40 signalen dat je te veel van hardlopen houdt

Of je nou het liefst rustig door een bos dribbelt of fanatiek traint voor een marathon: hardlopen is populairder dan ooit. Voor sommigen lijkt het zelfs een verslaving te zijn. Als je dit leest, is de kans aanwezig dat je tot die categorie behoort.

Maak je je weleens zorgen of je liefde voor het hardlopen te ver gaat? Wij zetten 40 signalen voor je op een rijtje. Als je veertig stuks wat overdreven vindt, besef dan dat wij ook volslagen obsessief met hardlopen bezig zijn.

Je blijft sporten ondanks een pijntje hier of daar 

Een pijntje hoort er volgens jou gewoon bij en is geen reden om je hardloopschoenen thuis te laten. Ook wanneer je lichaam duidelijk om rust vraagt, ga je toch trainen. Desnoods pas je je tempo aan om de training maar af te kunnen maken. 

Je ervaart aanhoudende vermoeidheid  

Ben je voortdurend moe? Zelfs tijdens rustmomenten? Als je lichaam onvoldoende tijd krijgt om te herstellen van je trainingen, kan vermoeidheid zich opstapelen. Je voelt je niet alleen tijdens het hardlopen uitgeput, maar merkt het ook in het dagelijks leven: opstaan wordt zwaarder, je concentratie neemt af en je hebt minder energie voor andere dingen. Deze signalen geven aan dat je lichaam meer rust nodig heeft. 

Je hebt een hoge rusthartslag 

Ook je hartslag kan een aanwijzing geven dat je lichaam onder druk staat. Merk je dat je rusthartslag ‘s nachts opvallend hoog is? De reden hiervoor is dat jouw lichaam in een ‘fight or flight’-modus staat. Je lichaam maakt hierdoor continu stresshormonen zoals adrenaline aan. Deze hormonen zorgen ervoor dat je hart sneller gaat kloppen, zelfs op momenten als je denkt dat je aan het rusten bent.  

Je ervaart stijve spieren en pijn 

Het ervaren van spierpijn na een zware training is normaal. Wat niet normaal is, is het voelen van voortdurende pijn door je lichaam. Dit kan een teken zijn dat je te weinig herstelt. Alleen je negeert de pijn en trekt toch je hardloopschoenen aan, omdat je niet wilt dat een training verloren gaat. Pijn wordt iets waar je doorheen loopt, in plaats van een signaal waar je naar luistert. 

Je immuunsysteem is effe wat minder 

Je lichaam heeft herstel nodig, en dat geldt ook voor je immuunsysteem. Train je structureel te veel en geef je jezelf onvoldoende rust, dan kan je weerstand tijdelijk afnemen. Ben je ineens vaker verkouden of ziek dan normaal? Dan is het tijd om je hardloopschoenen even te laten staan en je lichaam de kans te geven om bij te tanken. 

Je hebt geen motivatie 

Hardlopen voelt steeds vaker als een verplichting in plaats van plezier. Je moet jezelf steeds vaker overtuigen om je schoenen aan te trekken. Toch blijf je gaan, omdat je het gevoel hebt dat je móét trainen, ook als de motivatie ontbreekt. 

Je bent sneller prikkelbaar zonder hardlopen 

Dat gevoel van ‘moeten’ kan ook invloed hebben op je humeur. Ben je sneller geïrriteerd dan normaal wanneer er bijvoorbeeld een training niet doorgaat? Een gemiste run kan dan ineens voelen als een veel groter probleem dan hij eigenlijk is. Als je merkt dat je humeur sterk wordt beïnvloed door wel of niet kunnen hardlopen, kan dat een signaal zijn dat de sport steeds meer grip op je leven krijgt. 

Je spierkracht neemt merkbaar af 

Ondanks dat je veel blijft trainen, merk je dat je minder kracht hebt dan voorheen. Krachttraining of zelfs dagelijks bewegingen zoals traplopen voelen zwaarder en je benen voelen sneller vermoeid. Dit kan een teken zijn dat je trainingsbelasting te hoog is en dat je lichaam onvoldoende tijd krijgt om te herstellen. 

Je gebruikt pijnstillers om toch je training of wedstrijd te kunnen doen

Een pijntje hoeft je niet van je training af te houden, toch? Je neemt een pijnstiller en gaat gewoon van start. Maar pijn is er niet voor niets: het is een signaal van je lichaam dat er iets aan de hand is. Onderzoek laat zien dat je door pijn te onderdrukken, loop je het risico een blessure te verergeren. Je training afmaken voelt misschien als een overwinning, maar naar je lichaam luisteren is uiteindelijk de echte winst.  

Rustdagen worden psychologisch moeilijk  

Een dag niet hardlopen voelt voor jou allesbehalve ontspannen. Je gedachten blijven hangen bij de training die je vandaag gaat missen en je vraagt je steeds af of je toch niet even een rondje moet maken. Zelfs als je lichaam rust nodig heeft, voelt stilzitten eerder als tijdverlies dan als herstel. 

Je voelt je schuldig wanneer je niet hebt gelopen 

Een rustdag voelt voor jou niet als iets wat je lichaam nodig heeft, maar als iets waarvoor je je moet verantwoorden. Ook als je een goede reden hebt om niet te gaan, blijft het gevoel knagen dat je eigenlijk had moeten lopen. Je vindt het lastig om jezelf toestemming te geven om simpelweg een dag niet te trainen.  

Je humeur wordt sterk bepaald door hoeveel je hebt gelopen 

Een goede run kan je dag maken, terwijl een gemiste training of tegenvallende afstand meteen voor een slecht humeur zorgt. Je voelt je trots, ontspannen of juist opgewekt na een geslaagde training, maar wordt chagrijnig of onrustig als je minder kilometers hebt gemaakt dan gepland. Als je stemming steeds afhankelijker wordt van je hardloopprestaties, kan dat een teken zijn dat hardlopen te veel invloed op je leven heeft. 

Je bent bang om conditie of fitheid te verliezen als je een paar dagen niet loopt

Een paar dagen niet lopen? In jouw hoofd staat je conditie na 48 uur rust al met één been aan de kant. Je bent bang dat al die opgebouwde kilometers ineens verdwijnen en voelt daarom de neiging om toch je hardloopschoenen aan te trekken. Alsof je conditie bij iedere rustdag langzaam uit je lichaam loopt. 

Je voelt je ongemakkelijk wanneer iemand suggereert dat je misschien te veel loopt

“Je loopt wel héél veel, hè?" Zodra iemand die opmerking maakt, schiet je gelijk in de verdediging. Want zoveel is het toch niet? Je voelt je prima en hardlopen is nu eenmaal je hobby. Toch kan het ongemak dat zo’n opmerking oproept een signaal zijn om jezelf eens af te vragen: waarom raakt het me eigenlijk zo? 

Je gaat door met hardlopen ondanks dat je merkt dat het mentaal of emotioneel meer kost dan het oplevert 

Hardlopen zou je normaal gesproken een goed gevoel en energie moeten geven. Maar wat als iedere training vooral stress, schuldgevoel of frustratie oplevert? Als je toch je schoenen aantrekt terwijl je merkt dat het je mentaal eerder uitput dan goeddoet, kan dat een teken zijn dat je liefde voor hardlopen te ver gaat.  

Je voelt dat je minder controle hebt over je loopgedrag dan je zou willen

Je neemt je voor om vandaag een rustdag te houden, maar voor je het weet trek je toch je hardloopschoenen aan. Een training overslaan voelt moeilijker dan er tóch voor gaan, zelfs als je al eigenlijk weet dat rust beter voor je zou zijn. Dit kan een signaal zijn dat niet jij, maar je hardloopschema steeds meer controle overneemt.  

Je raakt van slag wanneer omstandigheden je training onmogelijk maken

Een verzwikte enkel, een flinke regenbui of een onverwachte belangrijke afspraak: soms zit hardlopen er gewoon even niet in. Maar als je daar niet alleen van baalt, maar er ook gestrest, chagrijnig en onrustig van wordt, kan het een teken zijn dat je training te veel grip op je heeft gekregen. Een rustdag hoort tenslotte geen ramp te zijn. 

Je eigenwaarde begint samen te hangen met je tempo, afstand of prestaties

Een snelle tijd voelt als een overwinning, maar een tegenvallende training kan ineens voelen als een persoonlijke mislukking. Je bent niet meer alleen trots op wat je lichaam kan, maar gaat je eigenwaarde afmeten aan je tempo’s, PR’s en kilometers. Hierdoor kan een slechte training je zelfvertrouwen flink beïnvloeden. 

Je identiteit begint grotendeels te draaien om het feit dat je een hardloper bent

Hardlopen is niet meer alleen een sport die je leuk vindt; het is onderdeel geworden van wie je bent. Je stelt jezelf aan anderen voor als ‘de hardloper’ en voelt je misschien zelfs een beetje verloren wanneer je een tijdje niet kunt lopen. Je kilometers, wedstrijden en prestaties bepalen steeds meer hoe je naar jezelf kijkt. 

Je gebruikt hardlopen als manier om jezelf te straffen voor eten, rusten of andere keuzes

Een extra rondje lopen omdat je uitgebreid hebt gegeten, of tóch gaan hardlopen, omdat je gisteren een rustdag nam. Als hardlopen steeds meer voelt als een manier om iets te ‘compenseren’ of jezelf te straffen, kan dat een signaal zijn dat je relatie met de sport verandert. Hardlopen hoort je energie te geven, niet een middel om iets goed te maken.  

Meer trainen betekent niet automatisch betere prestaties

Het is verleidelijk om te denken dat meer kilometers vanzelf tot betere prestaties leiden. ‘Je lichaam wordt niet sterker tijdens het hardlopen, maar juist tijdens het herstel daarna’, zegt Runner's World-collega Jenny Hadfield. Geef jezelf structureel te weinig rust, dan kan extra trainen eerder leiden tot vermoeidheid, blessures en teruglopende prestaties dan tot een nieuw persoonlijk record.  

Je loopt een extra training, omdat je vindt dat je 'nog niet genoeg' hebt gedaan 

Je trainingsschema zegt misschien dat je genoeg hebt gedaan, maar in je hoofd voelt het anders. Een paar extra kilometers kunnen er dan ineens voor zorgen dat je week weer ‘goed’ voelt. Je loopt niet omdat je er zin in hebt, maar omdat je het gevoel hebt dat je anders tekortschiet.  

Je past je trainingsschema niet aan wanneer je lichaam onvoldoende hersteld is 

Vermoeidheid, een pijntje of zware benen? Je loopt gewoon volgens plan. Ook als je lichaam rust vraagt, voelt een training overslaan als geen optie. Je schema bepaalt wat je doet, niet hoe je je voelt. 

Slecht weer is voor jou geen reden om een training over te slaan (zelfs als de omstandigheden een tikkie riskant zijn)

Een beetje regen? Daar loop je wel doorheen. Een flinke kou of stevige wind? Gewoon een extra laagje aan. En zelfs wanneer het eigenlijk te warm is om verantwoord te trainen, staat je hardloopschema op nummer één. Je wilt je training koste wat het kost afmaken, ook als de omstandigheden eigenlijk om een rustdag vragen. 

Je verschuift afspraken, werk of studie om een training niet te hoeven missen

Een afspraak kan best een uurtje opschuiven, toch? En die deadline haal je vanavond ook wel. Als je trainingsschema steeds vaker bepaalt wanneer je werkt of studeert, krijgt hardlopen wel héél veel invloed op je dagelijks leven. Zeker als andere belangrijke verplichtingen moeten wijken voor die ene training. 

Je loopt puur om een bepaald aantal kilometers op je horloge te halen

Je training is pas geslaagd als het getal op je horloge klopt. Loop je 9,8 kilometer in plaats van 10, dan voelt het alsof je training niet af is. En dus loop je dat extra rondje, ook als je lichaam eigenlijk al genoeg heeft gehad. Het getal op je horloge bepaalt hoe tevreden je bent met je training. 

Je compenseert een gemiste training door de volgende keer extra lang te lopen 

Een training overslaan voelt voor jou niet als een normale rustdag, maar iets wat je moet inhalen. Dus trek je de volgende keer nét wat langer door of voer je het tempo op om de gemiste kilometers alsnog af te vinken. Daarmee geef je je lichaam geen kans om te herstellen, terwijl je steeds meer druk op jezelf legt om geen training ‘te verliezen’. 

Je raakt geïrriteerd of boos wanneer iemand je training probeert te verstoren

Een onverwachte afspraak, een wijziging in je planning of iemand die vraagt of je een training kunt overslaan: het kan ineens behoorlijk op je zenuwen werken. Als je humeur sterk omslaat zodra iemand aan je hardloopschema komt, kan dat een teken zijn dat hardlopen meer grip op je krijgt dan je lief is. 

Je lichaam vraagt om rust, maar je trainingsschema krijgt altijd voorrang 

Zware benen of vermoeidheid: je lichaam geeft duidelijk aan dat het tijd is om gas terug te nemen. Toch staat er een training in je schema en dus ga je. Want een training overslaan voelt voor jou erger dan luisteren naar de signalen van je lichaam. Maar juist herstel is onderdeel van trainen. Soms is de beste training die je kunt doen, er eentje niét doen. 

Je verbergt of liegt over hoeveel je traint

‘Het was maar een klein rondje.’ Herkenbaar? Als je je kilometers kleiner maken dan ze zijn of een extra training liever niet noemt, is dat een teken om even op te letten. Zeker als je het gevoel hebt dat je je loopgedrag moet verbergen voor anderen. 

Je sociale en dagelijkse leven lijden eronder 

Een training plannen is één ding, maar wat als je bijna je hele agenda eromheen gebouwd? Verjaardagen, etentjes, en afspraken moeten wijken voor je lange duurloop of vroege training. Voor je het weet, bepaal je niet meer wanneer je kunt hardlopen op basis van je leven, maar plan je je leven om het hardlopen heen. 

Je zegt regelmatig afspraken met vrienden af, omdat je moet trainen 

Een training overslaan voelt voor jou soms lastiger dan een afspraak afzeggen. Een etentje, drankje of avondje met vrienden moet dan wijken voor die geplande kilometers. Als het te vaak gebeurt, kan het een teken zijn dat hardlopen te veel ruimte inneemt. 

Je zoekt op vakantie eerst uit waar je kunt hardlopen en pas daarna wat je daadwerkelijk wilt bezoeken 

Ook op vakantie laat je je hardlooproutine niet zomaar los. Voor je überhaupt hebt gekeken welke bezienswaardigheden je wilt zien op vakantie, heb je je trainingsrondjes al uitgestippeld. Een vakantie is natuurlijk hét moment om nieuwe plekken te ontdekken, maar als je bestemming vooral wordt bepaald door hoeveel kilometers je er kunt maken, kan het zijn dat je te veel van hardlopen houdt. 

Je checkt tijdens sociale gelegenheden voortdurend je horloge, planning of weersvoorspelling voor je volgende run

Zelfs als je niet aan het lopen bent, kan je hoofd er nog volop mee bezig zijn. Terwijl iedereen gezellig aan tafel zit, ben jij stiekem al bezig met morgen. Hoe laat gaat de wekker? Is het droog? Haal je je geplande kilometers nog? Als je hoofd meer bij de volgende run is dan bij het gesprek aan tafel, is het misschien een signaal dat hardlopen te veel invloed in je leven heeft. 

Mensen om je heen maken zich zorgen over je hoeveelheid training 

Je familie, vrienden of partner beginnen zich af te vragen of je niet wat veel loopt. Jij ziet het probleem niet zo. Je voelt je immers goed en hardlopen is gewoon belangrijk voor je. Maar als steeds meer mensen hetzelfde opmerken, is het misschien de moeite waard om jezelf af te vragen waarom je hun zorgen zo makkelijk wegwuift. 

Je gebruikt pauzes, lunchtijd of werktijd om te trainen

Een rondje tijdens de lunch kan natuurlijk heerlijk zijn, maar als iedere vrije minuut verandert in een trainingsmoment, wordt het een ander verhaal. Je schuift afspraken, maaltijden of werk aan de kant om tóch je kilometers te maken. Zelfs een drukke werkdag is geen excuus om je training over te slaan. 

Je mist belangrijke momenten, omdat een training voor jou belangrijker voelt 

Een verjaardag, etentje of feestje overslaan voor die ene training? Eén keer kan gebeuren, maar als je steeds vaker kiest voor je kilometers boven mensen om je heen, is dat een teken om even op de rem te trappen. Een training kun je altijd nog inhalen, een belangrijk moment met iemand soms niet. 

Je neemt je hardloopschoenen mee naar een gelegenheid 'voor de zekerheid' 

Je gaat naar een bruiloft, maar je tas is voorbereid op een halve marathon. Want stel je voor dat je tóch ergens een gaatje vindt voor een rondje. Als je hardloopschoenen inmiddels standaard meegaan naar gelegenheden waar je absoluut niet van plan was om te lopen, is dat een teken dat je liefde voor hardlopen iets te veel ruimte inneemt. 

Je voelt je meer verantwoordelijk tegenover je trainingsschema dan tegenover de mensen om je heen

Een training overslaan voelt voor jou bijna als een afspraak die je niet kúnt maken. Zelfs als vrienden of familie op je rekenen, blijf je met die training in je hoofd. Je schema voelt simpelweg als iets waar je je aan móét houden, wat er ook gebeurt. 

Je weet eigenlijk dat je te veel loopt, maar voelt dat je niet kunt stoppen

Ergens weet je dat je lichaam en hoofd wel wat rust kunnen gebruiken. Toch trek je weer je hardloopschoenen aan. Een training overslaan voelt moeilijker dan doorgaan, zelfs als je weet dat wat extra rust misschien precies is wat je nodig hebt. 

Wat kun je doen als dit bij jou het geval is? 

Herken je jezelf in meerdere van deze signalen? Geen paniek: een paar fanatieke hardloopmomenten betekent niet meteen dat er iets mis is. Maar als je merkt dat hardlopen steeds vaker ten koste gaat van je lichaam, humeur, rust of sociale leven, is het wél tijd om gas terug te nemen.  

Luister goed naar je lichaam en plan bewust rustdagen in. En soms is de beste training die je kunt doen, er eentje niet doen. Hardlopen draait tenslotte niet om zoveel kilometers, maar om plezier. 

Volg je Runner's World al op Instagram, TikTok, Strava en Facebook?