‘Ik liep op mijn 53e mijn snelste marathon ooit en finishte binnen 3.15 uur’

Een drukke baan als arts, lange werkdagen en een ingrijpende periode binnen haar gezin zorgden ervoor dat hardlopen jarenlang op de achtergrond raakte. Toch keerde de Amerikaanse Andrea Teague steeds opnieuw terug naar de sport. Op haar 53e liep ze tijdens de marathon van Londen haar snelste tijd ooit: 3.13.20.

Daarvoor hoefde haar leven niet eerst rustiger te worden. Andrea trainde vaak pas laat op de avond op de loopband, bouwde haar kilometers geleidelijk op en voegde voor het eerst snelheidstraining, heuveltraining en krachttraining toe. Vooral door steeds opnieuw haar schoenen aan te trekken, werd ze sneller dan ze ooit had verwacht.

Hardlopen voor meer vertrouwen

'Als kind was ik altijd in beweging, maar toen ik ging studeren viel die vaste sportstructuur weg. Ik miste de uitlaatklep en belandde uiteindelijk in de sportschool, waar ik hardlopen ontdekte. De eenvoud sprak me meteen aan: schoenen aan en gaan. Eerst liep ik vooral om mijn hoofd leeg te maken, maar in 1995 schreef ik me tijdens een onzekere periode in voor mijn eerste marathon. Mijn voorbereiding stelde weinig voor, mijn langste duurloop was ongeveer 27 kilometer en van voeding onderweg wist ik niets. Toch haalde ik de finish. Dat voelde als een enorme overwinning en gaf me het vertrouwen dat ik ook andere moeilijke dingen aankon. Daarna bleef ik recreatief lopen, al kwam het toen nog niet in me op dat ik ooit veel sneller zou kunnen worden.'

Hardlopen schoof soms naar de achtergrond

'Na mijn eerste marathon verdween hardlopen soms naar de achtergrond. Ik werd moeder, ging geneeskunde studeren, werd arts en wisselde van baan. Toch liep ik in 2008 de marathon van New York in 4.10.48 en een jaar later Chicago in 4.07.53. In 2020 wilden mijn man en ik opnieuw Chicago lopen, maar door de coronapandemie ging dat niet door. Een jaar later kreeg mijn achttienjarige dochter een ernstige eetstoornis en draaide alles om haar behandeling en herstel. Sporten verdween volledig uit mijn leven.

In 2023 voelde ik me klaar om weer te beginnen. Mijn dochter herstelde en ondertussen had ik op mijn werk vanuit het niets een groot behandelprogramma voor kanker opgebouwd. Beide ervaringen leerden me dat ik ook in moeilijke omstandigheden kon blijven doorgaan. Dat nieuwe vertrouwen nam ik mee naar mijn hardlooptrainingen.'

Veel trainingen ’s avonds laat

'Ik ging vijf keer per week lopen, al gaf ik mezelf ook ruimte wanneer werk of mijn gezin voorgingen. Omdat ik vaak pas rond half negen thuiskom, trainde ik meestal laat op de avond op de loopband. Juist op die vermoeiende momenten leerde ik om toch te beginnen en door te zetten. Mijn man hielp me daarbij: hij maakte eten, plande mijn trainingen en hield mijn weekomvang bij. Zo groeide ik van ongeveer 65 naar ruim 80 kilometer per week. Op avonden waarop ik echt niet wil, zegt hij: “Trek eerst je schoenen aan. Als het vreselijk voelt, kun je altijd stoppen." Bijna altijd loop ik de training gewoon uit.

Naast meer kilometers voegde ik snelheidstraining, heuvels en krachttraining toe. Niet mijn favoriete onderdelen, maar ze maakten me wel sterker en hielpen me beter presteren. Op mijn 53e liep ik tijdens de marathon van Londen een persoonlijk record van 3.13.20 en werd ik 27ste in mijn leeftijdscategorie. Mijn man en zoon stonden langs de kant en het publiek gaf me enorm veel energie. Toch maakte vooral de regelmaat het verschil: blijven trainen, ook wanneer ik moe was of geen zin had. Mijn doel was om onder de 3.15 uur te finishen, dus ik liep eerst met een pacer mee. Toen het te druk werd, versnelde ik en probeerde ik vooral voor hem te blijven. Dat lukte. Bij mijn volgende marathon wil ik onder de 3.10 uur duiken.'

Tijd is te kostbaar om alles uit te stellen

'Het is ontzettend leuk om te merken dat ik nog altijd sneller kan worden, maar hardlopen draait voor mij niet alleen om tijden. Ik wil zo fit en gezond mogelijk blijven, zodat ik mijn leven volop kan blijven beleven. Als arts zie ik iedere dag mensen die ernstig ziek worden of overlijden aan kanker. Het kan iedereen overkomen. Vaak heeft het weinig te maken met wat iemand wel of niet goed heeft gedaan. Je weet niet wat de toekomst brengt. Tijd is het kostbaarste wat we hebben en ik wil die tijd besteden aan dingen waar ik gelukkig van word. Ik wil op avontuur blijven gaan. Binnenkort maak ik samen met mijn dochter een huttentocht door de Franse Alpen. Ik wil skiën, paardrijden en zoveel mogelijk reizen. En natuurlijk wil ik blijven kijken hoe snel ik nog kan worden.'

3 lessen voor lopers boven de vijftig

1. Wacht niet op het perfecte moment

'Soms vraag ik me af hoeveel sneller ik zou kunnen zijn wanneer ik meer tijd had om te trainen. Of wanneer ik geen last had van slapeloosheid en meer dan vier uur per nacht sliep. Of wanneer ik gezonder zou eten. Er zijn dagen waarop ik bijna leef op koffie en winegums. Maar de werkelijkheid is dat mijn leven niet minder druk is geworden nu ik in de vijftig ben en mijn kinderen ouder zijn. Mijn werk is veeleisend en vaak ben ik pas rond tien uur ’s avonds klaar met lopen. Wil je sneller worden, begin dan met de omstandigheden die je nu hebt. Wacht niet tot je agenda leeg is, je nachtrust perfect is en je leven volledig op orde voelt. Dat moment komt waarschijnlijk nooit. Trek je schoenen aan, kom in beweging en kijk daarna wat je stap voor stap kunt verbeteren.'

2. Laat je beeld van succes meegroeien

'Mijn idee van succes is door de jaren heen steeds veranderd. Toen ik net begon, wilde ik vooral een marathon uitlopen. Tijdens mijn studie en toen mijn kinderen jong waren, was ik al tevreden wanneer ik af en toe een wedstrijd kon lopen. Nu heb ik concrete tijdsdoelen en wil ik bewust en regelmatig trainen. Wanneer je tientallen jaren blijft hardlopen, verandert de sport mee met je leven. Probeer jezelf daarom niet te blijven beoordelen aan de hand van doelen die bij een eerdere fase hoorden. Soms is succes dat je tijdens een chaotische periode één keer per week loopt. Op een ander moment is het juist mooi om jezelf met een spannend nieuw doel uit te dagen.'

3. Kijk niet te veel naar andere lopers

'Het is heel makkelijk om jezelf met andere lopers te vergelijken. Ik heb vaak genoeg op een marathonbeurs rondgelopen en gedacht dat ik er niet thuishoorde. Dan zag ik alle andere lopers met hun dure schoenen en perfect bij elkaar passende kleding en dacht ik: zij zien eruit als echte hardlopers en ik niet. Maar ieder hardloopleven ziet er anders uit. We beginnen op een ander moment, hebben andere omstandigheden en volgen allemaal onze eigen route. Je hoeft niet tegelijk met iemand anders op dezelfde plek aan te komen.'

Dit artikel is een syndication van Runner's World US.

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?