Wij liepen de Mas Montagne Trail in Amerongen

Dit weekend deden wij mee aan de Mas Montagne Trail in Amerongen. Aan de voet van de Amerongse Berg kon je starten voor één, twee of drie rondes van ongeveer 8 kilometer. Collega Ramiro en ik (zei de gek) strikten de schoenen voor drie rondes.

Mas Montagne Trail

Georganiseerd door Trail-running.eu, werden we verwelkomd bij de inschrijftent die tevens dienst deed als winkeltje, start-finish en verzorgingspost. Met het startnummer en de speldjes terug naar de auto de laatste voorbereidingen treffen. Onze hydration vests nog even controleren, checken of de gelletjes in het juiste vakje zitten, of de autosleutel wel netjes achter het ritsje zit en nog even twijfelen of de buff om de pols of toch om de nek gaat.

Naar de start? Ja naar de start. Oh... er is geen start. Althans, die is er wel, maar het maakt niet uit wanneer je daar verschijnt. Het event duurt de hele dag en starten kun je doen tussen 09.30 en 15.00 uur. En met 350 deelnemers zorgt dit meteen voor een lekkere spreiding en op 90% van de route voor een gevoel van 'in je eentje in de natuur zijn'. Heerlijk. Een beetje verscholen in het bos, vinden we het tentje waar je kunt starten. We laten ons startnummer beplakken met een gekleurd stickertje dat correspondeert met de kleur van de lus, en zeggen we gewoon zelf 'pang'.

Lees ook: zo versla je twijfel voor de start.

Drie lussen over de heuvelrug

We volgen de zeer netjes opgehangen bordjes en lintjes. Steeds een om aan te geven dat er wat gaat gebeuren, eentje in de bocht en eentje na de bocht om aan te geven dat je op het juiste pad bent. Top!

De al warme ochtendzon schijnt ons op de met pet beschermde bovenkamer en al na een paar honderd meter is te merken dat er hier echt geen meter vlak is. Sterker nog, de eerste lus levert na een kleine 8 km toch 5 goed geregistreerde klimmetjes waarvan er zeker drie de kuiten serieus kennis laten maken met het heuvelachtige terrein.

De tweede lus mag dan de minste hoogtemeters hebben; je begint deze met een pittige klim die je meteen tot bovenop de Utrechtse Heuvelrug brengt. Daarna is het afdalen over heerlijk slingerende paadjes, afgewisseld met bredere boslanen om dan vlak voor het einde een klim voor de kiezen te krijgen waar haast iedereen tot wandelen wordt gedwongen. Een kaarsrechte weg loopt stijgend voor je uit tot je 'De Eenzame Eik' bereikt. Naar adem happend en elkaar aanmoedigend overwint ook iedereen deze bult.

Lees ook: Essentiële producten voor trail runners.

Nu begint het echt

Zelf moest ik naar het afzwemmen van mijn zoontje en bij Ramiro was - sorry maat - het beste er wel af. Maar toch zeiden we tegen elkaar 'nu begint het echt'. En laten we wel wezen: een beetje afzien en trots op jezelf zijn omdat je echt iets overwonnen hebt, is het heerlijkste gevoel dat er is. Vooral na afloop, toch?!

De derde lus is - hoe kan het ook anders - de langste met de meeste hoogtemeters. De afwisseling van de route is ook hier weer heerlijk. Brede paden die overgaan in kronkelige stukken waar normaal gesproken alleen de herten lopen, afgewisseld door klimmetjes met geulen waar regenwater door stroomt (als het regent) en afdalingen waar de bovenbenen het na al die kilometers flink te verduren krijgen. Maar potverdikkeme wat is het hier prachtig en wat was het fijn georganiseerd!

Met twee horloges maten we respectievelijk 23,5 km met 318 hoogtemeters (Polar) én 22,14 km met 492 hoogtemeters (Garmin). Ergens hier tussenin zal de waarheid liggen.

Tips voor jou:

• Neem een bekertje mee zodat je die zelfs kun vullen. (Omwille van de natuur zijn er geen papieren of plastic bekertjes. Top!)
• Controleer jezelf na afloop goed op teken
• De rondes zijn allemaal ongeveer 8km, dus je zou er goed voor kunnen kiezen om zonder hydration vest te lopen - alhoewel het natuurlijk wel lekker professioneel staat en het prettig is om je telefoon of gelletje mee te nemen.
• Je kunt bij de start goed parkeren. Je moet hiervoor bij het aanrijden gewoon het bospad in waar je denkt dat de weg ophoudt. Het kan, en mag!

Tips voor de organisatie:

• Ga zo door! Wat een lekker concept om met drie lussen steeds bij start-finish terug te komen en daar goed verzorgd te worden. (We hebben genoten van de winegums, de sinaasappeltjes, de bananen, zoute koekjes, drop en sportdrank)
• Hang misschien op plekken waar je het mtb-parcours kruist een bordje op met 'Pas op!' Wij hadden bijna een close encounter met een mede sporter die ook van het bos aan het genieten was.
• Maak alsjeblieft van de wintereditie op 16 december net zo'n heerlijke editie als deze in de zonovergoten bossen van Amerongen!

Alle events vind je op op de kalender van trail-running.eu.