Marek Vis wil langs álle plaatsnaamborden van Nederland lopen

Marek Vis (47) begon een duivelse uitdaging tijdens corona. Inmiddels heeft hij 534 van de 2790 plaatsnaamborden verzameld. Nou ja, loopselfies met de borden dan.

Marek Vis uit Terheijden is een goede ultraloper. Als liefhebber van lang en ver lopen voltooide hij in 2020 de beruchte Legends Trail in de besneeuwde Belgische Ardennen en werd hij met een ultraloop van 28 uur rond zijn huis bijna Brabander van het Jaar. Verder bedacht hij tijdens de coronapandemie de ‘Duivelse Uitdaging’, een populaire challenge voor hardlopers in de wedstrijdloze periode. Voor zichzelf vond hij deze: hardlopend zoveel mogelijk blauwe plaatsnaamborden van Nederland passeren en daarmee een selfie maken. Inmiddels heeft hij er daarvan ruim 530 verzameld.

De geboren Leidenaar begon zijn sportcarrière in navolging van zijn vader als badmintonner en beoefende die sport tot zijn 20^e levensjaar intensief en fanatiek. ‘Badminton is een explosieve sport waarbij flink wat duurvermogen gewenst is, dat was voor mij een goede basis. Op mijn 17^e ben ik naar het CIOS gegaan om sportleraar te worden. Ik bleek daar vrij goed te kunnen hardlopen, maar ik was er zeker geen fan van. Mijn specialisatie op het CIOS werd buitensport-instructeur en zo was ik in de zomer veel te vinden als begeleider/instructeur bij het hiken en klimmen in de Belgische Ardennen en de Franse Verdon. In de winter was ik actief als snowboardinstructeur in Oostenrijk.’

ROTTERDAM

Het besef van meer bewegen en lopen kwam voor Vis in een periode dat hij door studie niet aan sport deed. Niet sporten gaf hem een slecht gevoel, bovendien rookte hij. ‘Ik zat niet lekker in mijn vel en besloot een rondje van 3 kilometer te lopen. Dat ging niet, ik was kapot toen ik terugkwam. Dat moment was een echte eyeopener en op 18 mei 2009 besloot ik mijn laatste sigaret te roken en mij als doel het lopen van een halve marathon te stellen. Ik pakte een trainingsschema van internet en liep eind 2009 de halve marathon van Rotterdam. Hierna had ik de smaak te pakken, zocht naar een schema voor 42 kilometer en voltooide in april 2010 de hele marathon van Rotterdam.’

Die marathon smaakte naar meer, Vis wilde steeds sneller en dolgraag naar een tijd onder de 3 uur. Hij trainde hard maar kwam op de wedstrijddag dat het moest gebeuren in ongunstige weersomstandigheden terecht. De klok boven de finish op de Coolsingel bleef voor Vis staan op 3.00.15. Een luttele 15 seconden boven de zo vurig gewenste tijd. ‘Ik baalde stevig, had ik voor die paar stomme seconden te veel nou zo hard getraind? Teleurgesteld besloot ik daarom mee te doen aan een lange trail in de vrije natuur, dat vond ik veel leuker. Bij de trails ligt er geen druk op tijd, hier gaat het veel meer om het genieten van en in de natuur. Ik hoorde daar van lopers die trails van 100 kilometer liepen en ik dacht: waarom zou ik dat niet proberen? En zo ben ik de wereld van de ultra trails ingerold.’

TERHEIJDEN

Vis deed met loopmaat Maarten Schön mee aan drie Legends Trails, een non-stop wintertrail die normaal 250 kilometer is, maar waarvan de jubileumeditie in 2020 zelfs 500 kilometer dwars door de Belgische Ardennen liep. Legends Trails zijn trails die volgens de website langer, kouder, natter, donkerder, zwaarder, uitputtender en uitzichtlozer zijn dan men zich kan voorstellen. Ook liep hij in 2019 28 uur rondjes van 1 kilometer rond zijn huis in Terheijden om aandacht te vragen voor de plastic vervuiling van de oceaan. Hiermee kreeg hij zelfs een voordracht voor de verkiezing Brabander van het Jaar. 

‘Die Legends Trail in 2020 van 500 kilometer was wel de zwaarste race die ik ooit gelopen heb, het was een barre tocht met veel sneeuw en wind. Na 100 kilometer begon mijn knie op te spelen. Bij elke andere race was ik al lang gestopt, maar deze unieke editie nooit. Het werd een fysieke en vooral mentale beproeving op die ‘laatste’ 400 kilometer met hoge pieken en diepe dalen. Maar Maarten en ik hebben het samen volbracht en daar ben ik trots op. Het lopen van ultramarathons gaf me mooie leermomenten. Het bracht me meditatief dichter bij mezelf, omdat je al hardlopend dag en nacht veelal op jezelf bent aangewezen. Bovendien is het fascinerend om te zien wat het menselijk lichaam kan. Inmiddels weet ik wat mijn lichaam kan, maar het blijft mooi om dat steeds weer te ondervinden.’

Je leest nu een deel van het interview met Marek Vis. Het volledige interview is te vinden in de nieuwste Runner's World.

KOOP HET NIEUWE NUMMER HIER

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?