EK Atletiek Birmingham 2026

Nederland sluit EK atletiek af met 14 medailles na succesvolle 4x400m estafette

Update: 17 augustus 2026 om 00:11
Praat mee!
Redacteur
Bram is hardloper en triatleet. Hij schrijft veel over nieuws en spullen.

© Getty Images

Nederlandse 4x400-vrouwen pakken EK-goud, mannen brons

De Nederlandse estafetteploegen hebben de EK atletiek in Birmingham afgesloten met goud en brons. Myrte van der Schoot, Lieke Klaver, Eveline Saalberg en Femke Broeders-Bol prolongeerden de Europese titel op de 4 x 400 meter. Kort daarna pakten de Nederlandse mannen het brons. Daarmee eindigt Nederland het succesvolste EK uit de geschiedenis met veertien medailles.

Derde Europese titel op rij voor 4 x 400-vrouwen

De Nederlandse vrouwen begonnen als favoriet aan de finale van de 4 x 400 meter en maakten die status waar. Van der Schoot verzorgde een sterke openingsronde en bracht Nederland direct in een goede positie. Klaver nam het stokje als tweede over en trok de wedstrijd vervolgens volledig open. De bronzenmedaillewinnares op de individuele 400 meter sloeg een groot gat met Groot-Brittannië, Italië en België. Saalberg hield Nederland daarna aan de leiding en gaf Broeders-Bol voldoende ruimte om de titel binnen te halen. De Britse slotloopster Emily Newnham probeerde op het laatste rechte stuk nog dichterbij te komen, maar Broeders-Bol gaf geen krimp. Nederland won in 3.21,10. Groot-Brittannië pakte in 3.21,68 het zilver en Italië werd met 3.23,57 derde.

Voor Nederland is het de derde Europese titel op rij op dit onderdeel. Ook in München in 2022 en Rome in 2024 waren de Nederlandse vrouwen de sterkste. Broeders-Bol sloot haar eerste internationale kampioenschap als 800-meterloopster daardoor alsnog af op haar vertrouwde 4 x 400 meter. Eerder deze week pakte ze al brons in de finale van de 800 meter. Klaver verlaat Birmingham met individueel brons op de 400 meter en goud met de estafette. Ook Van der Schoot en Saalberg kregen na hun persoonlijke records in de halve finales van de 400 meter alsnog een gouden afsluiting.

Wat verder opviel is dat de dames opvallend eensgezind in oranje sprintpakken liep. Waar normaal enkele loopsters liever in broekje en top lopen, liepen ze nu allemaal in een speedsuit. Daar hadden de dames een opvallende verklaring voor.

Nederlandse mannen knokken naar brons

In de allerlaatste wedstrijd van het toernooi zorgden ook de Nederlandse mannen voor een medaille. De ploeg bleef gedurende de volledige finale in de strijd om het podium en finishte in 2.59,49 als derde.

Groot-Brittannië nam vroeg de leiding, maar Italië schoof in de tweede helft van de race naar voren. Op het laatste rechte stuk kwam de Britse slotloper Charlie Dobson nog dicht bij Lorenzo Benati, maar de Italiaan hield stand. Italië won in 2.59,16 en bleef Groot-Brittannië slechts drie honderdsten voor.

Nederland hield België achter zich en verzekerde zich van het brons. Voor Jonas Phijffers betekende het alweer zijn derde medaille van deze EK. Hij pakte eerder brons op de individuele 400 meter met een Nederlands record van 44,41 en stond ook met de gemengde 4 x 400 meter op de derde trede van het podium. Dat betekent dat Liemarvin Bonevacia - die de series liep - zijn waarschijnlijk laatste toernooi afsluit met een Europese medaille. ‘Deze medaille hebben we ook voor Liemarvin gehaald. Als iemand hem verdient, dan is hij het wel,’ zegt Terrence Agard na afloop.

Mislukte wissel op gemengde 4 x 100 meter

Op de gemengde 4 x 100 meter werd de gehoopte medaille eerder op de avond niet gehaald. Bij de laatste wissel ging het mis. Het stokje werd niet binnen het wisselvak overgegeven, waardoor Nederland de finish niet bereikte.

Daarmee eindigde een teleurstellend weekend voor de Nederlandse sprintestafettes. De vrouwen werden zaterdag al uitgeschakeld in de series en de mannen eindigden later die avond als vierde. Op de nieuwe gemengde estafette volgde zondag een DNF.

Groot-Brittannië won de eerste Europese titel ooit op dit onderdeel. Jeremiah Azu, Dina Asher-Smith, Zharnel Hughes en Amy Hunt liepen met 39,97 seconden een Europees record. Duitsland pakte in 40,11 het zilver en Spanje eindigde in 40,42 als derde.

Voor Hunt betekende het haar vierde gouden medaille van deze EK. De Britse won eerder al de 100 meter, 200 meter en de 4 x 100 meter bij de vrouwen.

Blessures sprintploeg verhinderen medailles op 4x100 meter

Het feit dat Nederland op de 4x100 meter veel minder succesvol is dan op de 4x400 meter - 3 medailles om 0 - heeft ook te maken met het groot aantal blessures binnen de sprintgroep van bondscoach Laurent Meuwly. 

‘Dit jaar was het zeker een beetje te veel naar mijn mening,’ erkent bondscoach Meuwly voorafgaand aan de afsluitende avond. ‘Dat moeten we erkennen en goed analyseren, zodat het niet nog een keer gebeurt. Want we hebben niet zo’n groot aantal topatleten dat we even tien procent van de topatleten kunnen missen.’

Verschillende Nederlandse sprinters waren in aanloop naar en tijdens deze EK geblesseerd of niet volledig fit. Onder anderen Nsikak Ekpo, Taymir Burnet en Minke Bisschops konden daardoor niet of nauwelijks worden ingezet. Ook andere sprinters moesten gedurende het seizoen geregeld worden opgelapt.

Meuwly wil daarom niet alleen naar de trainingen kijken. ‘Dat is iets waar het hele team mee bezig is: de atleten, de medische staf, de voedingsdeskundigen en de psycholoog. Er kan van alles spelen in het leven van een atleet dat het fysieke beïnvloedt. We moeten er als team naar kijken en als team met een oplossing komen.’

Hondema elfde bij het verspringen

Pauline Hondema kon in de finale van het verspringen niet herhalen wat ze een dag eerder in de kwalificatie liet zien. De Nederlandse kwam in de finale tot 6,47 meter en eindigde als elfde.

Hondema had zich met een sprong van 6,75 meter als zevende geplaatst voor de eindstrijd. In de finale kwam ze niet in de buurt van die afstand en zat haar wedstrijd er na drie pogingen op.

Vooraan werd het een van de spannendste finales van de avond. Larissa Iapichino pakte met precies 7,00 meter de Europese titel. De Britse Jazmin Sawyers bleef daar met een persoonlijk record van 6,99 meter slechts één centimeter achter. Hilary Kpatcha uit Frankrijk pakte met 6,98 het brons.

Duplantis opnieuw ongenaakbaar

Armand Duplantis maakte bij het polsstokhoogspringen opnieuw zijn favorietenrol waar. De Zweed sprong bij zijn eerste poging over 6,15 meter en verbeterde daarmee het kampioenschapsrecord.

Emmanouil Karalis pakte met 6,00 meter het zilver. De Fransman Baptiste Thiery werd met 5,85 meter derde. Nadat de titel en het kampioenschapsrecord binnen waren, besloot Duplantis geen aanval meer te doen op zijn eigen wereldrecord.

Op de 1500 meter bij de vrouwen ging het goud naar Georgia Hunter Bell. De Britse wachtte lang en besliste de tactische wedstrijd met een sterke laatste ronde. Ze won in 4.07,78, voor de Poolse Klaudia Kazimierska en Patricia Silva uit Portugal.

Frederik Ruppert won de 3000 meter steeplechase in 8.25,33. Ruben Querinjean bezorgde Luxemburg met zilver pas de tweede EK-medaille uit de geschiedenis van het land. Karl Bebendorf completeerde namens Duitsland het podium.

Bij het speerwerpen ging de Europese titel naar Sara Kolak. De olympisch kampioene van 2016 won met 62,43 meter. Het bleek haar beste prestatie op een groot internationaal kampioenschap in tien jaar.

Nederland sluit record-EK af met veertien medailles

Nederland sluit de EK af met veertien medailles: vijf keer goud, drie keer zilver en zes keer brons. Daarmee is het oude record van twaalf medailles, gevestigd bij de EK van Rome in 2024, verbeterd.

Het goud ging naar Jessica Schilder, Nadine Visser, Jorinde van Klinken, Stefan Nillessen en de 4 x 400-meterploeg bij de vrouwen. Maureen Koster, Emma Oosterwegel en Van Klinken pakten zilver.

De bronzen medailles waren voor Jonas Phijffers, Femke Broeders-Bol, Lieke Klaver, Sofie Dokter en de 4 x 400-meterploegen bij de mannen en gemengd.

Nederland eindigde daarmee als vierde in het medailleklassement. Italië werd met tien Europese titels eerste, gevolgd door Groot-Brittannië en Duitsland. Qua totaal aantal medailles hoefde Nederland alleen die drie landen voor zich te dulden.

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?