PROJECT26

Hoe gaat het nu met P26 deelnemer Ingmar? ‘Soms moet je terug naar de basis: waarom vond je dit ooit leuk?’

Update: 30 augustus 2026 om 19:18
Praat mee!
Redacteur
Redacteur met een passie voor hardlopen. Schrijft over training, voeding, gezondheid, blessures en HYROX.

Beeld Ingmar Letschert

Beeld Ingmar Letschert

Maandenlang stond alles in het teken van PROJECT26 en natuurlijk de Enschede Marathon op zondag 12 april 2026. Maar hoe gaat het met de deelnemers nu die finish alweer een tijdje achter ze ligt?

Dit keer vroegen we het aan Ingmar. Hij kijkt met een voldaan gevoel terug op PROJECT26, maar kreeg na de marathon te maken met stressklachten en zette het hardlopen maandenlang vrijwel volledig stil. Inmiddels loopt hij weer, heeft hij nieuwe begeleiding én staat zijn eerste wedstrijd voor de deur.

Hoe gaat het nu met PROJECT26 deelnemer Ingmar Letschert?

Inmiddels zijn we een paar maanden verder. Hoe kijkt de 23-jarige Ingmar terug op PROJECT26 en, misschien nog wel belangrijker, hoe heeft hij de periode na de marathon ervaren?

‘Een marathon blijft iets extreems’

‘Ik kijk eigenlijk met een heel voldaan gevoel terug op PROJECT26. Ik heb het als heel leuk en leerzaam ervaren om met 25 andere hardlopers in 26 weken naar een marathon toe te trainen. Want een marathon blijft toch wel iets extreems. Ongeacht dat iedereen tegenwoordig Ironmans en ultramarathons lijkt te lopen. Ik denk dat het heel goed is om te laten zien dat je voor een marathon nog steeds mag gaan staan, dat het veel betekent en dat je die afstand niet ongetraind kunt doen. Je ziet tijdens zo'n project wat er gebeurt als je een groep mensen probeert op te trainen naar een marathon. Er vallen altijd mensen uit, zoals we ook tijdens onze editie hebben gezien.’

‘Ik ben best wel in een zwart gat terechtgekomen’

De periode na PROJECT26 verliep voor Ingmar een stuk minder soepel.

‘Ik heb daarna best veel last ervaren. Ik ben best wel in een zwart gat terechtgekomen, omdat ik na mijn marathon veel last kreeg van stresssymptomen. Ik was heel wazig in mijn hoofd, kon me slecht concentreren en mijn hartslag schoot omhoog. De analyse van mijn dokter was dat mijn trainingspiekweken voor mij als beginnende hardloper op dat moment te hoog waren, over een langere periode. In combinatie met mijn tentamens werd dat volgens hem te veel stress voor mijn lichaam. Ik was echt even van mijn à propos en wist niet wat er aan de hand was. Als ik heel eerlijk ben, dacht ik zelfs dat ik ziek was. Je gaat toch al snel aan het slechtste scenario denken. Gelukkig bleek dat niet het geval.’

‘Ik heb tweeënhalve maand niet hardgelopen’

‘De klachten zijn gaandeweg weggetrokken door veel rust te nemen. Ik heb het hardlopen daarom echt op een laag pitje gezet en ongeveer tweeënhalve maand na de marathon niet hardgelopen. Ik wilde mijn lichaam en zenuwstelsel gewoon de tijd geven om te herstellen. Ik ging nog maar twee keer per week naar de sportschool en trainde heel licht. Niet meer met het idee dat ik daar iedere dag beter moest worden, maar gewoon omdat ik het lekker vond om even te gaan. Soms moet je gewoon terug naar de basis: waarom vind je iets leuk en waarom ben je er ooit mee begonnen?’

‘Ik vind het hardlopen weer hartstikke leuk’

‘Na ongeveer drie maanden ben ik het hardlopen weer serieus gaan oppakken. Mijn vader was online gaan zoeken naar de stresssymptomen die ik had en kwam uiteindelijk bij inspanningsfysioloog Stans van der Poel terecht. In één van haar boeken stond het verhaal van een jongen die bijna woord voor woord beschreef waar ik last van had. Het was gelukkig ook een positief verhaal: hij kwam uiteindelijk weer terug op zijn oude niveau.'

'Voor mij was dat eigenlijk het moment waarop ik dacht, ik moet met haar in contact komen om te kijken of zij iets voor mij kan betekenen. Inmiddels train ik onder haar begeleiding en dat pakt heel goed uit. Ik wil daarmee niet zeggen dat deze coaching beter is dan de begeleiding die ik tijdens PROJECT26 heb gehad, maar er zit wel een duidelijk verschil in de opbouw van mijn trainingsweek en hoeveel ik loop. Tot nu toe gaat het erg goed. Ik ben heel tevreden en vind het hardlopen weer hartstikke leuk.’

‘Ik ben trots dat ik mezelf de tijd heb gegund’

‘Waar ik het meest trots op ben, is eigenlijk hoe ik mijn lichaam na de marathon heb leren kennen. Ik wist op een gegeven moment dat rust nemen het beste was en dat voelde ik ook echt aan. Ik ben blij dat ik niet iemand ben die koste wat kost denkt: ik moet door, ik moet door, ik moet door. Als ik echt voel, tot hier en niet verder, dan kan ik mezelf ook de tijd gunnen om een stap terug te doen.’

‘Langzaam opbouwen blijft daarbij belangrijk. Met hardlopen begin je ook niet meteen bij 20 kilometer. Je begint bijvoorbeeld bij 5 en bouwt het gaandeweg op. Zo bouw je een routine op en houd je iets volgens mij uiteindelijk het langst vol, omdat je het leuk blijft vinden.’

‘Eerst een 10 kilometer, dan een halve en daarna weer een marathon’

‘Op 6 september loop ik de 10 kilometer in Gouda. Ik wil dan gewoon even kijken: waar sta ik en hoe gaat het? Daarna wil ik richting een halve marathon en vervolgens weer een hele marathon. En dan zien we wel wat er verder van komt. Ik ben momenteel ook bezig met het aanschaffen van een fiets, dus wie weet wat daar nog allemaal uit komt rollen. Misschien ooit een triatlon, maar dat is op dit moment nog ver weg. Ik ga komend jaar ook afstuderen. Ik kan heel veel willen, maar ik moet ook kijken of het uiteindelijk allemaal past en werkt. Het moet vooral leuk blijven.’

‘Luister naar je lichaam’

'Als ik terug kon gaan naar het begin van PROJECT26, zou ik mezelf adviseren om vaker bij de gezamenlijke trainingen aanwezig te zijn. Ik zat tijdens het project een periode in Barcelona, maar heb nooit het gevoel gehad dat de groep mij achterliet. Iedereen bleef me erbij betrekken, ook al was ik niet altijd fysiek bij de trainingen aanwezig. Toch zou ik adviseren om, als het kan, juist naar die gezamenlijke trainingen te gaan. Daar spreek je elkaar, deel je ervaringen en bouw je echt een band op. Je houdt er vriendschappen en connecties aan over. Het is gewoon heel leuk om mensen te leren kennen die hetzelfde leuk vinden als jij.'

'Maar mijn belangrijkste advies blijft: luister naar je lichaam. Zorg dat je je eigen lichaam goed leert kennen als je dit soort extreme dingen gaat doen. Daar kom je gaandeweg steeds meer achter. Blijf gewoon altijd naar je lichaam luisteren. Dat is mijn grootste advies voor iedereen.’

Meer over PROJECT26

Wil je meer weten over PROJECT26 en hoe Ingmar en de andere deelnemers maandenlang werden voorbereid op hun marathon? Lees hier alles over PROJECT26.

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?