Vrouw loopt meer dan 1000 kilometer in zes dagen en laat alle mannen achter zich

De Amerikaanse Megan Eckert heeft een bijna onvoorstelbare prestatie geleverd. Tijdens het WK zesdaagse in Hongarije liep ze 1024 kilometer in 144 uur. Daarmee verbeterde ze haar eigen beste wereldprestatie, brak ze ook het Amerikaanse mannenrecord en bleef ze iedere man in de wedstrijd voor. En dan te bedenken dat Eckert ooit te bang was om aan haar eerste 5 kilometer te beginnen.

Van bange beginner tot beste ter wereld

Eckert is de eerste vrouw en überhaupt de negende mens die de kaap van 1000 kilometer op de zesdaagse, de langste afstand waarop de Global Organisation of Multi-day Ultramarathons wereldkampioenschappen organiseert. Daarmee brak de 40-jarige niet alleen het Amerikaans vrouwen- én mannenrecord. Ze legde ook meer kilometers af dan alle mannen.

Na precies 144 uur kwam Eckert uit op 1023 kilometer en 948 meter. Nummer twee Simen Holvik uit Noorwegen bleef steken op 940 kilometer. Eckert won de wedstrijd daardoor met een voorsprong van zo'n 84 kilometer, dat zijn ongeveer 2 marathons. De organisatie moet de prestatie nog officieel bekrachtigen, maar aan de prestatie zelf verandert het weinig. Geen enkele vrouw liep ooit verder in zes dagen.

Eckert verbeterde bovendien niet met een paar honderd meter. Haar oude toptotaal stond sinds mei 2025 op 970,685 kilometer. In Hongarije was ze daar bij het ochtendgloren van de laatste dag al voorbij en mocht ze nog doorlopen tot het middaguur. Even later passeerde ze ook de 975,654 kilometer van Joe Fejes, het Amerikaanse record bij de mannen. Daarna volgde de volgende magische grens: 1000 kilometer.

Om dat getal enigszins behapbaar te maken: duizend kilometer is bijna 24 marathons. Verspreid over zes dagen komt dat neer op bijna vier marathons per etmaal. Eckert bleef ondertussen gewoon eten, drinken, slapen en problemen met haar voeten en spieren oplossen. De klok stopte geen seconde.

De records van Megan Eckert op een rij

© Jakabházy Miklós

• Nieuwe beste wereldprestatie vrouwen over zes dagen: 1023,948 kilometer
• Oude beste wereldprestatie: 970,685 kilometer, eveneens van Eckert
• Amerikaans mannenrecord: 975,654 kilometer van Joe Fejes
• Eerste vrouw die in zes dagen de grens van 1000 kilometer passeert
• Winnaar van het volledige deelnemersveld in Balatonfüred
• Bijna 24 marathons binnen 144 uur
• Gemiddelde snelheid inclusief slaap- en eetpauzes: 7,1 km/u

Het algemene mannenrecord bleef buiten bereik. De Belg Matthieu Bonne - die de cover van onze trailspecial siert - liep in 2024 bij dezelfde wedstrijd 1045,519 kilometer. De Rus Ivan Zaborskii kwam in 2025 tot 1047,554 kilometer, een afstand die door de Global Organization of Multi-Day Ultramarathoners (GOMU) wordt aangeduid als de beste prestatie aller tijden. Eckert kwam dichter in de buurt dan welke vrouw ook, maar ruim veertig kilometer bijtellen in de sloturen was ook voor haar niet realistisch.

Ooit durfde ze niet aan een 5 kilometer te beginnen

Bij zulke afstanden verwacht je misschien iemand wiens leven van jongs af aan in het teken staat van hardlopen, maar niets is minder waar. Eckert groeide op in Houston en was als kind geen hardloper. Ze basketbalde en volleybalde, maar het lopen dat daarbij hoorde vond ze vooral vervelend. Een knieblessure tijdens haar eerste atletiekwedstrijd op school hielp ook niet. Ze scheurde een band achter in haar knie en hield er jarenlang angst voor hardlopen aan over.

In 2008 liet een vriendin haar inschrijven voor een 5 kilometer. Eckert trainde een halfjaar lang op de loopband, maar bleef op de ochtend van de wedstrijd thuis. Ze was bang om buiten te lopen en vooral bang om te mislukken. Haar loopcarrière begon dus met een DNS - Did Not Start.

Daarna liet ze het hardlopen jarenlang liggen. Pas in 2016, toen ze al dertig was, trok ze opnieuw loopschoenen aan. Ze zat naar eigen zeggen niet goed in haar vel, maakte ongezonde keuzes, was aangekomen en dronk te veel. Hardlopen werd in eerste instantie een uitlaatklep. Ze begon met een paar kilometer per dag - ditmaal wel buiten.

In diezelfde periode leerde ze haar latere echtgenoot Joe kennen. Hij haalde haar over om mee te doen aan een halve marathon in San Antonio. Het was koud, nat en winderig, maar Eckert vond het geweldig. Toen de halve marathon richting finish afboog en de marathonlopers rechtdoor mochten, overwoog ze zelfs even om met hen mee te gaan. Uiteindelijk finishte ze haar eerste halve marathon net onder de 2 uur.

Van een halve marathon naar 100 mijl

Drie maanden later liep Eckert opnieuw een halve marathon. Daarna sloot ze zich aan bij een trailgroep in San Antonio. Door vrijwilligerswerk bij een lokale wedstrijd verdiende ze een startbewijs voor een trailmarathon in mei 2017. Ze won meteen de vrouwenwedstrijd.

Een paar maanden later volgde een 60 kilometer. Daarna werden de afstanden steeds langer en de wedstrijden steeds extremer. Ze liep zware trailwedstrijden van 100 mijl, wedstrijden in de hitte en meerdaagse evenementen waarbij slapen iets werd dat je strategisch moest plannen.

Dat Eckert geen klassieke atletiekachtergrond heeft, ziet ze inmiddels juist als een kracht. Op kortere afstanden zijn genoeg van haar eigen scholieren sneller, zegt ze. Haar kwaliteit is dat ze een relatief rustig tempo eindeloos kan vasthouden. Waar anderen na een snelle start steeds meer verval laten zien, blijft Eckert bewegen.

Ze won trailwedstrijden en tijdlopen. Ze won meerdere 100 Mijl-wedstrijden en eindigde als tweede bij de beruchte Badwater 135. Dit jaar mocht ze deelnemen aan de Barkley Marathons, maar voltooide de eerste ronde buiten de tijdslimiet. Later in 2026 finishte ze als derde vrouw bij de historische 2026-editie van de Cocodona 250. 

© Jakabházy Miklós

Zes dagen rondjes lopen

Toch lijkt haar echte talent te liggen op wedstrijden die verder gaan dan vooraf vastgestelde afstanden. Een zesdaagse werkt anders dan een gewone ultramarathon. Er is geen vastgestelde finishlijn die alle deelnemers moeten bereiken. De opdracht is simpel: leg in 144 uur zoveel mogelijk afstand af. Lopers mogen stoppen om te eten, hun voeten te verzorgen of te slapen, maar ondertussen tikt de tijd gewoon door.

In Balatonfüred werd gelopen op een geasfalteerde ronde van 898,2 meter. Voor duizend kilometer zijn ruim 1113 volledige rondjes nodig. Je legt dus geen spectaculaire route af over bergpassen en technische afdalingen, maar je loopt gewoon steeds hetzelfde rondje over een soort camping. Juist in die herhaling blijkt Eckert uitzonderlijk goed.

Haar eerste zesdaagse liep ze in juni 2024. De Amerikaanse ultraloper Joe Fejes had haar bij een andere wedstrijd verteld dat dit onderdeel haar waarschijnlijk goed zou liggen. Eckert schreef zich in voor Six Days in the Dome in Milwaukee, een zesdaagse op een indoorbaan van slechts 443 meter. Ze liep 846,999 kilometer en won de wedstrijd overall. Niemand, man of vrouw, kwam verder.

Daarmee had ze haar onderdeel gevonden. Nog voordat haar lichaam volledig hersteld was, dacht ze al na over de volgende zesdaagse. In mei 2025 stond ze aan de start van het WK in Vallon-Pont-d’Arc in Frankrijk. Het was haar eerste reis naar Europa en haar eerste zesdaagse in de buitenlucht.

De omstandigheden gingen alle kanten op. Op de eerste dag stond het parcours door zware regenval gedeeltelijk onder water. Daarna volgden meerdere warme dagen, waarna in de slotfase opnieuw regen en kou kwamen. Eckert bleef in een zo gelijkmatig mogelijk ritme haar rondjes draaien.

Na zes dagen stond er 970,685 kilometer op de teller. Daarmee verbeterde ze de toenmalige beste wereldprestatie van Camille Herron met meer dan 68 kilometer. Eckert werd de eerste vrouw die binnen zes dagen meer dan 600 mijl, ruim 965 kilometer, liep. Alleen Ivan Zaborskii kwam die week verder.

Ook bij de backyard ultra behoorde ze tot de wereldtop

Een race die al helemaal geen finishlijn kent is de Backyard Ultra - ook een kolfje naar haar hand. In 2024 zette ze het wereldrecord voor vrouwen op 87 ronden. Toch werd het een pijnlijke aftocht voor haar. Bij het ingaan van ronde 88 voelde ze zich nog goed, maar ineens schoten haar kuiten volledig op slot en moest ze opgeven. Die ervaring leerde haar dat een ultrawedstrijd pas voorbij is wanneer de tijd echt verstreken is. Daarom viert ze een record niet alvast wanneer het binnen handbereik komt.

Eckert voltooide 87 rondes en kwam tot 583,422 kilometer. Daarmee verbeterde ze in 2024 het toenmalige wereldrecord bij de vrouwen met dertien rondes. Ze eindigde bovendien als tweede in de volledige wedstrijd. Het vrouwenrecord is sindsdien verbeterd door Sarah Perry. Eckert liep ook mee tijdens die race in 2025. Zij kwam tot 92 yards.

Lerares, coach en wereldrecordhouder

Buiten de ultrawereld leidt Eckert een opvallend gewoon leven. Ze verhuisde in 2019 met Joe naar Santa Fe, nadat het stel verliefd was geworden op de trails rond de stad. Ze werkt als docent in het speciaal onderwijs en geeft wiskunde. Daarnaast coacht ze scholieren bij het veldlopen en de atletiek.

Waar mogelijk loopt ze de ongeveer vijf kilometer naar school en aan het einde van de dag weer terug. Haar leerlingen kennen haar als de docent die hardlopend naar haar werk komt. Lange tijd vertelde ze op school nauwelijks over haar eigen wedstrijden. Inmiddels gebruikt ze haar ervaringen wel in gesprekken met haar atleten, die vaak veel sneller zijn dan zij zelf. 

Nederlandse prestaties – na de finish bijwerken

Ook twee Nederlanders voltooiden de zesdaagse in Balatonfüred. Endymion Kasanardjo kwam tot 711,4 kilometer en pakte de tweede plaats in de categorie M55. Harold Lintsen eindigde met 655,7 kilometer als vierde in de M50. Nederland kwam in het landenklassement uit op de achtste plaats in het wereldkampioenschap 144 uur.

Kasanardjo bleef onder het Nederlandse record van Gerben Oevermans. Dat staat sinds de zesdaagse van Balatonfüred in 2024 op 738,517 kilometer.

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?