Franne: ‘Hardlopen maakt mij een gelukkiger mens én een betere moeder’

Franne Anema bereikte na twee zware zwangerschappen haar persoonlijke dieptepunt. Haar liefde voor lopen heeft haar stap voor stap weer uit dat diepe dal gehaald en ruimte gemaakt voor heel veel dankbaarheid. 'Hardlopen zorgt ervoor dat ik weer kan functioneren, mijn lichaam en geest zijn weer in balans.' Vol enthousiasme deelt Franne haar verhaal met Runner's World.

Vroeg begonnen

Al sinds haar jeugd loopt Franne hard. Als meisje van drie stond ze huilend langs de kant van de atletiekbaan – ze wilde niet kijken hoe haar zus liep, ze wilde zelf lopen. Dat deed ze iets later, en goed ook. Jarenlang trainde ze hard en genoot ze van de sport, altijd met veel ambitie en honger naar meer. ‘Toen mijn trainer me vroeg wat ik wilde, zei ik heel duidelijk: olympisch kampioene worden! Nou, dat zat er niet in volgens hem, daarom moest ik een keuze maken. Als ik de top niet kan bereiken, dan houdt het voor mij op.’

Dieptepunt

‘Ik zat nog in de nasleep van een burnout toen ik zwanger raakte van mijn eerste kindje. We waren net verhuisd van Groningen naar Twente, waardoor mijn wereld heel klein voelde. En toen kwam ook nog de pandemie. Vlak na de eerste lockdown en een zware zwangerschap werd onze dochter geboren. Ik had veel last van bekkeninstabiliteit, bandenpijn noemen ze dat tegenwoordig. Het tweede kindje volgde al snel en ook de tweede zwangerschap was zwaar. Door pijn en ongemak kon ik al snel niet meer veel bewegen, waardoor ik ook mentaal achteruitging. De officiële diagnose: postpartum depressie.’

Rustig opbouwen

‘Van alle kanten kreeg ik het advies om antidepressiva te slikken om weer in balans te komen, maar dat wilde ik niet. Ik wilde het zelf oplossen. Fysiek en mentaal zat ik op het diepste punt van mijn leven toen iemand vroeg waar ik gelukkig van werd toen ik zelf nog een kind was. Hardlopen uiteraard! Omdat ik zo veel last had van bandenpijn, heb ik eerst alles laten checken door de bekkenbodemfysio, maar toen kon ik daadwerkelijk weer beginnen met hardlopen. Of nou ja, hardlopen... Ik begon met 15 seconden lopen en 15 seconden wandelen. 6 keer herhalen. Dit was het maximale wat mijn lichaam op dat moment aan kon. Maar die 15 seconden voelde mijn lichaam weer van mij. Alles viel op zijn plek. Er kwam lucht in mijn hoofd. Ik voelde me weer mezelf. Al was het maar voor 15 seconden.’

Social media en ‘momfluencers’

‘Op social media lijkt het alsof moeders binnen een paar weken weer ‘moeten’ sporten en er gelijk weer heel strak uitzien. Dat zorgt alleen maar voor extra druk, zeker in zo'n kwetsbare periode rond een bevalling. We delen allemaal de hoogtepunten van ons leven en het is heel normaal dat we dingen ook willen die iemand anders heeft of doet. Maar het is niet voor iedereen weggelegd en dat is oké. Ik zie al die dames met die gave hardloop-kinderwagens lopen en dat heb ik heus wel geprobeerd. Mijn kinderen worden er (letterlijk) gillend gek van – ze willen zelf lopen. Ze lijken te veel op hun moeder!’

De eerlijke kant van hardlopen

Op haar eigen instagram account deelt Franne daarom open en eerlijk hoe het gaat met hardlopen. De mooie dagen, als ze geniet van een rondje door het bos, maar zeker ook de momenten wanneer het wat minder soepel gaat. ‘Ik denk dat er een grote groep mensen is (misschien zelfs meer dan de andere kant) die het ook moeilijk heeft, die op insta kijkt en denkt, hoezo werkt dit niet zo bij mij. Ik wil laten zien dat die andere kant er ook is, eerlijk delen dat het gewoon nooit meer zo zal zijn als vroeger, maar dat je alsnog onwijs kan genieten en blij en dankbaar kan zijn.’

Dankbaarheid

‘Het krijgen van kinderen heeft iets in zich waardoor je anders naar het leven kijkt. Zeker na die twee zware zwangerschappen ben ik dankbaar voor alles wat mijn lichaam heeft doorstaan. Drie maanden lang heb ik op bed gelegen omdat ik niet eens kon zitten van de pijn. Nu ik weer kan lopen geniet ik van elk moment en ontdek ik mijn liefde voor de sport weer opnieuw.'

Kinderen lopen mee

Op 11 juni loopt Franne tijdens Maastrichts Mooiste voor het eerst weer 10 kilometer. ‘Ik heb mijn kinderen allebei ingeschreven voor de mini run: dan kunnen we samen even 300 meter lopen en genieten, dat lijkt me zo gezellig. Ze willen nu vaak al meelopen. Ik denk dat dat komt omdat ik altijd met een grijns wegga en met een grijns ook weer terugkom. Ze zien hun moeder op haar best en gelukkigst als ik aan het lopen ben – precies dit plezier wil ik ze meegeven, de liefde voor beweging, voor tijd in de natuur.’

Tip voor andere moeders: haal de druk van de ketel!

‘Je leven is veranderd, jij bent veranderd. Hoezo zou je relatie met hardlopen niet ook mogen veranderen? Ik probeer zo veel mogelijk de verwachtingen los te laten en vooral te genieten van het feit dat ik weer kan lopen. De mentaliteit en focus op prestatie zoals ik dat vroeger deed heb ik daarom ook volledig losgelaten, en ik heb er vrede mee ook.