Panty's, hoofdbanden en armstukken - zo bleven atleten koel tijdens WK marathons

Laat je niet misleiden door de start in september en het vroege tijdstip van 6.30 uur: het was heet in Tokio tijdens de WK-marathons.

Zowel de vrouwen- als de mannenrace werden gelopen in verzengende omstandigheden. Bij de start van de vrouwenwedstrijd op zondagochtend (lokale tijd) was het 28 graden en bij de finish 29 graden, met een luchtvochtigheid van zo’n 70 procent. De mannenrace op maandagochtend was iets koeler, maar nog steeds tussen de 25 en 28 graden gedurende een groot deel van de wedstrijd.

Mindere tijden en veel uitvallers

De tijden weerspiegelden die omstandigheden. Peres Jepchirchir won de vrouwenrace in 2:24:43 – acht minuten boven haar persoonlijk record van 2:16:16. Alphonce Simbu pakte - na een zinderende eindsprint - goud bij de mannen in 2:09:48, terwijl zijn PR 2:04:38 is. Vaak zijn kampioenschappen niet de snelste races, maar ook de omstandigheden speelden een grote rol. Dat zie je ook terug in het uitvalpercentage, vooral bij de mannen. Van de 88 gestarte lopers haakten er 22 voortijdig af – een finishpercentage van 75 procent.

Panty met ijsblokjes

Langs het parcours waren de warme omstandigheden goed merkbaar. Naast de gebruikelijke drankposten konden atleten op veel plekken ijskoude sponzen en zakjes ijs pakken. Je zag Anne Luijten - die naar een sterke 17e plaats liep - bijvoorbeeld steeds water over zichzelf gooien. Ook liep ze een groot deel van de race met een panty gevuld met ijsblokjes om haar nek. Naar eigen zeggen 'niet het meest charmante gezicht', maar het hielp haar wel. In Tokio deed ze maar een minuut langer over de marathon dan eerder dit jaar in Rotterdam, waar het toch bijna 10 graden koeler was. 'Ik heb alle bevoorrading aangepakt', vertelt ze doorweekt van het zweet en gesmolten ijs. 'Ik denk dat ik de beste koelstrategie had.'

© Getty Images

Anne Luijten met een panty vol ijsblokjes om haar nek

 Trainingen met extra kleding

Om zich voor te bereiden had Marcella Herzog, die zichzelf 40e van de wereld mag noemen, veel zomerse trainingskilometers gemaakt met meerdere lagen kleding aan om het lichaam te laten wennen aan een hoge kerntemperatuur. Ook Tom Hendrikse - 43e in 2.19,57 - liep vaak midden op de dag met een extra jas aan om zich voor te bereiden op de hitte.

Speciale armstukken

Vlak voor Hendrikse eindigde de Amerikaan CJ Albertson. Hij staat bekend om zijn extreme hitte-acclimatisatie. Voor de Amerikaanse trials in 2024 zette hij warmtelampen in de kamer waar zijn loopband stond. In Tokio droeg hij speciale armstukken die volgens zijn sponsor Brooks gebruikmaken van een materiaal dat door vocht en luchtstroom wordt geactiveerd en zo de koeling van de armen, polsen en handpalmen bevordert.

© Getty Images

De Amerikaan CJ Albertslon met zijn blauwe armstukken

Klimaatkamer Papendal

De Nederlandse atleten hoeven geen gebruik te maken van warmtelampen. Op topsportcentrum Papendal is een speciale klimaatkamer waar de omstandigheden van Tokyo worden nagebootst, zo kun je dus trainen in de warmte zonder al die lagen kleding vol te zweten. Onder andere Maureen Koster, die donderdag in actie komt op de 5.000 meter, trainde in die kamer op de loopband.

Koele hoofdbanden

Ten slotte liepen de Nederlandse atleten met de Omius-koelbanden om het hoofd. Deze banden werden in Parijs ook gebruikt door onder andere Eliud Kipchoge en Sifan Hassan. Het ziet eruit als een zweetbandje, maar wie goed kijkt, ziet grafietplaatjes. Daar gieten de atleten steeds water overheen. Door het grote verdampingsoppervlak biedt de band extra lang verkoeling.

© Getty Images

Tom Hendrikse giet ijskoud water over zijn hoofdband

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?