Mijn eerste HYROX: ‘Bij de burpee broad jumps wilde ik er gewoon mee stoppen’

Op donderdag 16 april 2026 stond ik voor het eerst aan de start van een HYROX, in Rotterdam Ahoy, met een starttijd van 17:20 uur in de vrouwen open solo (25-29 jaar). En hoewel ik dacht dat ik vooral fysiek getest zou worden, bleek het uiteindelijk vooral een mentale rollercoaster.

Mijn eerste HYROX: ‘Bij de burpee broad jumps wilde ik er gewoon mee stoppen’

De maanden voorafgaand aan mijn HYROX race had ik structureel getraind bij Club Sportive in Amsterdam, waar ik meerdere keren per week HYROX specifieke lessen volgde, waarbij je de HYROX onderdelen traint en ze ook op wedstrijdintensiteit uitvoert. Zo went je lichaam langzamerhand aan de combinatie van kracht en conditie. Die combinatie van HYROX lesjes en hardlopen gaf mij het gevoel dat ik er echt klaar voor was.

Met vertrouwen naar de start

Ook qua hardlopen zat het goed, in de zin dat ik een sterke basis heb, al merkte ik wel dat mijn tempo’s nog niet helemaal terug zijn op het niveau van vóór mijn blessure, waardoor ik vooraf had bedacht dat ik rond de 4:30 per kilometer wilde lopen, maar uiteindelijk uitkwam op een gemiddelde van 4:52 per kilometer, wat voor een eerste HYROX eigenlijk gewoon prima is. Goed voor een totale looptijd van 38:56 minuten.

Waar het mentaal ineens kantelde

Tot aan de burpee broad jumps had ik het gevoel dat ik de race goed onder controle had, omdat de meeste onderdelen fysiek goed gingen en mijn benen niet volliepen, iets waar veel atleten het na afloop over hebben, maar precies bij dit onderdeel gebeurde er iets wat ik totaal niet had verwacht.

Mentale kortsluiting

Halverwege de eerste lane moest ik opschuiven omdat de vrouw voor me even stopte, en dat was het moment waarop er ineens een soort mentale kortsluiting ontstond, waarbij ik niet zozeer dacht dat ik het niet meer kon, maar vooral dat ik het niet meer wílde.

'Waarom doe ik dit eigenlijk?'

Het voelde alsof die lane ineens eindeloos lang werd; alsof het punt waar ik naartoe moest steeds verder weg kwam te liggen. En het besef dat ik ook nog terug moest, maakte het alleen maar zwaarder, waardoor ik daar letterlijk stond en dacht: waarom doe ik dit eigenlijk? Het was geen verzuring, geen pijn, maar pure weerstand in mijn hoofd, terwijl die lane ineens eindeloos leek en het idee dat ik ook nog terug moest bijna absurd voelde.

Een soort overlevingsmodus

Mijn techniek, waar ik in training juist zo bewust mee bezig was geweest, verdween volledig naar de achtergrond, en ik ging van gecontroleerde sprongen naar een soort overlevingsmodus. Dat zie je ook terug in mijn tijd: 7:49 minuten, waarmee ik in de onderste helft van het veld eindigde, wat natuurlijk super zonde van de tijd is.

Hoe snel het gevoel weer kan omslaan

Wat HYROX tegelijkertijd zo bijzonder maakt, is hoe snel dat gevoel weer kan omslaan. Want zodra ik daarna begon aan het looponderdeel, merkte ik binnen de eerste paar honderd meter dat ik mezelf weer herpakte en zelfs weer plezier begon te krijgen in wat ik aan het doen was. Dat contrast is groot, en misschien ook wel typisch voor HYROX, omdat je continu schakelt tussen verschillende soorten inspanning. Waardoor je niet alleen fysiek, maar ook mentaal steeds opnieuw moet aanpassen.

Roeien als actief herstelmoment tijdens je HYROX race

Het roeien daarna voelde zelfs bijna als een soort actief herstelmoment, waarin ik mijn ademhaling weer onder controle kreeg en even het gevoel had dat ik opnieuw kon beginnen. Met een tijd van 5:08 (top 18%), voelde dit onderdeel als een soort herstelmoment na alles wat daarvoor gebeurde.

Mijn sterkste HYROX onderdelen

Als ik naar mijn data kijk via de ROXFIT app, zie ik eigenlijk precies waar mijn HYROX race gewonnen (en verloren) is.

Mijn sterkste onderdelen:

• Sled push: 1:54 (top 4%)
• Wall balls: 4:47 (top 7%)
• Ski erg: 5:04 (top 14%)

Maar daar tegenover staan ook duidelijke verbeterpunten:

• Burpee broad jumps: 7:49 (top 62%)
• Farmers carry: 2:21 (top 50%)

Vooral die burpees hebben me echt minuten gekost.

De HYROX onderdelen die ik heb onderschat

Waar ik me vooraf misschien nog wel het meest op had verkeken, waren de wall balls, omdat ik in training met een bal van 6 kilo trainde en er vrij zeker van was dat ik die 100 herhalingen wel in één keer zou kunnen doen. Wat in training gecontroleerd voelt, blijkt in een HYROX race ineens iets heel anders.

Wall balls

Na de eerste 50 herhalingen moest ik echt gaan opdelen in kleinere sets, waarbij ik telkens kleine doelen stelde. Van 50 naar 60, van 60 naar 75, van 75 naar 90, en uiteindelijk de laatste tien wall balls nog apart afrondde. Dit kostte extra tijd, maar ook veel energie.

Sled pull

Ook bij de sled pull merkte ik dat ik, ondanks alle HYROX trainingen, even niet meer wist wat een goede techniek was. Maar juist hierdoor zie ik ook waar nog veel winst te behalen is een volgende keer.

Parcours, voeding en focus tijdens HYROX

Hoewel ik me vooraf goed had ingelezen in het parcours van HYROX Rotterdam, merkte ik dat het in de praktijk toch anders voelt wanneer je vermoeid raakt. Er waren een paar momenten waarop ik echt even twijfelde of ik wel de juiste kant op liep, al is dat gelukkig allemaal goed gegaan.

Een gelletje voor de start

Qua voeding hield ik het vrij simpel door tien minuten voor de start een gelletje te nemen en tijdens de race nog eentje, vlak na de burpee broad jumps, wat voor mij goed werkte omdat ik daarna meteen weer wat energie voelde terugkomen. Al blijft dat natuurlijk iets wat per persoon verschilt.

Wat ik droeg tijdens mijn eerste HYROX

Tijdens mijn HYROX race liep ik in een mooie set (beha met bijpassend broekje) en schoenen van PUMA, en dat beviel super! Vooral omdat je bij HYROX constant schakelt tussen hardlopen en functionele oefeningen, waardoor je outfit echt allround moet presteren.

PUMA x HYROX Deviate NITRO 4

De schoenen gaven genoeg demping tijdens het lopen, maar waren tegelijkertijd stabiel genoeg bij onderdelen zoals de sled push en lunges. Ook mijn kleding zat heel comfy, zonder te schuren of omhoog te kruipen.

Eindtijd HYROX en perspectief

Mijn doel vooraf was om rond de 1 uur en 10 minuten te finishen, maar uiteindelijk kwam ik over de streep in 1:20:32. Goed voor een plek in de top 12% van het veld. En hoewel dat niet de 1:10 was waar ik vooraf op hoopte, voelt het vooral als een startpunt omdat ik nu precies weet waar mijn winst ligt.

Op naar de volgende HYROX race

Mijn volgende HYROX staat inmiddels alweer gepland, dit keer als HYROX Doubles samen met mijn vader in Heerenveen op donderdag 14 mei, en als deze eerste HYROX race me iets heeft geleerd, is het dat er nog ontzettend veel te winnen valt!

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?