'Deze 3,5 kilometer omhoog voelde zwaarder dan mijn marathon van 42,195 km'

Ik heb twee keer een marathon gelopen, twee keer de marathon van Amsterdam, met een PR van 3:27. En ja, dat was behoorlijk pittig, maar wel goed te doen. Precies een week geleden liep ik 3,5 kilometer en dat vond ik oprecht zwaarder dan mijn marathon van twaalf keer(!) die afstand.

Ik heb het over het NK/BK SkiMo tijdens het Poederbaas Freeride Festival

Vorige week was het Poederbaas Freeride Festival in Kappl, Oostenrijk. De hele week stond in het teken van wintersport, met onder andere het NK/BK Freeride en het NK/BK SkiMo, maar ook alles daaromheen. Denk aan de allerleukste feestjes, kunst op de berg, een waterslide, een railcontest en vooral heel veel mensen die dezelfde passie delen.

Als je ook maar een beetje affiniteit hebt met wintersport, is de kans groot dat je dit voorbij hebt zien komen. En zelfs als je helemaal niks met wintersport hebt, waarschijnlijk ook.

Veel meer dan een wedstrijd

Ik was er de hele week bij, en één ding werd al snel duidelijk: dit is veel meer dan alleen een wedstrijd. Natuurlijk draait het om freeriden, maar minstens zo belangrijk is de sfeer. En ergens midden in die week, tussen de qualifiers, finale en de leuke feestjes door, stond ook het NK/BK Vertical SkiMo op het programma. Ik dacht eigenlijk dat ik wel wist wat afzien was en hoe het voelt als je benen vollopen en je jezelf door de laatste kilometers heen moet slepen. Dat hoort bij een marathon, en ergens leer je daar ook op te vertrouwen.

© Evy van Nispen

Wat is Ski Mountaineering (SkiMo)?

Laten we bij het begin beginnen, want ik snap heel goed als je dit leest en geen idee hebt wat SkiMo eigenlijk is. SkiMo staat voor ski mountaineering en betekent in de praktijk dat je met toerski’s en vellen onder je ski’s een berg op loopt. Omhoog dus. Die vellen zorgen ervoor dat je grip hebt en niet continu terugglijdt. Het ziet er misschien nog best gecontroleerd uit, maar dat gevoel verdwijnt al vrij snel zodra je zelf meedoet.

Het parcours in Kappl

Het parcours in Kappl was 3,5 kilometer lang, met zo’n 600 hoogtemeters. Dat klinkt best overzichtelijk (vond ik ook), zeker als je gewend bent om een marathonafstand te lopen. Geloof mij maar als ik zeg dat het allesbehalve dat is.

© Evy van Nispen

Een leuke uitdaging naast het skiën

Ik had in december mijn eerste toerset gekocht en in januari mijn eerste meters gemaakt, maar vooral in korte stukjes. Even proberen en even voelen hoe het precies werkt. Dat voelde toen zwaar, maar echt prima te overzien. Zie het als een soort leuke uitdaging naast het skiën.

Tot ik vorige week 3,5 kilometer omhoog liep

Dit keer stond ik aan de start van mijn allereerste SkiMo wedstrijd. En dat is echt een wereld van verschil. Als ik naar mijn Strava kijk, dan zie ik dat mijn hartslag vanaf 0,5 kilometer in één keer van 120 naar 180 steeg en dit bleef eigenlijk zo tot en met de finish. Opzich vond ik dit niet heel spannend, omdat ik mijn marathon ook drieënhalf uur lang in een hoge hartslag heb gelopen. Maar toch vond ik dit oprecht zwaarder dan de twee marathons die ik heb gelopen. Tijdens een marathon heb je vooral veel vlakke stukken en weet je al snel in een ritme te komen. Tijdens de SkiMo weet je dat je vooral heel veel hoogtemeters moet maken, dus dat je eigenlijk heel weinig tot geen rustmomenten hebt. Je bent alleen maar aan het overleven.

Het grootste verschil tussen een SkiMo en een marathon

Bij een marathon kun je nog denken: als ik dit tempo vasthoud, kom ik er wel. Er zit een bepaalde voorspelbaarheid in. Tijdens het omhoog lopen tijdens de SkiMo voelde dat echt totaal anders. Halverwege begon het gesprek in mijn hoofd: waarom doe ik dit eigenlijk? Dit slaat toch nergens op? Zal ik m'n bindingen weer op de ski stand zetten en gewoon lekker naar beneden skiën? Vanaf kilometer 3 begon mijn linkerbeen zelfs een beetje te verzuren en toen moest ik nog de laatste 500 meters omhoog. Niet top, kan ik je vertellen. Het voelt een beetje alsof je direct begint bij kilometer 35 van een marathon en daar vervolgens niet meer uitkomt. Maar uiteraard liepen we gewoon door.

© Evy van Nispen

Volgend jaar staan we gewoon weer aan de start

Uiteindelijk kwam ik boven in 58:09, goed voor een zesde plek bij de vrouwen. Mijn doel was om binnen het uur te finishen, dus in die zin was het geslaagd. Maar zoals dat vaak gaat, dacht ik na de finish meteen: hier zit nog meer in. Met wat meer ervaring moet die tijd richting de 50 minuten kunnen. En ja, dat betekent dus ook dat ik dit volgend jaar gewoon nog een keer ga doen.

Geef mij een marathon van 42,2 kilometer en ik weet waar ik aan begin, maar onderschat nooit wat 3,5 kilometer omhoog met je doet. Want soms is kort allesbehalve makkelijker; soms is kort gewoon veel zwaarder. Tot volgend jaar, Kappl!

© Poederbaas

© Evy van Nispen

© Evy van Nispen

© Poederbaas

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?