Redacteur Jamie Jongman liep de Skyrace des Matheysins in de Franse Alpen. Hieronder lees je een voorproefje van haar avontuur. Het volledige verhaal, inclusief uitgebreide routebeschrijving, voorbereiding, materiaaladvies en praktische tips, lees je in ons allernieuwste Runner's World trailnummer.

'Ik liep één van de mooiste skyraces van Europa'

Soms voel je gewoon dat iets klopt, nog voordat je het kunt uitleggen, en precies dat gevoel had ik bij de Skyrace des Matheysins. Een skyrace van 25 kilometer met bijna 2.000 hoogtemeters, midden in de Franse Alpen, waarin je niet alleen loopt, maar ook klimt, wandelt, klautert en afdaalt. Een wedstrijd waarin je jezelf onderweg onvermijdelijk tegenkomt. Achteraf voelde het als een ruim vier uur durende therapiesessie waarvan ik niet wist dat ik die nodig had.

Wat is skyrunning?

Voor wie nog nooit van skyrunning heeft gehoord (snappen we): het is trailrunning in zijn meest pure en ruige vorm. Steile beklimmingen, technische afdalingen, smalle bergkammen, sneeuwvelden en hoogalpien terrein vormen eigenlijk de basis. Hardlopen is daarbij slechts een onderdeel van de uitdaging. Regelmatig wissel je af tussen hardlopen, dribbelen, snelwandelen, klimmen en klauteren.

De Skyrace des Matheysins maakt sinds 2019 deel uit van de Skyrunner World Series, zeg maar de wereldbeker van het skyrunning.

Een verborgen stukje Alpen

De race vindt plaats in La Matheysine, een relatief onbekend berggebied in de regio Isère, ten zuiden van Grenoble. Terwijl veel Nederlanders direct denken aan Chamonix of de Dolomieten, is dit een gebied dat nog grotendeels onder de radar vliegt. Tijdens het raceweekend verandert het normaal gesproken rustige Saint-Honoré plotseling in een ontmoetingsplaats voor trailrunners uit heel Europa.

Bergen laten zich niet nabootsen

Natuurlijk had ik geprobeerd me voor te bereiden. Ik maakte trainingsuren in de Schoorlse duinen, liep hellingtrainingen op de loopband en combineerde mijn hardlooptrainingen met Hyrox trainingen om mijn benen sterker te maken. Maar ergens wist ik ook dat dit niet te vergelijken zou zijn met wat me in Frankrijk te wachten stond, omdat bergen zich simpelweg niet laten nabootsen. Je kunt trainen wat je wilt, maar op het moment dat je daadwerkelijk een berg op moet lopen, verandert alles.

© Olivier Vin

340 lopers aan de start

Op zondagochtend verzamelden iets meer dan 340 deelnemers zich aan de start. Ongeveer een kwart daarvan bestond uit vrouwen. De deelnemers kwamen uit allerlei landen: Frankrijk, Spanje, Italië, Zwitserland, Groot-Brittannië, Nederland en nog veel meer.

De klim naar boven

De eerste kilometers zijn relatief vriendelijk. Denk aan brede paden, een geleidelijke stijging en benen die nog fris aanvoelen. Maar dat verandert al snel. Wat begint als hardlopen verandert langzaam in een combinatie van dribbelen, powerhiken en gecontroleerd klimmen. Mijn hartslag schiet omhoog en al snel merk ik dat ik mijn verwachtingen moet bijstellen.

Een landschap dat voortdurend verandert

Wat deze skyrace zo bijzonder maakt, is dat het landschap iedere paar kilometer compleet verandert. Je start beneden tussen de bossen en weilanden. Daarna klim je hoger de bergen in, de wind neemt toe en dan verschijnt de sneeuw. Terwijl beneden de lente volop aanwezig is, loop je boven letterlijk terug de winter in.

De beruchte cut-off

De Skyrace heeft een belangrijke tijdslimiet. Bij Col de l'Oullière moeten deelnemers binnen 2 uur en 10 minuten arriveren. Wie dat niet haalt, wordt uit de wedstrijd gehaald. Dit jaar haalden meerdere lopers het cut-off punt niet. Een goede basisconditie is dus absoluut noodzakelijk.

De bergkammen

Na ongeveer twaalf kilometer bereik ik het hoogste gedeelte van het parcours. Hier begint wat voor mij zonder twijfel het mooiste deel van de race was en hier wordt skyrunning ineens heel tastbaar. De beroemde Devil's Garden doet zijn naam eer aan. Soms moet ik letterlijk tegen de wind in leunen om mijn balans te bewaren.

De afdaling

Na het hoogste punt begint de afdaling en daarmee verandert de race opnieuw van karakter. In mijn hoofd voelde dat als een beloning. Eindelijk naar beneden! Maar al snel kwam ik erachter dat afdalen minstens zo uitdagend kan zijn als klimmen. De paden zijn smal, de stenen liggen los en mijn benen voelen inmiddels de inspanningen van de afgelopen uren. Op sommige stukken moet ik mezelf afremmen om niet te hard te gaan, terwijl ik op andere stukken juist voorzichtig mijn weg naar beneden zoek. Eén moment van onoplettendheid kan hier genoeg zijn om onderuit te gaan.

Wat neem je mee tijdens zo'n skyrace?

Tijdens een race als deze merk je direct hoeveel verschil goed materiaal maakt. Voor deze race liep ik op de Salomon S/Lab Pulsar, een lichte trailschoen die veel grip biedt op zowel modderige paden als rotsachtige afdalingen. Daarnaast gebruikte ik een Salomon Adv Skin 5 trailvest met soft flasks voor water en voeding. Ook een lichtgewicht wind- en regenjack is geen overbodige luxe en zou ik zeker meenemen tijdens zo'n trailrun. Het weer kan in de bergen binnen een paar minuten namelijk volledig omslaan. Trailstokken zijn officieel toegestaan en veel deelnemers maakten daar gebruik van tijdens de lange beklimmingen. Persoonlijk zou ik ze bij een volgende deelname ook zeker weer meenemen.

Is deze race iets voor jou?

Absoluut! Maar niet zonder voorbereiding. Je hoeft echt geen elite atleet te zijn, maar een goede basisconditie en ervaring met hardlopen zijn wel belangrijk. Enige ervaring in de bergen is een groot voordeel, net als comfortabel zijn op technisch terrein. Volgens organisator Olivier Coudert zit de uitdaging niet zozeer in de 25 kilometer, maar vooral in de steile beklimmingen, blootgestelde bergkammen en technische passages.

Een evenement dat draait om beleving

Wat mij misschien nog wel het meest verraste, was de sfeer rondom het evenement. Ondanks dat de race onderdeel is van de Skyrunner World Series en deelnemers uit de hele wereld trekt, voelt alles heel kleinschalig en persoonlijk. Overal staan enthousiaste vrijwilligers, de verzorgingsposten zijn uitstekend geregeld en op het start- en finish terrein hangt een ontspannen sfeer. Het is veel meer dan alleen een wedstrijd, het is een complete bergervaring.

Waarom je dit ooit in je leven wil doen

Toen ik na afloop met vermoeide benen terugkeek naar de bergen waar ik net had gelopen, voelde het bijna onwerkelijk dat ik daar een paar uur eerder nog bovenop had gestaan. Misschien is dat wel precies wat een skyrace zo bijzonder maakt. Het haalt je volledig uit je dagelijkse leven en dwingt je om in het moment te zijn. De Skyrace des Matheysins is zeker niet de makkelijkste wedstrijd die ik ooit heb gedaan, maar zonder twijfel oprecht de allermooiste. En ergens tussen de sneeuwvelden, de bergkammen en de harde wind begreep ik waarom zoveel trailrunners steeds weer terugkeren naar de bergen. Want sommige ervaringen wil je gewoon nog een keer beleven.

Meer lezen?

Het complete raceverslag van Jamie Jongman, inclusief uitgebreide routebeschrijving, voorbereiding, praktische tips, materiaaladvies en alles wat je moet weten als je zelf ooit een skyrace wil lopen, lees je in ons nieuwste Runner's World Trailnummer, nu verkrijgbaar in de winkel of bestel het nieuwe nummer hier.

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?