Directeur Atletiekunie: ‘We hebben op zijn minst een morele verantwoordelijkheid’

Chiel Warners begon vorig jaar oktober als technisch directeur bij de Atletiekunie. Donderdag stond de 47-jarige voormalig meerkamper de pers te woord in aanloop naar de WK Indoor, al bleven het schandaal rond Zoë Sedney en het recent gepubliceerde boek van Dafne Schippers boven de markt hangen. ‘We gaan soms voorbij aan de mens achter de atleet’.

4,5 maand luisteren

Warners, die na 2,5 jaar het stokje overnam van Vincent Kortbeek, trof in zijn eerste 4,5 maand als technisch directeur ‘vooral mooie dingen aan’ naar eigen zeggen. ‘Ik heb bijna iedereen gesproken, van coaches tot atleten en begeleiders. Dat is 4,5 maand vooral luisteren.’ Zijn conclusie: ‘de tijd voor de mens komt er soms een beetje achteraan.’

'Basale dingen'

De oplossing voor de soms verziekt ogende sfeer op Papendal ligt volgens hem dan ook vooral in het belangrijk maken van de mentale gesteldheid van een atleet. ‘Dat zit vaak in hele basale dingen. Je moet er een vast punt van maken om in te checken bij een atleet. Dat kan dagelijks of wekelijks zijn, maar je moet het belangrijk maken.’ Die taak ligt volgens Warners bij de coach van de atleten. ‘Tegenwoordig zijn ze misschien wel 3 kwartier met de warming-up bezig, dat is een goed moment om even een gesprekje te doen over hoe het gaat.’

Mismatch

In de recent uitgebrachte biografie van Dafne Schippers noemt het Nederlands sprinticoon Papendal een ‘prestatiemachine’ en in het interview uit augustus 2025 met Runner’s World hekelde hordenloopster Zoë Sedney een gebrek aan luisteren vanuit de Atletiekunie. Warners heeft desondanks geen kwade wil gezien, maar wel soms een mismatch in bepaalde groepen. ‘In alle groepsdynamieken, zijn mensen die beter met elkaar kunnen of minder met elkaar kunnen. Als je daar voldoende druk op zet, vergroten dingen zich uit.’

Dat heeft dus ook met druk te maken, ook als een atleet zich wat minder goed voelt. ‘Wat als een atleet niet lekker in zijn vel zit, wordt het programma dan aangepast?’ vraagt Warners zich hardop af.

'Slimme oplossingen'

Is er dan niet meer begeleiding nodig? Warners wijst op de financiën van de Atletiekunie. ‘We willen steeds beter presteren om mee te gaan in het niveau in de wereld, maar dat moet wel met nogsteeds dezelfde middelen. We moeten daarom op zoek naar slimme oplossingen.’

Morele verantwoordelijkheid

Op de vraag of de Atletiekunie een shift in benadering van privékwesties ziet, schetst Warners een genuanceerd beeld: ‘Als wij mensen samen brengen onder het mom van een trainingskamp, dan hebben wij op zijn minst een morele verantwoordelijkheid. Of dat privé is of niet privé - dat vind ik lastig uit elkaar te houden. Je kan niet zeggen: de privépersoon die laat je maar thuis en je neemt alleen de atleet mee naar Papendal. Zo werkt het natuurlijk niet. Je hoort vaak over bovenmenselijke prestaties, maar voor mij zijn het eerst mensen en dan pas atleten.'

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?