Antje x PROJECT26: 'Door te veel druk saboteren we onszelf'

PROJECT26: 26 lopers trainen met Runner’s World in 26 weken naar de Enschede Marathon 2026. Van beginners tot ervaren lopers en alles ertussenin. Deze week spreken we Antje Meertens. Haar relatie met hardlopen ging de afgelopen jaren met flinke ups en downs, maar nu heeft ze eindelijk geleerd om de druk los te laten en écht te genieten.

Meer weten over PROJECT26? Hier lees je er alles over.

Wie is Antje?

• Antje Meertens (30) uit Heverlee
• liep in 2025 haar eerste marathon (4.09), veel halve marathons
• Doel voor de Enschede Marathon:
• • 🥉 Brons: uitlopen
  • 🥈 Zilver: PR (Sub 4.09)
  • 🥇 Goud: Sub 4.00
• Week 19, nog 7 weken tot de marathon
• Volg de progressie van Antje gedurende PROJECT26 via Instagram en TikTok

Net zoals velen begon ook Antje ooit met hardlopen met de ‘verkeerde motivatie’, zegt ze. ‘Ik wilde vooral afvallen, mezelf steeds verder pushen.’ Dat werkte niet, ze ontwikkelde juist een ongezonde relatie met sport, voeding en haar zelfbeeld. ‘Niet zo gek dat ik het hardlopen nooit volhield - ik had geen energie en vroeg toch teveel van mezelf.’ 

Pas zo’n vier jaar geleden veranderde dat, toen Antje na een moeilijke periode éérst met andere aspecten van haar leven aan de slag ging. ‘Deze keer begon ik met hardlopen omdat ik me beter wilde voelen, mijn hoofd wilde leeg maken, ontspannen. Dat is gelukt: hardlopen zorgde ervoor dat ik me fysiek en mentaal steeds beter en sterker voelde. Het werd echt mijn uitlaatklep en een vorm van therapie.De statistieken rondom hardlopen (en dan met name mijn tempo) maakten niet zo veel uit, ik wilde vooral genieten.’ En dat genieten is aardig gelukt. Antje bouwde haar kilometers steeds verder uit, hardlopen was niet meer weg te denken uit haar leven. ‘Vorig jaar liep ik mijn eerste marathon. Het was een uitdagende route, van Brussel naar Leuven, en natuurlijk was het ook pittig, maar ik heb echt genoten van de weg ernaartoe én de race zelf.’

Marathon blues

Na de marathon viel Antje wel in een gat, de bekende post-marathon blues kreeg haar te pakken. ‘Je werkt zo lang naar iets toe en dan valt het ineens weg. Dat vond ik heel moeilijk.’ Ook social media hielp daar niet bij. ‘Ik begon mezelf weer te vergelijken met anderen. Online lijkt het alsof een marathon lopen ineens de normaalste zaak van de wereld is en alsof iedereen alleen maar beter, sneller, verder gaat. Ik wist dat dat online beeld niet klopt, maar toch voelde ik de druk.’ Het ging zo ver dat Antje tijdens de halve marathon van Antwerpen, eigenlijk haar favoriete afstand, al haar plezier in het hardlopen kwijtraakte. ‘Het was een lijdensweg. Ik wilde zó graag een PR lopen, en doordat ik er zo mee bezig was, kwam ik niet in de flow. Bij elke kilometer was ik weer boos op mezelf dat ik niet hard genoeg ging, dat maakte de druk alleen maar groter.’

Ze had het niet per se verwacht, maar PROJECT26 heeft haar juist geleerd om weer met andere ogen naar het hardlopen (en zichzelf) te kijken. ‘In de voorbereiding van mijn eerste marathon lette ik vooral op het aantal kilometers en de tempo’s, nu is mijn schema gebaseerd op mijn hartslag. Daardoor zie ik tijdens een training vaak mijn tempo niet op mijn horloge.’ Gek genoeg geeft dat juist rust en maakt ze zich minder druk om haar prestaties, legt ze uit. ‘Maar als ik dan zie dat ik nu met een lagere hartslag op een hoger tempo kan lopen dan een paar maanden geleden, dan geeft dat toch weer extra motivatie.’

PR door minder druk 

De positieve ontwikkeling van de afgelopen maanden voelt Antje dus zowel fysiek als mentaal - en soms komt alles bij elkaar voor een perfecte dag, zoals tijdens de halve marathon in Schoorl. ‘Ik had met mezelf afgesproken dat ik géén tijdsdruk wilde voelen, alleen maar genieten. Ik moest even de knop omleggen, maar het werkte. De hele week was ik al heel relaxt en voor het eerst heb ik de nacht voor de wedstrijd héél goed geslapen.’ Met frisse benen én een grote glimlach liep Antje die zondag een flinke PR. ‘Laat dit een reminder zijn dat we niet te streng moeten zijn voor onszelf. Met al die druk saboteren we onze trainingen én de wedstrijd.’

Natuurlijk hoopt ze dat ze dezelfde mindset kan vasthouden tot de Enschede Marathon over een kleine twee maanden, al beginnen de zenuwen nu langzaam wel te komen. ‘Het is een groot doel, daarom mag het ook spannend zijn, maar vergeleken met de vorige marathon voel ik me veel meer in balans. Toen kon ik enorm in de stress schieten omdat ik bijvoorbeeld een wijntje had gedronken of 's avonds nog plannen had. Vervolgens kon ik door die stress niet slapen, wat voor mijn duurloop de volgende dag nog veel erger was dan dat wijntje was geweest.’ Ook nu maakt ze nog wat opofferingen (‘Vergeleken met wat ik normaal allemaal doe, maak ik nu bewust minder sociale plannen zodat ik meer tijd heb voor rust en herstel.’), maar dat vindt Antje niet erg. ‘Ik weet waar ik het voor doe. Trainen voor een marathon is hard werken, maar het is het allemaal waard als ik me straks fris en sterk voel bij de race. Dat gevoel is onbeschrijfelijk.’

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?