Zo voelt het om 105 kilometer te lopen

'Nu voel ik me een ouwe vent', vertelt Jeffrey Duyvestein. 'Ik heb nog nooit zo veel van mijn lichaam gevraagd.' De 35-jarige liep van Schoorl naar Maassluis als eerbetoon aan zijn overleden zoontje en om geld op te halen voor Make a Memory. De steun van talloze bekenden en onbekenden heeft hem geraakt. 'Dan zie je echt dat hardlopen verbindt.' We blikken met hem terug op een bijzondere dag.

Jeffrey nam zich voor om op 30 april 105 kilometer te gaan hardlopen: een een plan dat onlosmakelijk verbonden is met een tragische gebeurtenis in zijn leven. Op 30 april 2016 hoorde hij dat zijn zoon Glenn na 38 weken zwangerschap niet meer leefde. De 105 kilometer verwijst naar Glenns geboortedag, 1 mei. Met deze prestatie zamelt hij donaties in voor Make a Memory, een stichting die ernstig zieke en overleden kinderen fotografeert.

Magische momenten

Om 4 uur ’s ochtends ging Jeffrey van start in Schoorl, richting het zuiden. 'Toen ik door Castricum liep was het mistig en een graad of 2. De zon kwam op, je hoorde alleen de vogeltjes fluiten. Het was magisch. De dorpen in Noord-Holland vond ik ook zo prachtig.'

Hij loopt geen enkele kilometer alleen. Bij Overveen haken er lopers van zijn loopgroep uit Amsterdam aan. 'Sommigen liepen een hele marathon mee. Er was zelfs iemand die me ruim 65 kilometer lang vergezelde. Hardlopers die ik een keer bij wedstrijden heb ontmoet of van vroeger ken, kwamen de hele dag helpen.' Zo zijn er lopers die hem de hele rit volgen met de auto en om de beurt een stuk hardlopend voor hun rekening nemen. 'Het is zo bijzonder dat zij dat voor je doen, dat heeft me enorm geraakt.'

Steun van onbekenden

Ook onbekenden steunen Jeffrey onderweg. 'Er liepen mensen met me mee die ik nog nooit had ontmoet. Zo werd ik bij Velsen opgewacht door lezers van Runner’s World die mijn verhaal kenden uit het magazine. En toen mijn ingewanden opspeelden mocht ik gelukkig bij een familie die langs de kant stond naar de wc.'

Bij de finish in zijn woonplaats Maassluis staat de hele atletiekbaan vol. 'Er was daarvoor een ladies run van de atletiekvereniging geweest. Alle deelnemers hebben op me gewacht om me binnen te halen. Dat maakte mijn finish extra speciaal.'

Hoe houd je dit vol?

Jeffrey was bijna tien uur onderweg. Hoe houd je dat vol? 'Het was heel intens. Mijn gedachten gingen telkens van positief naar negatief en terug. Ik wilde hardlopend over de finish komen, maar ik had onder veel koelere omstandigheden getraind en tot 'maar' 80 kilometer. Dit was een heel stuk verder. Bovendien was het warm en zonnig. Toen ik bij een kilometer of 70 in Leiden bloed in mijn urine zag, moest ik even schakelen. Je wil niet bij de finish op een brancard afgevoerd worden.' Jeffrey ging stukjes wandelen en flink water bijtanken. Dit bleek een goede strategie te zijn. 'Het is me gelukt om het vocht weer aan te vullen.'

'Ik heb een heel strak tempo kunnen aanhouden, dat is geweldig. Als ik het zwaar kreeg, focuste ik me op mijn ademhaling en deed ik ademhalingsoefeningen. Vanaf 80 kilometer werkte eigenlijk niets meer en werd het hartstikke zwaar, ook al weet je waar je het voor doet. Alles in je lichaam zegt: 'stop er nou mee!' Toen ik in bekend gebied kwam en wist dat de finish naderde, ging het wel weer.'

Beurse voeten

Eigenlijk klinkt Jeffrey verrassend fit, ondanks dat hij de nacht voor en de nacht na zijn indrukwekkende prestatie amper geslapen heeft. Hij is bezig met herstellen en zijn supporters bedanken. 'Ik heb zo veel berichten gekregen, ik heb nog niet eens iedereen beantwoord.' Hij is moe en heeft spierpijn als nooit tevoren. Ook zijn voeten hebben het zwaar te verduren gekregen. 'Na al die klappen op het asfalt is de onderkant van mijn voeten beurs en dik. Vooral de bal van mijn voeten kan ik niet belasten. Oh, en als domme hardloper had ik me niet ingesmeerd met zonnebrandcrème, dus ik ben verbrand.'

Nieuwe dimensie

Hardlopen heeft voor Jeffrey een andere dimensie gekregen. 'Normaal ben ik best competitief en ga ik voor een goede tijd, maar daar ging het nu niet om. Op mijn weg naar deze dag heb ik heel veel mooie mensen ontmoet die soortgelijke dingen hebben meegemaakt. Je merkt dat je elkaar meteen begrijpt. Het was bijzonder om mee te maken dat je zo veel mensen op de been kunt krijgen, dan zie je echt dat hardlopen verbindt.'

In Runner's World 3 - 2023 staat een uitgebreid interview met Jeffrey. Wil je hem en stichting Make a Memory steunen? Geef een donatie via de actiepagina van Jeffrey.