Dafne Schippers: 'Goud winnen betekent niet altijd dat het goed met je gaat'
© Getty Images
Sprinticoon Dafne Schippers kwam als een komeet de atletiek in, werd een ster op de WK in 2015 en verloor zichzelf daarna een beetje in haar baan om de aarde. Donderdag 5 maart lanceerde ze haar biografie Dafne, Mijn Verhaal en vertelt haar hele verhaal. Uiteraard spraken wij Dafne uitgebreid. Tijd voor de mens achter de atleet.
Een lange therapiesessie
Het gaat goed met Dafne, heel goed. Ze doet hele andere dingen dan tijdens haar topsportcarrière, en daar geniet ze van. Het schrijven van een boek ging niet over één nacht ijs. ‘Ik wilde graag vertellen hoe het al die jaren is gegaan, hoe mijn carrière is verlopen en hoe ik me heb gevoeld. De meeste mensen zien een gouden medaille en denken wellicht: “Het gaat goed met haar”. Maar dat is niet altijd de waarheid geweest. Ik hoop mensen met het boek te kunnen waarschuwen, maar ook te inspireren om verder te kijken dan alleen medailles.’
Het schrijven van het boek dwong de wereldster om alles nog een keer te herbeleven. ‘Het is goed voor me geweest om overal nog een keer doorheen te gaan. Het schrijven van het boek was eigenlijk een lange therapiesessie. Toen ik stopte, had ik tijd nodig om te landen. Van de topsporttrein stapte ik in een volgende trein door álles maar te doen en aan te nemen wat er op mijn pad kwam. Alles wat ik aangeboden kreeg, was nieuw en ik wilde ontdekken wat ik leuk vond naast m’n sport. Ook zocht ik via andere wegen naar de adrenaline die ik gewend was. Maar als je in zo’n sneltrein blijft zitten, is er geen ruimte om terug te gaan in het verleden en stil te staan bij wat er nou eigenlijk is gebeurd. Ik had deze 2,5 jaar echt nodig om mijn weg als persoon te vinden en die heb ik voor een groot deel gevonden, daarom is dit nu een goed moment.’
Kwetsbaar opstellen vond ik moeilijk
In haar boek is Dafne openhartig over hoe ze haar carrière heeft beleefd. Pestgedrag, buitengesloten worden, het moeilijk vinden om voor jezelf op te komen, je ontzettend eenzaam voelen tot depressieve gevoelens aan toe: alles komt voorbij. ‘Ik zat op een gegeven moment zo laag in mijn energie dat ik het niet kon opbrengen om gesprekken aan te gaan. Het enige waar ik energie voor had, was trainen. Verder niets. Kwetsbaar opstellen vond ik moeilijk, omdat ik bang was dat mensen daar verkeerde bedoelingen bij hadden. Dat vertrouwen was in het verleden al zo vaak geschaad. Bij mijn familie had ik altijd terecht gekund, maar ik wilde hen ook beschermen en vooral niet tot last zijn.’
Bij het lezen hiervan zou je al snel denken aan professionele hulp. Iemand om eens mee te praten. Toch was daar gedurende haar sprintcarrière geen sprake van: ‘Ik was altijd in de veronderstelling dat een sportpsycholoog er was om te helpen bij wedstrijdspanning, druk of het goed kunnen presteren, maar dat is helemaal niet het geval. Om die reden dacht ik: die heb ik niet nodig. Achteraf had ik die dus wel nodig, vooral om te kunnen ventileren. Mij had dat enorm kunnen helpen om situaties en mezelf beter te begrijpen in plaats van dat je gaat overdenken en er niet uitkomt. Ik kan iedereen aanraden om daar gebruik van te maken, het gaat je alleen maar verder helpen.’
Naast het interview met Dafne zelf, spraken we ook haar moeder Karen Schippers, haar broer en manager Derek Schippers en haar coach Bart Bennema. Benieuwd naar hun beleving van deze bijzondere tijd? Koop dan de nieuwste Runner's World!
Nieuwsgierig naar Dafne haar boek? Bestel het hier!
Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?