Lieke Klaver: 'Ik ben niet geïmponeerd door de mannen'
'Ik ben niet geïmponeerd door de mannen; ik ben tenslotte net zo gespierd.'
© Casper Rila
Gouden sprintster Lieke Klaver is een van de leading ladies van de Nederlandse atletiek. Zij houdt van de camera, en de camera's houden van haar. En: ze neemt zelden een blad voor de mond. Alle ingrediënten dus voor een prachtige reportage in ons magazine.
Lieke Klaver: ontspanning en zelfvertrouwen
Afgeladen tribunes. Via digitale informatieschermen wordt het publiek om stilte gevraagd. Terwijl het geroezemoes verstomt, neemt Lieke Klaver plaats achter haar startblok. Stil als een standbeeld wacht ze op commando’s van de startcommissaris.
‘Op zulke momenten concentreer ik me op twee dingen: mijn hartslag en mijn ademhaling. Ik heb mezelf aangeleerd om die allebei te voelen. Door mijn ademhaling te reguleren geef ik mijn zelfvertrouwen een boost in die laatste seconden voor het startschot. In het stadion zijn alle ogen op je gericht, en fotografen richten hun camera’s. Maar ik verklein mijn universum tot de baan waarin ik loop, en denk alleen maar aan mijn ademhaling en hartslag. Verder hoor of zie ik niets om me heen. Zo pep ik mezelf op met een mix van ontspanning en zelfvertrouwen.’
Baas over de materie
'Ik ben echt dol op trainen met halters en gewichten. Krachttraining is voor mij gewoon een vorm van ontspanning. Mijn lijf kan daarin kwijt wat het nodig heeft. Helemaal leuk vind ik het om krachtsessies samen te doen met jongens. Daarmee ben ik al op mijn 16e begonnen, toen bleek dat ik talent had. In het begin moest ik rustig aan doen, omdat ik nog in de groei was. Maar al snel ontdekte ik dat ik aanleg heb om makkelijk spieren op te bouwen.'
'Ik geniet vooral van de controle die ik heb over die zware halters. De baas zijn over de materie, dat heeft mijn zelfvertrouwen altijd gevoed. De jongens bij mijn oude atletiekclub moesten hun uiterste best doen om niet door een meisje te worden verslagen. Als kind kon ik ook goed in bomen klimmen, vaak zat ik onder de schaafwonden. Die sportieve jeugd heb ik te danken aan mijn oudere broer, die mij altijd op sleeptouw nam. We groeiden op in de West-Friese polders, speelden altijd buiten, gingen vissen en speelden met een katapult.’
Meer lezen over Lieke Klaver? Lees het hele interview in de nieuwe Runner's World.