Column: ‘Denken ze echt dat ik nog €60,- ga bijbetalen voor slecht geschoten foto’s?’

Zondag liep ik de Montferland Halve Marathon. Na Egmond alweer mijn tweede race van het jaar. Dat leverde mooie plaatjes op en ik wil beide organisaties via deze weg een dikke pluim geven voor de beschikbaarheid van die plaatjes.

Foto’s van jezelf tijdens hardloopwedstrijden. Ik houd altijd een beetje mijn hart vast als ik een fotograaf langs de kant van de weg zie. Om een of andere reden weet de persoon achter de camera dikwijls precies af te drukken vlak nadat ik neerplof en m’n hele gezicht als een plumpudding in elkaar is gezakt. Gelukkig zitten er altijd ook een paar tussen die wel Insta- of Stravawaardig zijn. Zo’n foto die net op het moment waarop je afzet of zelfs precies in je zweeffase wordt genomen. Opgetrokken knie, lichaam mooi in een lijn, blik strijdvaardig op oneindig - daar doe je het voor. Ik ben dan ook altijd zeer te spreken over de mensen achter de camera, alleen is het verschil tussen organisatoren in kwaliteit van die kiekjes toch behoorlijk opvallend te noemen.

Als het op Strava staat...

Je loopt natuurlijk niet voor de foto’s, maar het is toch een klein geluksmomentje wanneer je dat perfecte plaatje van jezelf tussen de verwrongen gezichten vindt. Ik ben dan ook heel blij dat het steeds makkelijker wordt om een goede actiefoto van jezelf terug te vinden. Zowel in Egmond als Montferland kon ik de avond na de wedstrijd nog een paar foto’s toevoegen aan mijn Strava-activiteit. Dan ziet iemand die beelden nog voordat de activiteit uit iedereens tijdlijn is verdwenen.

De techniek staat daarbij voor niets. Ik hoef maar mijn startnummer of naam in te voeren en ik krijg een tiental foto’s van mezelf. Ben je in alle consternatie je startnummer en zelfs je eigen naam vergeten, dan biedt zelfs een selfie soelaas. Wonderlijk hoe de computer een ontspannen kiekje genomen vanaf de bank weet te koppelen aan mijn verbeten bekkie in volle eindsprint.

Onbemande camera, matige hoek: €45,-

Niet elke foto komt natuurlijk in de buurt van dat perfecte plaatje. De teleurstelling is dan ook groot wanneer je de foto’s terugziet en er eigenlijk niets bruikbaars tussen zit. Ronduit boosmakend is het wanneer je flink geld hebt neergelegd voor je persoonlijke fotopakket en de kwaliteit is om te janken. Dat kwam ik dit jaar zowel bij Rotterdam als de Amsterdam Marathon tegen. Met onbemande camera’s worden vanuit matige hoeken iedere seconde meerdere beelden geschoten. Resultaat: een foto waarbij je ergens aan de rand van het frame loopt, en bovendien op een slecht moment is afgedrukt. Je zal vooraf maar 35 euro hebben betaald voor zo’n pakket en dan tot overmaat van ramp door 108 teleurstellende beelden moeten scrollen. Gelukkig kun je de beelden ook na inzage bestellen, dan betaal je alleen wel nóg een tientje extra.

Denken ze nou echt dat ik voor een paar slecht geschoten fotootjes nog meer geld ga neerleggen dan ik al voor mijn startnummer deed? In Amsterdam betaalde ik vorig jaar €42,50 voor een startnummer en dan durven ze nog eens €44,99 te vragen voor de foto's. Sinds ik nooit met guldens heb betaald, zal ik het maar niet omrekenen... 

© Montferland Halve Marathon

Het is een geweldige luxe dat zulke beelden bij je startnummer zijn inbegrepen

Je kan overigens ook het hele pakket afnemen met een HD-video erbij - slechts €59.99. In Rotterdam was het niet veel beter. In totaal hebben ze 120 beelden van me gevonden waarvan ik er twee misschien net aan Insta-waardig vond. In ieder geval heb ik het aanbod om een fotopakket af te nemen voor €34,99 vriendelijk afgeslagen. Als dit de kwaliteit is die de grootste organisatoren van Nederland kunnen bieden, is het niet zo gek dat half hardlopend Nederland met een cameraatje richting het eigen gezicht rondloopt.

Vergelijk dat met een Egmond of Montferland Halve Marathon, waar je €36,- en €27,95 betaalt om mee te lopen en je dezelfde dag nog een handvol handgeschoten beelden krijgt waarbij je mooi midden in het frame staat. Het enige dat ze eraan hebben toegevoegd is een klein logootje onder in de foto waardoor je kan zien bij welk evenement de foto hoort. Nou, dat laat ik er met alle liefde in staan.

Ode aan de middelgrote loopjes

Vorige week bracht ik op basis van ons looponderzoek al dat ervaren lopers vaker voor kleinschalige loopjes kiezen, waar ‘nieuwe’ lopers nog vaak kapitalen overhebben voor grote evenementen als Amsterdam en Rotterdam. Ik zou daartussen nog een lans willen breken voor de middelgrote loopjes. Het heeft natuurlijk ook zijn charme om door de Google Drive-mapjes te scrollen van 6 verschillende lokale fotografen om te checken of jij nog ergens een beetje charmant op de gevoelige plaat bent gelegd - maar ‘gewoon’ een startnummer invoeren en al je foto’s op een presenteerblaadje krijgen heeft ook wel wat.

Ik scroll vrolijk verder

Ik mag van ganse harte hopen dat komend jaar de organisatoren van de Rotterdam Marathon (€155,- voor alleen het startnummer) en Amsterdam Marathon (€145,-) op zoek gaan naar manieren om hun deelnemers op een wat betere manier vast te leggen. Tot die tijd scroll ik komend jaar met plezier door nog vijftig Google Drive, Flickr en Facebook–albums van alle lokale hobbyfotografen bij kneuterige loopjes in de polder. Alles beter dan het duurbetaalde fotopakketje.

Heb jij al eens een fotopakket afgenomen bij een grote marathon? En vond jij het wel het geld waard? We horen graag je mening hierover in de comments onder deze column.

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?