Jeffrey Duyvestein loopt op 30 april 105 kilometer - Als eerbetoon aan zijn doodgeboren kindje

Van Schoorl naar Maassluis in een ruk om geld in te zamelen voor stichting Make a Memory.

© Vincent Riemersma

Jeffrey Duyvestein.jpg

Iets meer dan een half jaar geleden omcirkelde Jeffrey Duyvestein (35) zondag 30 april in zijn agenda. Dat is de dag van het grote avontuur waarvoor hij hard traint. Hij gaat dan 105 kilometer hardlopen. Hij vindt het onwaarschijnlijk ver voor iemand die nooit verder heeft gelopen dan een marathon. Deze specifieke datum en afstand zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden door een hartverscheurende gebeurtenis in zijn leven.

Jeffrey loopt voor zijn overleden zoontje Glenn

‘In 2016 was Jaden, onze eerste zoon, vier jaar oud. Mijn vrouw was in dat jaar zwanger van ons tweede kind. Daar waren we heel blij mee, voor ons gevoel zou ons gezin compleet worden. Helaas verliep haar tweede zwangerschap net zo lastig als tijdens de eerste keer. Ze was heel erg misselijk en moest veel overgeven. Het was een paar keer zo erg dat ze in het ziekenhuis opgenomen moest worden met uitdrogingsverschijnselen. Ondanks de zware omstandigheden van de zwangerschap waren we dolgelukkig dat ons tweede kindje op komst was.’

Op 30 april braken de vliezen, het gelukkige echtpaar was blij dat na een moeilijke zwangerschap van 38 weken de bevalling eindelijk zou beginnen. De verloskundige werd gebeld en korte tijd later arriveerde zij bij hen thuis in Maassluis. ‘Bij de controles kon de verloskundige de hartslag van ons kindje niet vinden. Dat was geen reden tot paniek, we gingen wel met spoed naar het ziekenhuis. Na een uitgebreide echo kregen we te horen dat ons kindje niet meer in leven was. Op dat moment stortte onze wereld volledig in.’ De dag erna, op 1 mei, werd hun zoon Glenn geboren. Een traumatische ervaring voor het jonge gezin. In plaats van beschuit met muisjes uitdelen moesten ze op stel en sprong een uitvaart regelen. ‘Het is nauwelijks te bevatten in wat voor onwerkelijke situatie we terecht kwamen. Na de geboorte van ons eerste kind was ik ontzettend trots op mijn vrouw. Ze had zo’n moeilijke zwangerschap achter de rug en schonk ons een prachtig kind. Bij de geboorte van Glenn was ik net zo trots op haar. Misschien nog wel trotser dan de eerste keer. Alleen stonden we dit keer met lege handen. Hoe dat voelt is met geen pen te beschrijven.’

Jeffrey en zijn vrouw werden in de uren na de bevalling door een arts geattendeerd op Make a Memory, een landelijke stichting. Voor Make a Memory werken 120 professionele fotografen op vrijwillige basis. Zij fotograferen ernstig zieke en overleden kinderen, op verzoek van ouders en na bemiddeling van zorgprofessionals. Deze kinderen zijn in de leeftijd van 23 weken zwangerschap tot en met zeventien jaar. ‘Het voelde voor ons meteen goed om hier gebruik van te maken. Het ziekenhuis regelde het contact met Make a Memory en binnen twee uur was er een fotograaf aanwezig. We hadden een eigen kamer waar we in alle rust de tijd kregen om mooie foto’s van Glenn en onszelf te maken. Het gebeurde op zo’n respectvolle wijze dat dat ons op dat moment al de nodige troost gaf. Tot op de dag van vandaag zijn de foto’s voor ons van onschatbare waarde.’

Dit fragment komt uit Runner's World 3 - 2o23 waarin we een uitgebreid interview deelden met Jeffrey.

Wil je Jeffrey en zijn missie steunen?

Wij kunnen ons maar al te goed voorstellen dat je iets voor Jeffrey zou willen betekenen. Dát kan.

Wij wensen Jeffrey geweldig goede benen die dag en zullen aan hem en zijn Glenn denken. Go Jeffrey!

Video