Kipngeno en Kiriago: samen naar de top
Adrien Colleur

De Keniaanse atleten Patrick Kipngeno (32) en Philemon Kiriago (23) zijn niet alleen elkaars beste vrienden, maar ook concurrenten in de belangrijkste trail- en bergwedstrijden ter wereld.
Het was in augustus van dit jaar dat in het Oostenrijkse trainingskamp van Team Run2Gether plotseling luid gezang door de massageruimte schalde. Het geluid kwam vanuit een van de douchecabines die een deur verderop waren gelegen, maar was ook op de massagetafels duidelijk verstaanbaar. Daar begonnen de atleten die onder handen werden genomen te glimlachen toen ze de stem van Philemon Kiriago herkenden. Hij zong in het Swahili, uit volle borst: ‘God, vergeet mij niet te zegenen.’
De diepgelovige Kiriago was in opperbeste stemming, want nog maar een paar dagen eerder had hij voor de tweede keer in zijn leven de Zwitserse trailklassieker Sierre-Zinal gewonnen. Om de feestvreugde compleet te maken, waren zijn teamgenoten Patrick Kipngeno en Michael Selelo Saoli op respectievelijk de tweede en derde plaats geëindigd. Daarmee was het de mooiste dag in de historie van Run2Gether: nooit eerder stonden drie Keniaanse teamgenoten op het podium bij zo’n belangrijke wedstrijd.
Een paar maanden na dato beginnen de ogen van de bescheiden Kiriago weer te glimmen als hij terugdenkt aan zijn overwinning, terwijl hij ook zijn zangsessie onder de douche nog goed kan herinneren: ‘Ik was God dankbaar voor de overwinning in Sierre-Zinal, maar het betekent niet dat ik beter ben dan anderen. Ik heb gevraagd om zegeningen voor de races die nog volgden, daarom zong ik dat lied.’
Gerekruteerd voor het leger
De afgelopen jaren zijn Patrick Kipngeno en Philemon Kiriago uitgegroeid tot wereldtoppers in het trail- en berglopen. In 2022 kwamen ze voor het eerst voor wedstrijden naar Europa, Kipngeno kroonde zich dat jaar direct tot wereldkampioen mountainrunning (uphill). De afgelopen seizoenen maakte de negen jaar jongere Kiriago een inhaalslag: hij werd dit jaar voor het eerst wereldkampioen in de bergen (up and down). Plus hij heeft zijn beste jaren nog voor zich.
Beiden zijn pas betrekkelijk kort in de bergen te bewonderen. Kipngeno, van wie zijn zachte stem iets wegheeft van die van Eliud Kipchoge, ontwikkelde zijn liefde voor lopen op de middelbare school, al had hij op die leeftijd nog niet kunnen voorzien dat hij ooit een wereldtopper in het trailrunnen zou zijn. ‘Ik vond het op dat moment simpelweg leuk om te lopen, al deed ik ook andere sporten zoals voetbal en handbal.’ Lachend: ‘Ik wist wel dat ik geen voetballer zou worden, daar was ik niet goed genoeg voor. Maar ik kijk nog steeds graag naar voetbal, ik ben fan van Manchester United.’
Van trailrunnen had hij als tiener nog nooit gehoord. Hij leek voorbestemd om wedstrijden op de weg te gaan lopen. Zijn persoonlijk record op de halve marathon staat op 1:02:49, maar in 2020 maakte hij de overstap naar de bergen. Dat was in zekere zin een toevalstreffer: hij kampte met een blessure en ontdekte dat hij alleen bergop geen last had met lopen. Kipngeno besloot deel te nemen aan het Keniaans kampioenschap mountainrunning en wist ook tot zijn eigen verbazing direct te winnen.
Kiriago was er nog iets later bij, pas in 2021 nam hij voor het eerst deel aan een bergrace. Voor die tijd had hij zijn pijlen gericht op een carrière op de baan, waarbij hij werd geïnspireerd door twee ooms die internationale wedstrijden liepen. ‘Dankzij het hardlopen werden zij gerekruteerd voor het leger’, vertelt hij. ‘Toen ik jong was, had ik ook de ambitie om een baan bij het leger te krijgen, dat motiveerde me om veel te gaan trainen. Vanaf mijn twaalfde ben ik met mijn ooms gaan meetrainen, toen ontdekte ik dat ik talent had. Ik zei tegen hen: ik wil zoals jullie worden.'
Rollenspel
In veel van de wedstrijden waarin ze tegenwoordig samen aan de start verschijnen, zijn Kipngeno en Kiriago elkaars grootste concurrenten. De trail- en bergraces waaraan ze deelnemen werden tot een paar jaar terug veelal gedomineerd door Europese atleten zoals Rémi Bonnet en Kílian Jornet, maar de Kenianen zijn bezig aan een flinke opmars. Voorafgaand aan de slotrace van de Golden Trail World Series, een van ’s werelds meest prestigieuze trailcompetities, deelden Kipngeno en Kiriago bijvoorbeeld de tweede plaats in het klassement, en maakten ze allebei nog kans op de eindzege. Toch waren ze in aanloop naar de finale in het Italiaanse Trentino vooral bezig met de vraag hoe ze samen koploper Elhousine Elazzaoui - die ze onderling steevast ‘the Moroccan’ noemen - zouden kunnen verslaan. ‘We weten dat iedereen naar ons kijkt als we samen een wedstrijd lopen’, zegt Kiriago. ‘We maken daarom voor elke race samen een plan. Dan spreken we bijvoorbeeld af dat de één de ander gaat pushen tot een bepaald punt, daarna draaien we de rollen om.’
Kipngeno knikt. ‘Als ik sterk ben, zeg ik dat tegen Philemon, zodat ik hem kan helpen. En als ik moe ben, kan hij mij helpen. Uiteindelijk maakt het mij ook niet uit of Philemon wint of ik: het is allebei een zege voor ons team. En als Philemon wint, voelt het voor mij ook alsof ik gewonnen heb, want hij is mijn beste vriend. Daarom was ik heel blij toen hij wereldkampioen werd.’
In Trentino kwamen de twee uiteindelijk net te kort voor de eindzege. Kiriago stond niet topfit aan de start, terwijl Kipngeno z’n meerdere moest erkennen in Elazzaoui op de steile en technische afdaling in het tweede deel van de race. Het was inmiddels een bekend scenario voor hem, op technisch terrein zijn de Keniaanse atleten nog niet op het niveau van de Europese en Amerikaanse top. Kipngeno kan zich nog steeds verbazen als hij ziet hoe concurrenten zoals Kílian Jornet zich zelfs in de steilste afdalingen bijna in een vrije val naar beneden storten. Glimlachend: ‘I have to go to school for that. Ik ben bergafwaarts nog altijd vrij voorzichtig, dus daar verlies ik tijd. Ik wil daar het komende jaar meer op gaan trainen, zodat ik ook in technische races de strijd aan kan gaan. Het is mijn doel om de Golden Trail World Series te winnen.’
Je leest nu een deel van het interview met Patrick Kipngeno en Philemon Kiriago. Het volledige interview is te vinden in de nieuwste Runner's World.
KOOP HET NIEUWE NUMMER HIER
Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?




