Je bent nooit te oud om te beginnen met hardlopen. Dat klinkt als een cliché, maar het verhaal van de Amerikaanse Sandra Cotterell bewijst dat het echt waar is. Ze trok op haar 65e voor het eerst haar hardloopschoenen aan om gezonder oud te worden. Drie jaar later liep ze over Boylston Street als finisher van de Boston Marathon, de oudste jaarlijks georganiseerde marathon ter wereld.

'Ik begon pas met hardlopen op mijn 65e en drie jaar later finishte ik de Boston Marathon'

En misschien is dat nog wel het meest inspirerende aan haar verhaal: niet haar eindtijd of de medaille, maar het feit dat ze jarenlang dacht dat hardlopen simpelweg niets voor haar was.

'Ik wilde gewoon gezond ouder worden'

Sandra Cotterell werkte haar hele leven als verpleegkundige en stond jarenlang aan het hoofd van een gezondheidscentrum in Boston. Ze hielp anderen gezonder te leven, maar merkte richting haar pensioen dat ze haar eigen gezondheid vaker op de tweede plaats had gezet. Op haar 65e besloot ze daar iets aan te doen. Ze meldde zich aan voor een beginnersprogramma van 261 Fearless, de organisatie die mede werd opgericht door marathonpionier Kathrine Switzer. In twaalf weken maakte ze kennis met hardlopen, zonder prestatiedruk en volledig op haar eigen tempo.

Van beginner naar hardloopcoach

Na die eerste weken bleef Sandra hardlopen. Ze sloot zich aan bij run clubs, liep steeds wat verder en besloot uiteindelijk zelfs een opleiding tot hardloopcoach te volgen. Daarmee hielp ze niet alleen zichzelf, maar ook andere vrouwen. Vooral in haar eigen wijk begeleidde ze beginnende hardlopers die zich misschien net zo onzeker voelden als zij drie jaar eerder.

'Als je een vrouwelijke coach ziet, voel je dat jij er ook mag zijn', vertelde een van de initiatiefnemers van 261 Fearless over haar rol. Voor Sandra werkte het twee kanten op. Door anderen te begeleiden bleef ze zelf ook gemotiveerd.

Eerst haar eerste marathon, daarna Boston

In 2024 liep Sandra samen met haar dochter haar allereerste marathon. Ze finishte in ruim zeven uur. Daarmee werd ze marathonloper, maar de Boston Marathon leek nog altijd onbereikbaar, vanwege de kwalificatie. Voor haar leeftijdscategorie zou ze ruim onder de vijf uur moeten lopen om zich via een tijd te plaatsen. Dat zat er simpelweg niet in, maar toch kwam Boston onverwacht dichterbij.

Een unieke kans om haar thuiswedstrijd te lopen

De organisatie van de Boston Marathon introduceerde een speciaal programma voor inwoners van Boston. Wie eerst de Boston 5K, 10 kilometer en halve marathon succesvol afrondde, kon vervolgens een startbewijs verdienen voor de marathon. Een vriendin wees Sandra op de mogelijkheid.

'Mijn eerste reactie was: nee.' Maar na even nadenken besefte ze dat dit misschien haar enige kans was om ooit haar eigen stadsmarathon te lopen. Ze schreef zich alsnog in, voltooide alle drie de voorbereidende wedstrijden en verdiende haar felbegeerde startbewijs.

Trainen tijdens de koudste winter in jaren

De marathonvoorbereiding verliep allesbehalve ideaal. Boston beleefde één van de koudste winters van het afgelopen decennium. Toch bleef Sandra vrijwel altijd buiten trainen. Bijna iedere zaterdag liep ze over de beroemde Heartbreak Hill, de klim waar veel marathonlopers in Boston hun zwaarste moment beleven.

Tijdens zowel haar trainingen als de marathon gebruikte ze de run-walkmethode: ongeveer twee minuten hardlopen, gevolgd door één minuut wandelen. Een strategie die veel recreatieve marathonlopers helpt om energie te sparen en constanter te lopen. Daarnaast deed ze twee keer per week krachttraining, volgde ze reformer pilates (dit gebeurt er als je hardlopen en pilates combineert) en wateraerobics om sterk en soepel te blijven.

Minder dan één procent van het deelnemersveld

Dat Sandra de Boston Marathon uitliep is extra bijzonder als je kijkt naar de cijfers. Van de ruim 29.000 finishers behoorden slechts 273 vrouwen tot haar leeftijdscategorie van 64 tot en met 69 jaar. Dat is minder dan één procent van het volledige deelnemersveld. Maar voor Sandra draait het niet om statistieken. Toen ze de laatste meters over Boylston Street liep, hoorde ze haar jongste zoon haar naam roepen.

'Ik ben zo trots op je.'

Volgens Sandra was dat het mooiste moment van de hele marathon.

Het is nooit te laat om te beginnen

Het verhaal van Sandra laat zien dat hardlopen niet alleen iets is voor twintigers die jagen op persoonlijke records. Ook als je pas na je pensioen begint, kun je nog veel bereiken met hardlopen.

De positieve gevolgen van beginnen met hardlopen op latere leeftijd

Regelmatig hardlopen op latere leeftijd wordt in verband gebracht met een betere conditie, sterkere spieren, gezondere botten, meer mobiliteit en een lager risico op hart- en vaatziekten. Bovendien laat onderzoek zien dat ook mensen die pas op latere leeftijd beginnen met bewegen nog aanzienlijke gezondheidswinst kunnen boeken.

Sandra zelf kijkt daarom niet zozeer naar haar leeftijd, maar naar hoe ze zich voelt. 'Op dit moment voel ik me sterk en gezond. Ik hoop vooral dat ik nog lang kan blijven hardlopen en alles kan blijven doen om goed voor mijn lichaam te zorgen.'

Misschien is dat uiteindelijk wel de grootste overwinning. Niet de finish van de Boston Marathon, maar het bewijs dat een nieuw hoofdstuk soms pas begint op je 65e.

Praat mee

Denk jij weleens dat je te laat bent om met hardlopen te beginnen? Of ken je iemand die juist op latere leeftijd is begonnen? Laat het ons weten in de reacties. Misschien inspireert jouw verhaal wel andere hardlopers om vandaag nog hun eerste rondje te maken.

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?