Dit zijn de wedstrijdrituelen van de Runner's World redactie
Sommigen zijn nogal eigenaardig te noemen.
© Getty Images
Heb jij voor een race een winaars-outfit, geluksveters of moet je je schoenen in een bepaalde volgorde aantrekken? Je bent niet de enige. Veel hardlopers – van recreatieve tot toplopers – houden er voor een wedstrijd een vast ritueel op na. De redactie van Runner's World kan er ook wat van.
Dit zijn de wedstrijdrituelen van de redactie
Roos (Digital Content Manager): 'Waar sommige mensen lievelingssokken dragen of zich vooral focussen op eten of slaap, ben ik (in de week) voor de wedstrijd vooral bezig met muziek. Ik maak namelijk iedere wedstrijd een playlist die is afgestemd op mijn tempo en die mij door de wedstrijd heen moet slepen. De playlist begint rustig en vrolijk zodat ik niet te hard van stapel loop, daarna wordt het steeds meer een up-tempo gedurende de race. Op het einde wil ik knallen en zorg ik voor goede drum & bass, zodat ik op de beat kan lopen. Mijn tracks richting de finish zijn steevast (en ironisch genoeg) ‘One More Time’ van Daft Punk en ‘Do It Again’ van Steve Aoki & Alok. Als ik het goed heb uitgekiend dan, hè...'
Thomas (Hoofdredacteur): 'Ik heb geen vaste wedstrijdrituelen, maar ik bereid me wel altijd goed voor. Zo leg ik de avond van tevoren alles netjes op stapeltjes klaar (in de hoop dat ik niets vergeet) en probeer ik altijd drie uur van tevoren mijn laatste maaltijd te eten. Ik houd het qua voeding en drinken wel altijd bij producten die ik ken, omdat ik geloof dat het echt minder goed zou gaan als ik die niet heb.'
Ramiro (Managing Editor en dé schoenenexpert van de redactie): 'Ik heb maar één vast ritueel. Voor iedere wedstrijd knip ik mijn nagels zo kort mogelijk. Van mijn vingers, welteverstaan. Ooit, toen ik nog stevig doorliep bij wedstrijden, scheurde ik een nagel toen ik een bekertje aanpakte bij een drankpost. Ik heb nog steeds geen idee hoe dat is gebeurd, maar de rest van de wedstrijd irriteerde ik me mateloos aan die pijnlijke en gescheurde nagel, wat mij uit mijn wedstrijdritme haalde. Dus sindsdien knip ik ze alle tien de avond voor een wedstrijd.'
Liselot (Digital Manager Sport): 'Ik heb echt een paar typische rituelen. Ik moet de avond van tevoren volkoren pasta eten (dit doe ik al vanaf ik zes jaar oud ben), ik moet mijn outfit – tot haarklemmetjes en elastiekjes aan toe – klaarleggen, mijn tas volledig indelen en twintig keer checken en ik moet het kettinkje van mijn oma en mijn geboortedatum om hebben en ik drink geen water (bang voor een klotsbuik) voor de start, dus spoel ik mijn mond en spuug het uit.'
Peter (Editor Print): 'Vraag me niet waarom, maar ik liet mijn wangen altijd ongeschoren voor een baanwedstrijd. Dat kwam na afloop wel. Verder niet aanspreekbaar en verzonken in concentratie, maar dat is geen echt ritueel.'
Alex (Digital Editor): 'Ik besteed altijd overdreven veel aandacht aan het bevestigen van mijn startnummer. Naast dat-ie natuurlijk een beetje lekker moet zitten, vind ik het ook belangrijk dat hij recht hangt. Anders ga ik me daar tijdens de wedstrijd enorm aan ergeren – niet heel bevorderlijk voor mijn prestatie. Vaak maak ik 'm thuis alvast vast aan mijn shirt. Van wedstrijden waar je op de wedstrijddag je startnummer op moet halen word ik dus extra zenuwachtig.
Floor (Digital Editor): 'Ik neem standaard anderhalf uur voor de wedstrijd een halve/ driekwart banaan. Niet een hele want dan krijg ik buikpijn tijdens het inlopen. Verder doe ik bij de warming-up steevast drie strides en twee versnellingen (dus rustig beginnen en steeds iets harder voor ongeveer 80 meter).'
Anna: (Digital Editor): 'Vraag me niet waarom, maar ik 'moet' altijd eerst mijn linkerschoen aantrekken en mijn been strekken op het moment dat ik mijn veter vasttrek. Verder eet ik altijd standaard een uur van tevoren een banaan, check ik mijn tas overdreven vaak uit de angst om iets te vergeten en zorg ik ervoor dat ik voor de start naar de wc ben gegaan.'
Franziska (Digital Editor): Ik eet altijd warme havermout met een hele rijpe banaan (zo lekker). Voor de start kan ik nogal zenuwachtig zijn, dus daarom ga ik me vaak een beetje afsluiten op een rustig plekje met oordopjes in. Ik zit dan lekker in mijn eigen bubbel terwijl ik ademhalingsoefeningen doe. Vaak herhaal ik dit ook nog als ik in het startvak sta.
Onschuldig of dwang?
Hoe eigenaardig sommige wedstrijdrituelen ook zijn: er is vaak niets mis mee. Sterker nog: ze kunnen positieve steunmiddelen zijn, zodat je kalm en gefocust blijft. Zo creëer jij jouw ultieme wedstrijdritueel. Merk je dat je ritueel te dwangmatig wordt? Dan is het misschien tijd voor een bezoek aan de sportpsycholoog.