Sterker door tegenslag: Bart van Nunen over zijn blessure en persoonlijke groei

Afgelopen zondag was het zo ver: Bart van Nunen maakte zijn comeback van zijn blessure op de 10 kilometer tijdens de Leiden Marathon. En dat is precies 17 maanden en 2 dagen na zijn laatste wedstrijd. Runner's World sprak hem over zijn langer dan verwachtte blessuretijd, hoe hij zich mentaal staande wist te houden en over zijn toekomstplannen.

Twee dagen voor de wedstrijd vertelde van Nunen aan Runner's World dat hij geen wonderen verwachtte. 'Ik wil vooral lekker racen en genieten. De eerste keer na 17 maanden is ook best lang'. Afgelopen zondag liep hij eindelijk zijn eerste wedstrijd en veroverde de vijfde plek met een tijd van 30:49. 'Het is even wennen, maar ik ben vooral blij dat ik weer wedstrijden kan lopen.'

Bart van Nunen ging als een speer

Totdat de 27-jarige toploper geblesseerd raakte, verliep zijn hardloopcarrière in een stijgende lijn. Zo veroverde hij de 10de plek tijdens de Berlijn Marathon en werd hij meervoudig Nederlands kampioen op de halve marathon. In aanloop naar de Olympische Spelen ging hij dan ook als een speer. 'Ik had mentaal en fysiek alles perfect, dus ik wilde lekker gaan doorpakken de komende jaren. Maar dat liep heel anders,' zegt van Nunen.

Van Nunen kreeg in april 2021 voor het eerst last van zijn hiel tijdens een halve marathon in Japan ter voorbereiding op de Olympische Spelen, maar daarna leek het goed te gaan. Tot eind 2021. 'Ik liep half december mijn laatste wedstrijd en toen was het gelijk raak,' zegt van Nunen. Hij bleek Haglundse Exostose te hebben: een botuitsteeksel aan de achterzijde van het hielbeen.

Operatie 1: het weghalen van het botuitsteeksel

Haglundse Exostose komt vaker voor onder atleten, maar niet iedereen laat zich hiervoor opereren. Ondanks dat het leek alsof er geen ernstige schade was ontstaan, had van Nunen terugkerend veel last en koos voor een operatie. Dat bleek achteraf een hele goede zet. 'Tijdens het opereren werd namelijk duidelijk dat er toch een klein scheurtje in de achillespees zat.' In maart 2022 werd van Nunen hiervoor geopereerd en mocht hij gelijk weer gaan opbouwen. En dat ging best redelijk. 'Ik bleef wel iets voelen, maar het leek alsof dat binnen de grenzen viel,' zegt van Nunen.

Alles leek goed te gaan, maar tijdens een trainingskamp in Duitsland kreeg hij opnieuw een tegenslag. 'Ik ging fietsen om mijn conditie op peil te houden, maar ben de eerste dag onderuit gegaan met de racefiets,' zegt van Nunen. Eenmaal aangekomen bij de dokter in Duitsland, bleek hij een breukje in zijn elleboog te hebben. Hiervoor moest hij in het gips. Hoewel de pols ook slecht aanvoelde, gaf de plaatselijk doktor aan dat daar niks zat. Eenmaal thuis bleek daar toch een breukje te zitten en moest zijn pols zes weken later alsnog in het gips.

Opnieuw last en pijn

In de zomer ging hij nog op hoogtestage in Sankt Moritz, maar tijdens de eerste training na thuiskomst, was het opnieuw raak. 'Vanaf dat punt wist ik dat er iets goed mis was,' zegt van Nunen. Bij een operatie ontstaan littekenweefsel wat in de toekomst voor problemen kan zorgen, maar op de foto's na de operatie zag alles er goed uit. De topatleet vroeg zich af of hij zich niet aanstelde en heeft nog een paar maanden alternatieve trainingen geprobeerd. Maar het ging alleen maar slechter. Op het moment dat zelfs een uur rustig fietsen voor klachten zorgden, was de maat vol. Hij koos opnieuw voor een operatie, maar dit keer om het littekenweefsel van de eerdere operatie te verwijderen.

Operatie 2: het weghalen van littekenweefsel

Eind oktober 2022 werd hij voor de tweede keer geopereerd. 'Er stond drie kwartier voor om het littekenweefsel weg te halen, maar ik heb uiteindelijk twee uur op de operatietafel gelegen. Er bleek namelijk super veel littekenweefsel te zitten, dus het was heel logisch dat ik zo belemmerd was,' zegt van Nunen. Het heeft nog lang geduurd voordat de zwelling weg was, maar het gaat nu goed. 'Er zit nog steeds wat vocht, maar ik kan er wel vol mee trainen.'

Tijdens de eerste operatie was hij best positief. 'Ik wist wanneer ik ongeveer zou terugkomen, dus ik ging lekker hard werken aan mijn conditie en deed ondertussen ook dingen die ik normaal niet zou doen.' De toploper studeert wiskunde en heeft voor de verandering een keer meegedaan aan studentenactiviteiten.

Omgaan met tegenslagen

Richting de tweede operatie begon het zwaar te worden. 'Ik vroeg me af hoe ik kan terugkomen op mijn oude niveau, als dit mijn nieuwe normaal zou zijn,' zegt van Nunen. Op een gegeven moment vroeg hij zich zelfs af wat hij zou doen als hij hardlopen zou moeten opgeven. Dit was voor de toploper een belangrijk punt in zijn leven.

'Ik heb op een gegeven moment een leven zonder lopen leren accepteren. En dat voelt heel stom, omdat het voor mijn gevoel niet af is. Ik wil lang doorgaan en wil dolgraag nog een keer naar de Spelen, maar als je een leven zonder hardlopen kunt accepteren, haalt dat wel een bepaalde druk ervan af,' zegt van Nunen. Hij geeft aan dat hij door alle tegenslagen een stuk rustiger en stabieler is geworden op mentaal vlak. 'En dat is misschien juist wat ik nodig heb om die laatste stapjes te zetten.'

Toekomstplannen

De atleet heeft nog een 10.000 meter en een halve marathon op de planning staan, maar wil in de herfst ook een marathon lopen. 'In principe ga ik de marathon in Berlijn lopen, maar als dat te vroeg komt, pakken we een latere.' Hij benadrukt dat je een marathon alleen moet doen als je er zowel fysiek als mentaal klaar voor bent. 'Mentaal ben ik er 100 procent ready voor, alleen moet dat straks ook nog fysiek zo zijn.'

Van Nunen is ervan overtuigd dat hij op zijn oude niveau gaat terugkomen. 'De tijd zal het leren, maar ik voel me fysiek heel anders dan na de eerste operatie. Ik ben er nog niet helemaal 100 procent, maar ik merk wel dat het steeds beter wordt.' De atleet verwacht dat als hij terugkomt, hij sowieso sterker terugkomt.