Marathons aan de limiet? Hoe Amerikaanse Majors hun startvelden oprekken

De vraag naar startbewijzen voor grote marathons is al jaren groter dan het aanbod. Dat is op zichzelf geen nieuws meer. Interessanter is wat er nu in de Verenigde Staten gebeurt: zelfs Boston, Chicago en New York proberen hun deelnemersvelden voorzichtig op te rekken.

Bij Boston is dat het opvallendst. De Boston Marathon is geen wedstrijd waarvoor je je zomaar kunt inschrijven. Je moet eerst een kwalificatietijd lopen en zelfs dan ben je niet zeker van deelname. Afgelopen jaar moesten zo’n 10 duizend lopers worden afgewezen ondanks een geldige kwalificatie. Gewoon omdat het niet paste qua startveld. Toch groeide het aantal finishers flink. Tussen 2015 en 2019 schommelde Boston steeds rond de 26.000 finishers. In 2025 waren dat er 28.409 en in 2026 zelfs 29.033. Dat is 9 procent meer dan in 2023.

Volgens Chris Lotsbom van de Boston Athletic Association kan de marathon meer deelnemers aan door ‘efficiëntie en de doorstroming van atleten’. In samenwerking met crowd scientist wordt gekeken naar mensenstromen om te bepalen waar nog ruimte zit voor extra lopers. Oftewel: hoe kun je meer mensen toelaten zonder dat de marathon vastloopt?

Ook Chicago en New York schuiven hun grenzen op. Beide marathons hadden afgelopen jaar meer dan 150 duizend aanmeldingen, maar zitten dus aan hun limiet. Toch had Chicago in 2025 ruim 12 procent meer finishers dan twee jaar eerder. New York groeide in dezelfde periode zelfs met ruim 15 procent en is met 59.219 finishers de grootste marathon van de Verenigde Staten. Alleen Londen is wereldwijd nog groter.

Meer lopers betekent meer gedoe

Meer lopers toelaten klinkt simpel, maar bij een stadsmarathon is het dat niet. Je moet niet alleen extra startnummers kwijt, maar ook extra mensen naar de start krijgen, door het startvak loodsen, langs verzorgingsposten laten lopen, medisch kunnen helpen en na afloop weer de stad uit krijgen. Ondertussen moeten wegen dicht, vrijwilligers langer blijven staan en bewoners de stad nog een beetje kunnen gebruiken.

In New York wordt daarom volgens de organisatie gekeken naar transport, startprocedures, doorstroming op het parcours, wegafsluitingen en de tijd die nodig is om de start weer veilig te openen. De huidige vergunning laat ongeveer 60.000 deelnemers toe. De organisatie kijkt of dat in de toekomst ‘op verantwoorde wijze’ verder omhoog kan.

Chicago verwacht dit jaar meer dan 55.000 deelnemers, het grootste veld in de geschiedenis van de race. Ook daar benadrukt de organisatie dat uitbreiding stap voor stap moet gebeuren, zodat de marathon veilig en prettig blijft voor lopers, vrijwilligers, toeschouwers en de stad.

In Boston begon het al te schuren

Dat die groei niet zonder gevolgen is, merkte Boston dit jaar. Veel lopers worden daar met bussen van Boston Common naar de start in Hopkinton gebracht. Volgens de organisatie gebruikt 70 tot 75 procent van het deelnemersveld die officiële bussen. Vergelijk het met de bus van het station naar de Egmond Halve Marathon of de bussen bij de Dam tot Damloop.

Dit jaar ontstonden in Boston flinke wachttijden. Een loper vertelde aan Runner’s World US dat ze 90 minuten moest wachten voordat ze op een bus zat. Waar dat in 2025 soepel verliep, voelde het dit jaar volgens haar als ‘totale chaos’, met lopers die in paniek raakten of ze hun start wel zouden halen.

De organisatie erkent dat sommige lopers vertraging opliepen bij het instappen en onderzoekt welke verbeteringen mogelijk zijn. Dat laat meteen zien waar de grens zit. Je kunt wel meer lopers toelaten, maar al die mensen moeten ergens wachten, starten, lopen, drinken, finishen en weer vertrekken.

Herkenbaar voor Nederland

Ook in Nederland speelt dezelfde discussie. Grote marathons zijn steeds sneller uitverkocht. Rotterdam stapte voor 2026 over op pre-registratie en loting, Eindhoven zag startbewijzen in hoog tempo verdwijnen en in Amsterdam moest men bekendmaken dat een terugkeer naar het centrum er niet in zit met de huidige drukte.

Tegelijk klinkt hier dezelfde vraag: hoeveel kan een stad aan? In Rotterdam uitte burgemeester Carola Schouten onlangs nog kritiek op de druk die grote hardloopevenementen op de stad leggen en meldde dat er in Rotterdam teveel deelnemers werden toegelaten. De gehoopte groei van de NN Marathon Rotterdam is dan voorlopig ook van de baan, onder andere vanwege de mobiliteit van het publiek.

De Amerikaanse Majors laten nu zien dat groei nog steeds mogelijk is, maar ook dat die groei ergens begint te knellen. De vraag is niet meer of mensen een marathon willen lopen. De vraag is hoeveel lopers een stad nog verantwoord kan verwerken.

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?