, vergezichten waar je prima kan kamperen, lunchen of zwemmen. Maar mijn klok tikt, dus ik moet door.'

Toch voegt hij er al snel aan toe dat hij al wel over drie maanden het WK Backyard Ultra op de planning heeft staan. Hij kwam eerder dit jaar al tot 54 yards voordat hij uit de wedstrijd werd gehaald wegens een supporter die met hem meeliep. 'Sindsdien deel ik het Nederlands record met Kanter Eefting. In oktober gaan we samen strijden om een nieuw record.'

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?