Dit leerden we over de mentale kant van hardlopen tijdens het marathonweekend
Ilsoo van Dijk

Afgelopen weekend draaide alles om hardlopen. Duizenden hardlopers stonden aan de start van de NN Marathon Rotterdam, nog veel meer mensen langs het parcours, en overal door de stad voelde je dezelfde energie. Maar wie denkt dat een marathon alleen gaat over kilometers maken, heeft het mis.
De avond voor de marathon wij aanwezig bij het pre-marathon diner van ASICS in Rotterdam. Een avond waarin voeding en voorbereiding voor de marathon centraal stonden, maar ook - of juist - de mentale kant van hardlopen. Met hele inspirerende woorden van onder andere onze eigen hoofdredacteur Liselot Bouman, maar ook door Allie Bailey, Kate Tellier, Sander Hoogendoorn en Olaf Hussein. En gedurende de avond werd één ding wel heel duidelijk: je hoofd loopt altijd mee.
Dit leerden we over de mentale kant van hardlopen tijdens het marathonweekend
Iedereen die weleens een lange duurloop heeft gedaan, herkent het. Nog voordat je eerste kilometer erop zit, ben je in je hoofd al bezig met het einde. Hoe ga je je voelen? Ga je het volhouden? En juist dit mentale component kwam tijdens de verschillende talks steeds terug. Hardlopen is niet alleen fysiek zwaar, maar ook een spel in je hoofd. Twijfel, motivatie, focus; het bepaalt allemaal hoe je loopt.
© Ilsoo van DijkRunner’s high
Tijdens het Asics pre-marathon diner gaf onze hoofdredacteur Liselot Bouman meer inzicht in de runner’s high. Dat moment waarop alles lijkt te kloppen en hardlopen ineens moeiteloos voelt. Bijna alsof je zweeft.
Geen toeval, maar ook geen garantie
Maar dat gevoel komt niet vanzelf. Liselot: 'Vooral de gevorderde hardloper ervaart dit. Je moet echt een paar weken consistent trainen voordat je überhaupt een runner’s high kunt krijgen.' Het is dus geen doel op zich voor hardlopers, maar eerder een bijeffect van training en ervaring. En misschien juist daarom zo bijzonder wanneer het wél gebeurt.
Muziek of stilte: wat werkt voor jou?
Opvallend was ook hoe verschillend hardlopers omgaan met iets simpels als geluid. Voor Olaf Hussein is muziek heel belangrijk. Door zijn ADHD gebruikt hij elke dag muziek om juist rust te creëren.
'I could never run on a podcast. I listen to a podcast during traveling in the train etc.'
Hardlopen met muziek
Olaf Hussein loopt vrijwel altijd in de ochtend en haalt daar zijn energie uit. 'Omdat je in de ochtend loopt, krijg ik al mijn dopamine kick.' Soms zelfs door één nummer eindeloos te herhalen. 'Ik heb ADHD dus ik luister naar hetzelfde nummer soms wel 250 keer opnieuw totdat ik het zat ben.'
Hardlopen zonder muziek
Sander Hoogendoorn kiest juist het tegenovergestelde. Als DJ zou je misschien juist muziek verwachten, maar hij loopt bewust zonder. Voor hem zit de kracht juist in stilte. 'We zijn niet meer gewend aan de stilte, dus dit kan soms spannend zijn voor sommige mensen. Je bent meer in het moment tijdens het hardlopen door geen muziek in te doen.'
Twee totaal verschillende aanpakken, maar met hetzelfde doel, om grip te krijgen op je hoofd.
Hardlopen als vrijheid
Ook Kate Tellier bracht een belangrijk onderwerp ter sprake: veiligheid voor vrouwen. Hardlopen wordt vaak gezien als ultieme vrijheid. Even je hoofd leegmaken, naar buiten en gewoon gáán. Maar voor veel vrouwen ligt dat anders. Dat werd ook pijnlijk duidelijk tijdens de avond, toen zo’n driekwart(!) van de vrouwen die aanwezig waren hun hand opstak op de vraag, gesteld door Doortje Kruisheer, of ze zich weleens onveilig voelen tijdens het hardlopen. Zij moeten nadenken over routes, tijdstippen en hun omgeving.
© Ilsoo van DijkDe omgeving voor vrouwelijke hardlopers moet veiliger zijn
Volgens Tellier ligt de verantwoordelijkheid te vaak bij de vrouwelijke hardloper zelf, terwijl het probleem veel breder is. Niet vrouwen zouden zich moeten aanpassen, maar juist de omgeving voor vrouwelijke hardlopers zou veiliger moeten zijn.
'If every runner looks out for every runner you have a much safer running environment.'
Hardlopen begint niet pas bij de startlijn van een marathon
Wat het marathonweekend in Rotterdam vooral liet zien, is dat hardlopen niet begint bij de startlijn. Het begint in de dagen, weken, en zelfs maanden daarvoor. In de gedachten die door je hoofd gaan en in hoe je omgaat met de momenten waarop het zwaar wordt. En toch doorzet. Want je benen brengen je vooruit, maar je hoofd loopt al veel eerder.
Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?










