Emmanuelle x PROJECT26: ‘Ik ga mijn lichaam niet slopen voor die medaille’

PROJECT26: 26 lopers trainen met Runner’s World in 26 weken naar de Enschede Marathon 2026. Van beginners tot ervaren lopers en alles ertussenin. Deze week spreken we Emmanuelle Decoster. Zij heeft de afgelopen weken al een aantal tegenslagen gehad in de marathonvoorbereiding, maar blijft hoop houden dat ze in april aan de start kan verschijnen.

Meer weten over PROJECT26? Hier lees je er alles over.

Wie is Emmanuelle?

• Emmanuelle Decoster (27) uit Brugge
• In 2022 begonnen met hardlopen, getraind voor halve marathon 
• Doel voor de Enschede Marathon:
• • 🥉 Brons: Meedoen
  • 🥈 Zilver: Zover mogelijk komen
  • 🥇 Goud: Pijnvrij en met plezier de marathon uitlopen
• Week 11, nog 15 weken tot de Enschede Marathon
• Volg de progressie van Emmanuelle gedurende PROJECT26 via Instagram en TikTok

Ruim 18 jaar lang heeft Emmanuelle op hoog niveau aan toestelturnen gedaan, een harde wereld om in op te groeien. ‘Alles draait om perfectionisme, eigenlijk is het nooit goed genoeg. Daardoor moet je altijd blijven pushen.’ Het gevolg van al die jaren merkte ze pas toen ze op haar 20e stopte met turnen. ‘Mijn schouders, mijn knieën, mijn rug: ineens doken overal pijntjes op. Ik had mezelf jarenlang overbelast, mijn lichaam bleek nu veel te oud voor mijn leeftijd.’ 

Het duurde dan ook een tijdje voordat Emmanuelle weer plezier vond in sport en beweging. Na een aantal jaar krachttraining en het versterken van haar lichaam gaf ze in 2022 hardlopen een kans. Het opbouwen ging met de nodige ups en downs, maar ze bleef volhouden. ‘Ik was zo blij dat ik iets nieuws had gevonden wat goed voelde.’ Ze bouwde op tot de halve marathon, die ze in april 2025 in Madrid wilde lopen. ‘Ik was er klaar voor, maar mijn knieën lieten het niet toe. Ik had te veel pijn.’ 

Longontsteking en pijn

Toch twijfelde ze geen seconde toen ze de kans kreeg om mee te doen aan PROJECT26. ‘Ik dacht dat ik met de juiste mensen om me heen en de juiste coaches wel sterk genoeg kon worden om dat project aan te gaan.’ Waar de meeste deelnemers meteen in de eerste week hun eerste trainingen afwerkten, werd de geduld van Emmanuelle wel nog even op de proef gesteld. Zij begon het traject van 26 weken met een flinke longontsteking, iets wat ze eerder heeft gehad. ‘De vorige keer heb ik er zelfs mee in het ziekenhuis gelegen, daarom wist ik dat ik nu écht eerst gezond moest worden voordat ik weer kon hardlopen.’ Ook de coaches van Hardloopbegeleiding op Maat drukten haar op het hart om haar herstel serieus te nemen. 

Ruim vier weken later kon Emmanuelle eindelijk rustig beginnen met de eerste voorzichtige trainingen. ‘Dat was moeilijk, ik had het idee dat ik al 2-0 achterstond vergeleken met de andere lopers. Maar ik doe mijn best om bij mezelf te blijven en niet te vergelijken. En: zoiets kan beter in het begin gebeuren dan net voor de marathon.’ Inmiddels haalt ze veel plezier uit haar trainingen en gaat het steeds beter, maar haar knieën blijven de zwakke plek. Dat zet haar wel aan het denken. 

Luisteren naar je lichaam 

Net zoals de andere deelnemers van PROJECT26 wil ook Emmanuelle dolgraag de finish van de Enschede Marathon halen op 12 april. Maar voor welke prijs? ‘Ik ben me er heel bewust van dat ik maar één lichaam heb, waar ik hopelijk nog een heel lang leven mee door moet. Daarom blijf ik ook altijd luisteren naar de signalen - ik ga mijn lichaam niet slopen voor die medaille. Als er de komende maanden iets gebeurt waardoor ik niet kan starten, of als ik tijdens de race merk dat ik moet stoppen, dan doe ik dat. Dat zou een zware keuze zijn, maar nog altijd beter dan iets kapot maken waar ik vervolgens nog lang last van heb.’

De frustratie ligt voor Emmanuelle in het grote verschil tussen het fysieke en mentale stuk: dat ze er mentaal klaar voor is en het werk wil doen om haar doel te bereiken, maar dat haar lijf protesteert en niet meewerkt zoals ze zou willen. ‘Soms voelt dat als falen, maar ik probeer het te accepteren en vertrouwen te houden dat het goed komt.’ En zo niet, dan is dat volgens haar ook oké. ‘Door social media hebben we een bepaald beeld van de perfecte marathontraining, de perfecte voorbereiding en de perfecte wedstrijd. Maar dat is niet realistisch. Niet iedereen haalt de finish en de tegenslagen horen erbij. En dat is allemaal oké. Als ik mijn best doe en in mezelf blijf geloven, dan ben ik allang trots.’

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?